تاثیرات توسعه روابط هند و اسرائیل بر افغانستان
پربازدیدترین اخبار (شش ساعت اخیر)

پربازدیدترین اخبار (۲۴ ساعت اخیر)

کابل «آب» ندارد!

- پیام آفتاب

پربازدیدترین اخبار (هفت روز اخیر)

پیام آفتاب
16 روز پیش

تاثیرات توسعه روابط هند و اسرائیل بر افغانستان

بدون شک یکی از اصلی ترین اهداف دهلی نو در پی ریزی شالوده سیاست های خارجی خود، منزوی کردن، ضعیف کردن و شکست رقیب دیرینه اش یعنی پاکستان است، در این راستا هند اقدامات مختلفی را انجام داد. دولت هند، ارتباط با بنگلادش را به عنوان یکی از همسایگان پاکستان تقویت کرد، میلیون ها دالر به این کشور قرض بلاعوض داد و حتی در سفری که حسینه واجد به دهلی نو داشت، شخص مودی قرار داد فروش میلیون ها دالر سلاح و تجهیز و نوسازی نیروی نظامی فرسوده این کشور را به عهده گرفت تا خیالش از بابت جلب نظر این کشور راحت باشد. اتفاقی که در دنیای واقعی هم رخ کشید و با گرایش بنگلادش به سوی هند عملا پاکستان یکی از همسایگانش را از دست داد. در قدم دوم دولتمردان هندی تصمیم گرفتند به سراغ همسایه شمالی پاکستان یعنی افغانستان بروند جایی که شاید با توجه دیدگاه مردم افغانستان نسبت به پاکستان و مقصر دانستن این کشور در ناامنی های داخلی کشور نیز بستر ورود هند از مدت ها قبل فراهم شده بود، ولی در جریان کنفرانس قلب آسیا، اشرف غنی رسما اعلام مواضع جدید کابل و گرایش خود را نسبت به هند اعلام کرد. این نشست در پی عدم نتایج خوب برای پاکستان، باعث شد تا اسلام آباد درک کند که سنگر دیگری را نیز از دست داده است و اگر درباره افغانستان تلاش جدی نداشته باشد، دست کم تنش های مرزی با افغانستان تبدیل به درگیری خواهد شد. پیش از کنفرانس قلب آسیا، منازعات میان اسلام آباد و کابل در حد اتهام زنی در خصوص دخالت در امور داخلی دو کشور به یکدیگر بود ولی پس از ورود هند و سازمان جاسوسی این کشور به مسئله، کار به درگیری های نظامی کشید و نیروهای افغانستان و پاکستان در مرز چمن رسما بایکدیگر درگیر شدند. در هرحال نزاع و اختلاف جدی بین دولتمردان اسلام آباد و کابل کماکان ادامه دارد. هند علاوه بر این به سراغ ایران دیگر همسایه پاکستان آمد و سعی کرد با سرمایه گذاری در بندر چابهار و سوءاستفاده از فعالیت گروه های تروریستی که گاه گاهی از خاک پاکستان به ایران حمله می کنند، روابط تهران و اسلام آباد را دچار چالش کند که البته کانون قوی ایران که در عمق جامعه پاکستانی وجود دارد نخستین شکست را برای هند رقم زد. بلافاصله ارتباط بسیار خوب چین و پاکستان و آغاز پروژه راهداری چین و پاکستان که بستر ده ها میلیارد سرمایه گذاری بود باعث شد تا اسلام آباد تکانی به خود داده و از زیر سایه هند خارج شود. پاکستانی ها در کنفرانس راه ها و جاده ها حضور فعال داشتند و توانستند همپای هند مجوز حضور دائم درسازمان همکاری شانگهای را نیز به دست بیاورند. ارتباط خوب پاکستان با چین و روسیه مانع تحقق اهداف دهلی نو از طریق سیاسی شد و از طرف دیگر اوضاع نابسامان کشمیر و ظلم ارتش هند بر مردم کشمیری به حدی رسیده بود که دولت اوباما نیز نتوانست ساکت بماند و اقدامات ارتش هند در کشمیر را نقض آشکار حقوق بشر دانست. علیرغم اینکه هند پس از شکست در منزوی کردن پاکستان ناگهان اقدام به خرید فراوان تسلیحات کرده بود ولی تغییر قدرت در امریکا سکوی مناسبی بود تا دهلی نو از راهی دیگر پاکستان را تحت فشار قرار دهد. ترامپ تا کنون علاقه چندانی به ارتباط خوب با پاکستان نشان نداده است و حتی در جریان نشست مشترک با سران کشورهای اسلامی حاضر نشد با نواز شریف دیدار داشته باشد ولی مودی با زرنگی و ارتباط خوب توانست رضایت ترامپ برای دیدار را جلب کرده و لحظاتی را با رئیس جمهور امریکا به صحبت بنشیند. کار برای مودی چندان سخت نبود زیرا او پس از سفر ترامپ به ریاض متوجه اشتهای فراوان ترامپ به پول و دالر شده لذا با خرید هنگفت ۲میلیارد و ۳۰۰میلیون دالر سلاح از امریکا نظر ترامپ را برای موضع گیری سخت علیه پاکستان جلب کرد. ترامپ پس از دیدار با مودی سخنان فراوانی علیه پاکستان گفته و عضویت این کشور در اتحاد ناتو را لغو کرد علاوه بر این لایحه قطع کمک های مالی به اسلام آباد نیز به سنا فرستاده شد. این پایان کار نبود و ترامپ در اقدامی عجیب سید صلاح الدین رهبر جنبش آزادی خواه کشمیر را تروریست خواند تا اثبات کند که هیچ چیزی جز پول برایش ارزشمند نیست. مودی که از سفر به امریکا نتایج خوبی به دست آورده بود ناگهان تصمیم گرفت به مناطق اشغالی فلسطین سفر کند تا اولین نخست وزیر هندی باشد که سفر به اسراییل در کارنامه اش ثبت می شود. ارتباط هند با اسراییل عجیب نیست زیرا در سایه غفلت مسلمانان ارتباط این دو باهم بسیار گسترده شده است. هند از بزرگرتین خریداران سلاح در جهان است و اسراییل نیز به بزرگترین تامین کننده تسلیحات این کشور تبدیل شده است. حتی رئیس اسراییل سال قبل چند روزی میهمان دهلی نو بود ولی عطش هند به کنار زدن پاکستان کار را به جایی رساند که مودی خود شخصا به مناطق اشغالی فلسطین سفر کرده و احتمالا همکاری های نظامی با اسراییل را افزایش دهد. این حرکات مودی از چشم سیاستمداران پاکستانی دور نماند و سرتاج عزیز مشاور امور بین الملل نخست وزیر پاکستان اولین ضرب شست را به امریکا و هند نشان داد. وی تاکید کرد که ارتباط با امریکا آنقدر برای ما ارزش ندارد که علیه منافع چین و روسیه قدم برداریم! خورشیدشاه رهبر حزب اپوزیسیون در پارلمان پاکستان هم پاسخ جالبی داد. وی گفت: ما تبدیل به قدرت هسته ای نشده ایم که مقابل امریکا سر خم کنیم. مواضع محکمی که دولتمردان پاکستانی اتخاذ کردند برای امریکا به قدری سنگین بود که بلافاصله جان مک کین سناتور جمهوری خواه امریکایی و رئیس کمیته نیروهای مسلح این کشور به پاکستان سفر کرد و گفت: صلح در منطقه بدون وجود پاکستان امکان پذیر نیست. حال که این نقشه هند هم کارایی خاصی از خود نشان نداد باید منتظر باشیم و ببینیم که در ادامه سیاستمداران دهلی نو که هیچ گاه دست از دشمنی با پاکستان برنداشته اند چه راهکاری را دنبال خواهند کرد. روابط با اسراییل برای هند اهمیت فراوانی دارد و بسیاری از کارشناسان معتقدند رفتار این دو درقبال مسلمانان فلسطینی و کشمیری مشابه یکدیگر است. هندی که طی سه دهه ۶۸ هزار مسلمان کشمیری را کشته و ۱۰ هزار نفر دیگر را مفقودالاثر کرده است.

خبر در سایت اصلی


کابل «آب» ندارد!

- پیام آفتاب
هشتگ:   

تاثیرات

 | 

توسعه

 | 

روابط

 | 

هند

 | 

اسرائیل

 | 

افغانستان

 |