خاطرات تکان دهنده دو روان‌شناس شکنجه گر از زندان استخبارات آمریکا در کابل
پربازدیدترین اخبار (شش ساعت اخیر)

پربازدیدترین اخبار (۲۴ ساعت اخیر)

خط خون به کابل رسید

- صدای افغان

پربازدیدترین اخبار (هفت روز اخیر)

خط خون به کابل رسید

- صدای افغان

پیام آفتاب
10 روز پیش

خاطرات تکان دهنده دو روان‌شناس شکنجه گر از زندان استخبارات آمریکا در کابل

دربارهٔ شکنجه های آژانس استخبارات مرکزی ایالات متحده (سیا)، در سراسر جهان بسیار نوشته اند، اما اطلاعات محرمانه ای که به دلیل طرح دعوی قربانیان یکی از زندان های مخفی این سازمان در نزدیکی کابل، پایتخت افغانستان، افشا شده است، از جزئیات هولناکی دراین باره حکایت دارد. پنتاگون و سازمان سیا پس از طرح دعوی قربانیان شکنجه پیشرفته ، مجبور شدند اسنادی را از طبقه بندی محرمانه خارج کنند که گویای وجود اتاق های شکنجه سازمان سیا در زندانی مخفی در حوالی کابل است. به گزارش گاردین، این زندان شامل ۲۰ سلول بوده است که زندانیان در آن جا با غل وزنجیر به حلقه هایی در دیوار بسته شده بودند. در این میان، چهار اتاق به طور خاص برای محرومیت از خواب طراحی شده بود. سلول ها گرم نبود، شب و روز تاریک بود و صدای تیک تاک ساعت مدام پخش می شد. با وجود این شرایط دهشتناک، جان جسن، روان پزشکی قراردادی که برای طراحی تکنیک های این اتاق های شکنجه استخدام شده بود، در ژانویه ۲۰۰۳ و دو ماه پس از بازجویی از یک زندانی به نام گل رحمان ، در پاسخ به بازرسان سازمان سیا، فضای این زندان را بسیار خوب اعلام کرد و در توصیف این شکنجه گاه چنین گفت: ناخوشایند اما امن . گاردین در ادامه گزارش خود نوشته است: جسن، یکی از دو روان شناسی که برای طراحی تکنیک های بازجویی پیشرفته استخدام شده بودند، در نوامبر ۲۰۰۲، ۱۰روز را در این زندان مخفی سپری کرده است. پنج روز پس از خروج او از زندان، گل رحمان که از کمر به پایین برهنه و به زمین بتونی سرد زنجیر شده بود، به دلیل هیپوترمی (پایین بودن ناهنجار حرارت بدن) جان داد. در ماه آگوست، خانواده گل رحمان و محمد بن سعود و سلیمان عبدا سلیم، دو بازمانده زندان مخفی افغانستان، دعوی ای را علیه جسن و جیمز میچل، دو طراح شکنجه سازمان سیا، در دادگاه اقامه کردند. میچل و جسن با زدوبند توانستند از به راه افتادن دادگاهی افشاگرانه جلوگیری کنند اما در نهایت سازمان سیا و پنتاگون مجبور شدند اطلاعات محرمانه دراین باره را از حالت محرمانه خارج کنند. این اسناد کامل ترین تصویر را از آنچه بر این سه مرد در شکنجه گاه سازمان سیا رفته بود، نمایان کرد. این اسناد و مصاحبه هایی با جسن و افسر جوان سازمان سیا (مدیر این شکنجه گاه) که به اسناد پیوست شده است، از تصمیماتی پرده برمی دارد که به مرگ یکی از زندانیان، تنها ۶۹ روز بعد از به راه افتادن این دم ودستگاه منجر شده است. بر اساس تحقیقات صورت گرفته، این مکان در سپتامبر سال ۲۰۰۲ آغاز به کار کرده و ظرفیت آن در یک ماه، به حدنصاب رسیده است. مدیر این زندان هیچ تجربه ای در این زمینه نداشته و تا سه روز بعد از ورودش به این مکان، نمی دانسته قرار است مدیریت این زندان را بر عهده داشته باشد. یافته های قبلی، نقش این فرد را در مدت بازداشت گل رحمان برجسته می کند اما اسناد جدید نشان می دهد اگر جسن در همان زمان وارد زندان نمی شد و نقش مستقیمی در بازجویی های گل رحمان ایفا نمی کرد، این زندانی شاید حالا زنده بود. جسن که شش بار در دو هفته از گل رحمان بازجویی کرده و میچل که یک بار این زندانی را دیده بود، در دادگاه مدعی شدند که تلاش کرده بودند، شرایط سخت گل رحمان را کاهش دهند اما تحقیقات نشان می دهد، تصمیم گیری دربارهٔ این که گل رحمان تحت بازجویی شدید قرار بگیرد یا نه، بر عهده جسن بوده است. نگهبانان به مأمورانی که دربارهٔ این پرونده تحقیق می کردند، گفته بودند، گل رحمان همواره از کمر به پایین برهنه بوده و فقط پوشکی به پا داشته است. جسن متوجه اثر فیزیکی این شرایط بر این زندانی بوده است و به گفته خودش، وقتی گل رحمان بعد از دوش سردی که تکنیکی برای محرومیت حسی بوده، شروع به لرزیدن کرده، او متوجه علائم اولیه هیپوترمی شده است. با این وجود، جسن در زمان ترک زندان به مدیر زندان گفته بود برای شکستن مقاومت گل رحمان باید با محرومیت های حسی بیشتری او را تضعیف کرد. او در مصاحبه ژانویه ۲۰۰۳ خود، به بازرسان گفته بود: او به لحاظ جسمی قوی است. زدن او فایده ای ندارد. شما باید او را به لحاظ جسمی و روحی خسته کنید. چند ماه طول می کشد تا او به مرحله همکاری برسد . بااین حال، گل رحمان پنج روز بعد جان خود را از دست داد. مرگ گل رحمان پایان تکنیک های ابداعی جسن و میچل برای شکنجه زندانیان عضو القاعده نبود. در ماه های بعد، زندانی های دیگری مانند محمد بن سعود و سلیمان عبدا سلیم هم با همین تکنیک ها شکنجه شدند؛ هرچند آن ها توانستند جان سالم به در ببرند. بسیاری از افسران سازمان سیا که در برنامه شکنجه شرکت داشتند، بعدها از سوی میچل و جسن استخدام شدند و سال ها بعد از پایان این طرح، برای طرح های شکنجه میلیون ها دلار از سازمان سیا پول گرفتند. دو روان شناس مبدع تکنیک های فجیع شکنجه، ماه گذشته و ۱۵ سال پس از آن که گل رحمان در سلولی تاریک منجمد شد، در دادگاه به دلیل سوءاستفاده از گل رحمان، محمد بن سعود و سلیمان عبدا سلیم ابراز تأسف کردند اما مسئولیت بدرفتاری علیه آن ها را بر عهده نگرفتند.

خبر در سایت اصلی


خط خون به کابل رسید

- صدای افغان
هشتگ:   

خاطرات

 | 

تکان

 | 

دهنده

 | 

روان‌شناس

 | 

شکنجه

 |