بیمارستانی که زخم‌های خاورمیانه را التیام می‌دهد
پربازدیدترین اخبار (شش ساعت اخیر)

پربازدیدترین اخبار (۲۴ ساعت اخیر)

پربازدیدترین اخبار (هفت روز اخیر)

پیام آفتاب
شنبه 27 عقرب 1396

بیمارستانی که زخم‌های خاورمیانه را التیام می‌دهد

زخم های بیماران بستری در بیمارستان ویژه پزشکان بدون مرز در اردن نشانگر درگیری های خشونت بار چند سال اخیر در خاورمیانه است. در این بیمارستان عراقی ها، سوری ها و یمنی ها بستری هستند و خدماتی چون فیزیوتراپی، سلامت روان و تا حتی جراحی های پیشرفته ارائه می شود. در ده سال گذشته، بیش از ۱۱ هزار عمل جراحی روی ۴ هزار و پانصد بیمار در گروه های سنی مختلف انجام شده است. داستان زندگی ده تن از این بیماران را بخوانید که تجربه های بسیار دردناکی داشته اند. شمسا وقتی بمب روی خانه آنها در حلب افتاد، شمسا و خانواده اش در حال خوردن شام بودند. او می گوید: ما خانوادگی وقت غذا را دوست داشتیم، وقتی همه دور هم جمع می شدیم؛ پنج خواهر و یک برادر. وقتی دور هم جمع می شدیم از سکوت خبری نبود. انفجاری که جمع این خانواده را متلاشی کرد، صورت شمسا را سوزاند. جراحان مقداری از بافت بدنش را به گردنش پیوند زده اند تا پوست رشد کند و به ترمیم زخم ها کمک کند. عایشه عایشه که او را آیوش صدا می کنند، اهل یمن است. او عاشق رقصیدن است و هر وقت از بیمارستان بیرون می رود، دوست دارد بادکنک و گل رز جمع کند. او شش ماهه بود که آتش شمع صورت و دست چپ او را سوزاند. قبل از اینکه به این بیمارستان فرستاده شود، چهار بار در یمن جراحی شده است. در بیمارستان پزشکان بدون مرز قرار است زخم های او برای پیوند دست مصنوعی آماده شود. پدر او می گوید: آیوش روز به روز بهتر می شود. روند بهبودی کند است اما او رو به بهبودی است. یوسف یوسف اهل بغداد است و عاشق موتورسیکلت. یک روز هنگام غروب آفتاب، یک گروه از مردانی که صورتشان را پوشانده بودند به او حمله کردند، موتورش را دزدیدند و او را آتش زدند. او به شدت دچار سوختگی شده بود به طوری که چانه اش به گردنش چسبیده بود. حالا بعد از چندین عمل جراحی این نوجوان ۱۷ ساله می تواند بنوشد، بخورد و خودش لباس بپوشد. به تازگی او برای اولین بار بعد از آن حمله سوار موتور سیکلت شد. قتاده قتاده دو سال پیش در بندر عدن یمن روی مین رفت. او پشت فرمان ماشینش نشسته بود که به هوا پرتاب شد. یک پایش را در اثر انفجار از دست داد و پای دیگرش را در بیمارستانی در یمن قطع کردند. دست هایش هم زخمی شده بود. بعد از چند عمل جراحی پیچیده، از جمله عمل پیوند عصب، حالا او می تواند خودش به تنهایی لباس بپوشد. پس از زخمی شدن او، همسرش سومین پسرشان را به دنیا آورد. او امیدوار است که روزی بتواند به غرب مهاجرت کند. منال منال عراقی است و در اثر انفجار یک موشک در شمال شهر کرکوک در سال ۲۰۱۵ مجروح شده است. او به همراه مادر و دو برادرش وقتی شهر حویجه به اشغال نیروهای گروه موسوم به دولت اسلامی، داعش درآمد، به کرکوک گریخته بودند تا در امان باشند. این دختر ۱۱ ساله عاشق نقاشی، خواندن داستان و نواختن گیتار است. او دوستان زیادی در بیمارستان پزشکان بدون مرز دارد. محمد محمد ۲۳ ساله، چوپان و اهل سوریه است. او می گوید: بمب ها نگاه نمی کنند، همه را می کشند: انسان ها و حیوانات را. نوامبر سال گذشته، وقتی گوسفندهایش را به چرا برده بود، انفجار نارنجک چانه و دندان های او را نابود کرد. او نمی توانست صحبت کند و خوردن برایش کاری بسیار دردناک بود. بعد از ۳۵ عمل جراحی او می گوید: حالا می توانم حرف بزنم و غذا بخورم. یاد گرفتم که رویاها هم تحقق می یابند. او در بیمارستان پزشکان بدون مرز خواندن و نوشتن آموخت و نود درصد بهتر شده است. حالا او آرزوی بازگشت به سوریه و دیدن خانواده و دوستان و گوسفندانش را دارد. ابراهیم ابراهیم اهل یمن است و در سال ۲۰۱۵ بعد از شروع بمباران ها از شهرش صنعا گریخته است. زخم های او بر اثر نوشیدن یک بطری ماده اسیدی لوله باز کن در خانه مادربزرگش، ایجاد شده است. بعد از چندین جراحی، این کودک چهار ساله حالا می تواند برای اولین بار در دوسال اخیر دهانش را باز کند. پدرش به او حرف زدن را دوباره یاد می دهد. واعل واعل ۲۸ ساله، اهل یمن است و عاشق فوتبال. او تا به حال ۲۸ عمل جراحی را پشت سر گذاشته است. او در سال ۲۰۱۱ و هنگامی که بر علیه علی عبدالله صالح، رئیس جمهوری پیشین تظاهرات می کرد زخمی شد. واعل از ناحیه صورت، پشت، دست و پاها دچار سوختگی درجه سه شد. بعد از این حمله، من تنها در اتاق می ماندم چون با ظاهری که داشتم نمی توانستم از خانه بیرون بروم. اما به لطف جراحان و پزشکان و همه کسانی که اینجا هستند، حالا خیلی با پوست و ظاهرم راحتم و دوستان زیادی دارم. او حالا می تواند صورت و دست هایش را حرکت دهد و فوتبال بازی کند. امل امل، یک خیاط عراقی است. او در کرکوک با مادربزرگش در حال خرید بودند که یک ماشین بمبگذاری شده منفجر شد. او می گوید: آتش گرفته بودم. سعی کردم آتش را از روی سینه ام خاموش کنم به همین دلیل دست هایم به شدت سوخت. وقتی به بیمارستان پزشکان بدون مرز منتقل شدم گردنم به سینه ام چسبیده بود. این زن ۲۳ ساله می گوید که پس از سوختگی پسرش او را نمیشناخته است. حالا پس از چندین جراحی، او می تواند بافتنی ببافد و برای برادرزاده اش در عراق لباس بدوزد.

خبر در سایت اصلی


هشتگ:   

بیمارستانی

 | 

زخم‌های

 | 

خاورمیانه

 | 

التیام

 |