به ما آموختند که چگونه گردن کسی را بزنیم!
پربازدیدترین اخبار (شش ساعت اخیر)

پربازدیدترین اخبار (۲۴ ساعت اخیر)

پربازدیدترین اخبار (هفت روز اخیر)

پیام آفتاب
11 روز پیش

به ما آموختند که چگونه گردن کسی را بزنیم!

کاترین کونتس- داعش به مدت دو سال بر تمام قسمت های شهر بزرگ موصل از جمله مدارسش احاطه داشت. اما حالا که ارتش عراق توانسته تروریست ها را از اکثر نقاط شهر خارج کند، معلمان مدارس با یک دوراهی بزرگ مواجه شده اند: چگونه باید ذهن کودکان را از جنگ و کشتار خالی کنند؟ برای مثال، در مدارس به دانش آموزان آموزش گردن زنی داده شده بود. به گزارش فرادید به نقل از اشپیگل، صبح یکی از روزهای اواخر ماه مارس، 20 کودک مقابل مدرسه ابتدایی در خیابانی در شرق موصل ایستاده بودند. یک طرفشان خانه هایی قرار داشتند که آثار بمباران بر رویشان مشهود بود و در طرف دیگر می شد اتاق اتومبیل هایی را دید که به آتش کشیده شده بودند. وقتی از آن ها می پرسید که در مدرسه چه آموخته اند، از کشتار حرف می زنند. محل زندگی شان ماه ها تحت کنترل تروریست ها بود. دانش آموزان مدرسه ابتدایی با صدای بلند و رسا فریاد می زنند: داعش، داعش. گویی در صدایشان رازی نهفته است. سن کودکان بین 6 تا 13 سال بود. کوله پشتی هایشان روی بدنشان سنگینی می کرد. آن ها صندل به پا کرده و تی شرت هایشان سوراخ سوراخ شده بود. برخی صبح آن روز تخم مرغ خورده بودند و برخی دیگر همان را هم نداشتند. با باز شدن درب مدرسه، موجی از همهمه و اشتیاق بین بچه ها راه افتاد. خوشحالی آن ها واقعی است اما اگر خوب نگاه کنید، می توانید معنای جنگ را از روی صورت های کوچک و سختی کشیده شان درک کنید. دانش آموزان حین انجام تکالیف داعش در ژوئن 2014 کنترل موصل را به دست گرفت. آن ها برای تشکیل خلافت خود، تنها به تصاحب زمین، مردم، یک دکترین و یک پرچم اکتفا نکردند و پایشان را به تمام جنبه های زندگی اجتماعی مردم نیز باز کردند: اقتصاد، عدالت مدیریت شده و حتی تهیه برنامه ریزی درسی مطابق اهدافش. هدف داعش این بود که نوعی جهان بینی مدنظر خودش را ایجاد و آن را از طریق مدارس موصل به کودکان شهر منتقل کند. به ما آموختند که چگونه گردن کسی را بزنیم! ارتش عراق حدودا چند هفته پیش مناطق شرقی موصل را از دست تروریست ها آزاد کرد. از آن پس، نزدیک به 20.000 کودک به مدرسه بازگشته اند. به رغم تهدیدات ناشی از حرکت پهپادهای داعش و بمب گذاری های انتحاری که از روی رود دجله خودشان را به قسمت های شرقی شهر می رسانند، تاکنون 70 مدرسه از 400 مدرسه شرقی موصل باز شده است. قرار است به زودی شرایط کلاس های درس به ما قبل حضور تروریست ها در موصل برگردد. اما آیا چنین امری ممکن است؟ تحت مدیریت داعش، کودکان چه چیزهای را تجربه کرده اند؟ عادل، 10 ساله، می گوید: در کتاب ریاضی مان، کامیونی پر از اسلحه بود و یک مرد داعشی نیز کنارش ایستاده بود. بشا، 13 ساله، می گوید: مدت زیادی را یک جا می نشستیم و هیچ کاری انجام نمی دادیم. گاهی اوقات شخصی می آمد و از ما می پرسید: کی بهترِ؟ ارتش عراق یا داعش؟ ما هم فریاد می کشیدیم: داعش. اخلاص حمدی، تنها معلم زن مدرسه بن مروان مدیر قبلی به جرم که کنار یک خانم نشسته بود، توسط داعش کشته شد امیر، 9 ساله، می گوید: داعشی تصاویر تمام حیوانات را از کتاب زیست ما پاک کردند. دیگر عکس شیر نبود و به جایش فقط داعش بود. حسن، 12 ساله، می گوید: آن ها یک کودک را از بالای یک مجتمع پایین انداختند. عمویم را هم آنقدر با یک بطری شکسته به باد کتک گرفتند که شکمش باز شد. قیصر، 13 ساله، می گوید: به ما آموختند که چگونه گردن کسی را بزنیم! ما آن کار را بر روی یک عروسک پیاده کردیم. آن عروسک کمی از من بزرگتر بود و لباس نظامی به تن داشت. ترس تنها قانون محله ساعت 8 صبح است. معلم سوت می زند و کودکان به داخل حیاط مدرسه بن مروان می دوند؛ ساختمانی زردرنگ و کم ارتفاع که روی نمایش می توان جای گلوله ها را مشاهده کرد. شیشه بالای درب ورودی مدرسه شکسته شده و یک خمپاره از انتهای بام مدرسه راهش را به داخل سالن ها کشیده است. تمام صندلی ها داخل یک کلاس انباشته شده اند. اگر کسی بالای مدرسه بن مروان برود، می تواند تمام خرابی های ناشی از حملات ابتدای سال جاری میلادی را در خیابان های اطراف ببیند. خانه هایی که گفته می شده متعلق به دستگاه اداری داعش هستند، همگی به آتش کشیده شده اند. همین چند ماه پیش بود که داعش در مقابل همان مدرسه گردن چهار نفر را زد و سر جدا شده ی آن ها مقابل دیدگان کودکان، روی زمین غلتید. اما حالا زنی محجبه را می بینیم که ظرفی را از آب شیر پر کرده و آن را به سمت خانه اش حمل می کند؛ پسری نیز مشغول فروختن شکر است و بچه های دیگر در حال بازی در زمینی بایر هستند که شاید از قبل مین گذاری شده باشد. مردم محل محتاطانه گام برمی دارند و می توان شک و تردید را از نگاهشان خواند. هیچ کس نمی داند که طرز فکر فعلی همسایه اش چیست؛ چه تعداد طرفدار داعش به شکلی مخفیانه در این خانه ها زندگی می کنند. شاید صدای جنگ شرق موصل دیگر شنیده نشود اما همچنان در جریان است. دیوان تعلیم داعشی ها در طول آن 18 ماه تمام تلاششان را کردند تا نوع نگاه بچه های مدرسه بن مروان را تغییر دهند. آن ها 5 سال دوره ابتدایی و چهار سال دوره راهنمایی دارند. داعش حتی وزارت آموزش داشت که دیوان تعلیم نامیده می شد. دیوان تعلیم تعیین می کرد که ده ها هزار معلم داعشی باید چه چیزهایی به دانش آموزانش می آموخت. آن ها علاوه بر القای دکترین خود به کودکان، آن ها را در مساجد و یا خیابان ها جمع کرده تا ویدیوهای گردن زنی را نشانشان دهند. شاکر احمد، 52 ساله و مدیر مدرسه بن مروان، قدی کوتاه و ریش هایی سفید دارد که انگار می خواهد با روش های شاعرانه آگاهی را ترویج دهد. شاکر می گوید: مدرسه من مانند بذری بود که خلافت خود بزرگ پندار داعش می خواست از آنجا رشد کند. احمد در جنگ ایران و عراق نیز شرکت داشت و از آن پس به مدت 25 سال به عنوان معلم مشغول به کار شده است. او در گوشه ای از مناطق جنوب شرقی شهر بر روی یک نیمکت نشسته است. کنارش چهار معلم مدرسه شاکر را می توان دید با اشتیاقی مثال زدنی بر روی مبلمان جدید مدرسه تکیه زده اند. احمد می گوید: در زمستان مبلمان قدیمی را در خانه آتش زدیم تا گرممان شود. حتی کفش ها و کتاب هایمان را هم آتش زدیم. آثار جنگ را حتی در کلاس درس نیز می توان دید یکی از معلمان می گوید: دو سال است که هیچ حقوقی از دولت بغداد دریافت نکرده ایم. دولت به ظن اینکه مبادا پول های واریزی به جیب داعشی ها برود، از پرداخت حقوق سر باز زد. تقریبا سه ماه است که شاکر احمد مدرسه را باز کرده است. از او پرسیدم که بلافاصله پس از خروج داعش، شما چه کاری انجام دادید؟ او پاسخ داد: شعر خواندیم. آن هم پس از مدت ها... دیگر می توانیم سیگار بکشیم، به موسیقی گوش دهیم و از تلفن استفاده کنیم. در مناطق غربی شهر اما از ساکنین به عنوان سپر انسانی استفاده می شود. داعش و آب و بنزین مجانی! شاکر پس از ورود داعش به موصل منتظر رسیدنشان بود. سرانجام از راه رسیدند. سه داعشی که یکی اهل مصر و دیگری اهل اردن بود. نفر سوم نیز خودش را ناظر آینده 30 مدرسه در محله احمد معرفی کرد. آن ها می گفتند که از طرف وزارت آموزش داعش آمده اند و مشتاق همکاری با شاکر و دیگر معلمانش هستند. داعش در روزهای اول به فقرا نان و بنزین مجانی می داد و در مساجد به کودکان ساعت هدیه می داد. هیچ کس اوایل کار مشکوک نشد تا اینکه حدود دو یا سه ماه بعد دستشان برای مردم رو شد. یک روز ابو زینب، ناظر مدارس، به مدرسه بن مروان آمد و یک شمشیر در دست داشت. او همه معلمان را احضار کرد و سپس شمشیر را در مرکز قرار داد. ابو زینب روی یک چهارپایه نشست و سخنانش را با چند آیه از قرآن آغاز کرد. او در مورد نقش داعش برای اسلام و مسئولیت ایستادگی در برابر غرب صحبت کرد. وی در ادامه گفت: نقش معلمان در خلافت داعش پررنگ تر از قبل است. ما در حال تغییر کتب درسی و برنامه های آموزشی هستیم. کتاب های قبلی پر از کفر بود و باید معلمان نیز آموزش ببینند. آن هایی که مقاومت کنند، جانشان را از دست خواهند داد. کتاب های قدیمی را آتش بزنید داعش کودکان را تشویق کرد تا کتب قدیمی را آتش بزند. در آن کتاب ها، انواع شعر و آهنگ و داستان هایی از عجایب باستانی عراق آورده شده بود. آن ها تمام کتاب های قدیمی را آتش زدند. گفته شده که داعش کتاب های جدید را در چاپخانه ای در موصل تکثیر می کرده ولی برخی می گویند که داعش تنها یک سی دی به دانش آموزان داده و از آن ها خواسته تا خودشان با هزینه شخصی همه کتب را چاپ کنند. تغییر در کتاب جغرافیا نیز رخ داد؛ داعش مرز بین سوریه و عراق را دستکاری کرد تا ضمن تجمیع دو کشور، حس وجود یک امپراتوری بزرگتر را به دیگران القا کند. داعش، کردها و شیعیان را به عنوان کافر و مخالف اسلام معرفی کردند که باید کشته شوند. کتاب تاریخ نیز جایش را به زندگینامه شخصیت های مهم داعش داد. مدیر مدرسه می گوید: ما زندگینامه ابوبکر بغدادی را دریافت می کردیم. برخی از معلمان حتی نمی توانستند معانی آیاتی را متوجه شوند که قرار بود حفظشان کنند. نیروهای عراقی در حال نبرد با تروریست های داعش در بخش قدیمی شهر موصل گرچه داعشی ها متحمل شکست سنگینی در این شهر شده اند، اما ساکنین معتقدند که برخی از طرفداران این گروه همچنان میان مردم زندگی می کنند قتل به خاطر نشستن کنار یک خانم تانک و نارنجک جای سیب و گلابی را در کتاب ریاضی گرفت. علامت جمع (+) نیز به خاطر شباهتش به صلیب جایش را به حرف z داد! دانش آموزان باید تعداد بمب های ساخت یک کارخانه داعشی را به عنوان مسئله ریاضی حل می کردند. در درس انگلیسی نیز یکی از تمرین هایشان این بود: How do I ask someone if they can clean my weapon? (چگونه از کسی بخواهیم که اسلحه ام را تمیز کند؟) دروس موسیقی و هنر نیز از برنامه درسی حذف شده بودند. کودکان حتی در تمرین های نظامی نیز شرکت داده می شدند. معلمان خانم علاوه بر استفاده از روبند، نباید از هیچ نوع لوازم آرایشی، عطر، گوشی موبایل و یا سیگار استفاده می کردند و کلاس های پسران و دختران جدا از هم برگزار می شد. شاکر می گوید: مدیر قبلی مدرسه متهم به نشستن کنار یک خانم شد. داعش او را کشت و من را مدیر کرد. یک مرتبه نیز یک پدر، دخترش را اشتباها به مدرسه دخترانه آورد ولی داعش او را هم کشت. داعش قلمرویی پر از رعب و وحشت ایجاد کرده بود... گاهی اوقات در مدرسه می خواستیم کمی بخندیم، ولی در آن صورت داعش ما را قطعا می کشت. آینده کشور دست معلمان است داعش حتی با پوسترها و تصاویر مشکل داشت اما دیگر این دوران به سر آمده است. مدیر مدرسه بن مروان می گوید: آینده کشور دست معلمان است. بچه ها مثل خمیر نان هستند و به راحتی می توان آن ها را به هر شکلی تبدیل کرد. محله ای در موصل محمد اصیل که پیشتر دانشجوی تئاتر در دانشگاه موصل بوده، حالا مشغول تدریس کلماتی مانند سیب، گلابی و مرغ به دانش آموزان کلاس اول ابتدایی است. اصیل متولد موصل بوده و دو مرتبه تاکنون شکنجه شده است: یک بار توسط سرویس مخفی عراق پس از سقوط صدام به اتهام قتل داشتن در یک قتل؛ و یک مرتبه هم توسط داعش به جرم شنا در رودخانه با بدنی نیمه برهنه! محمد اصیل می گوید: ما با کودکان در مورد داعش صحبت کردیم. مشکل اینجا است که والدین برخی خود پیروی داعش هستند. نمی دانیم که در خانه هایشان چه می گذرد. یکی از دانش آموزان شب ادراری دارد که با والدینش صحبت کرده ام. من سعی می کنم الگوی این کودکان باشم. زیاد در مورد گذشته با آن ها صحبت نمی کنم. گرچه کودکان مانند خمیر انعطاف پذیر هستند اما زود هم فراموش می کنند. آموزش کشتار به کودکان درست است قیصر؟ قیصر کوردی، نوجوانی 13 ساله و بسیار شاداب است که از کلاس درس خارج می شود. او امروز در مورد داعش خیلی حرف زد و حالا با خجالت تمام روی مبل مخصوص اتاق معلمان نشسته است. او عاشق رئال مادرید است و دوست دارد که بعدها جراح قلب شود. آیا او می تواند خاطرات داعشی ها را تعریف کند؟ ساکنین محلی در حال حمل اجساد کشته شدگان داعش از ساکنین به عنوان سپر انسانی استفاده می کند قیصر پرده اتاق معلمان را کشیده تا بچه های دیگر او را نبینند. او سپس می گوید: داعشی ها هر روز به ما مبارزه کردن را یاد می دادند. هیچ چیزی جز این به ما نمی آموختند. قیصر یکی از تمرین هایش را این چنین تعریف می کند: وارد اتاق می شود و به صورت نامرئی روی زمین یک مشت می زند؛ با هوا کشتی می گیرد و باز هم مشت می زند. قیصر می گوید داعشی ها کمربندی را دورش آویزان می کردند که چند بمب پلاستیکی به آن متصل شده بود. سپس او انگشت شصتش را به نشانه فشار دادن دکمه بمب تکان می دهد. داعشی ها مانکن های پلاستیکی پوشیده شده ای را به کودکان می دادند. آن ها کاملا شبیه انسان بوده و اندازه شان تنها کمی بزرگتر از قیصر بود. آن پسرها می گویند که باید سر مانکن ها را از تنشان جدا می کردند. قیصر به سرعت کار با چاقو را آموخت. او می گوید: داعشی ها از کارم راضی بودند. پس از کلاس به چایخانه پدر قیصر در انتهای همان خیابان رفتیم. محمد کوردی می گوید: نزدیک بود پسرم یک داعشی کامل شود. اولش به قیصر اجازه دادیم که به مدرسه برود زیرا دوست داشتم باسواد شود. اما پس از مدتی کوتاه متوجه شدیم که او را شستشوی مغزی داده اند. داعشی ها او را متقاعد کرده بودند که به گروهشان بپیوندند. داعشی به قیصر گفته بودند که حتی بدون اجازه پدرش می تواند به داعش بپیوندند. اما آن مرد نزد من آمد تا مرا هم متقاعد کند. ولی من مانند خودشان عمل کردم: شستشوی مغزی. به آن مرد اسلام راستین، بخشندگی و اعتماد را نشان دادم. او راضی شد و حتی خواست خانه ما بماند. نمی دانم که چطور تاثیرگذار بودم. قیصر کوردی در کنار پدرش پدر قیصر نیز همان باور عمومی را تکرار می کرد: اینکه کودکان مثل خمیر انعطاف پذیر هستند؛ زود یاد می گیرند ولی زود هم فراموش می کنند. هنگام بازگشت کودکان به مدرسه بن مروان در بعد از ظهر همان روز، مدیر جلوی درب مدرسه حاضر می شود. او با صدایی محکم می گوید: برگردید. تقریبا 200 نفر در غرب موصل بر اثر بمباران کشته شده اند. دولت عزای عمومی اعلام کرده است. مدیر کلیدها را در دست گرفته و مدرسه را برای سه روز تعطیل می کند.

خبر در سایت اصلی


حبیبی و شهیم سفیر شدند

- خبرگزاری جمهور
هشتگ:   

آموختند

 | 

چگونه

 | 

گردن

 | 

کسی

 | 

بزنیم

 |