آمریکا و معیارهای دوگانۀ حقوق بشر!
پربازدیدترین اخبار (شش ساعت اخیر)

پربازدیدترین اخبار (۲۴ ساعت اخیر)

جلریز در آتش و خون

- افغان پی پر

پربازدیدترین اخبار (هفت روز اخیر)

پیام آفتاب
شنبه 23 جدی 1396

آمریکا و معیارهای دوگانۀ حقوق بشر!

حق تعیین سرنوشت، بهره مندی ازحقوق شهروندی یکسان، آزادی های مدنی، آزادی های مذهبی و آزادی بیان از حقوق مسلم انسان ها است و سازمان ملل نیز آنهارا به رسمیت شناخته است. مجمع عمومی سازمان ملل متحد، سه سال پس از تأسیس سازمان ملل متحد، اعلامیه جهانی حقوق بشر را تصویب کرد و اعلامیه جهانی حقوق بشر، که هدف آن برقراری تضمین حقوق و آزادی های برابر برای همه مردم بود در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۸ به تصویب رسید. اعلامیه مذکور شامل سی ماده است که به تشریح دیدگاه سازمان ملل متحد در مورد حقوق بشر می پردازد. مفاد این اعلامیه حقوق بنیادی مدنی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، و اجتماعی ای را که تمامی افراد بشر در هر کشوری باید از آن برخوردار باشند را مشخص کرده است. لایحه جهانی حقوق بشر از اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی و دو پروتکل انتخابی آن تشکیل شده است. در سال ۱۹۶۶ مجمع عمومی دو لایحه جزئی تر مذکور را به تصویب رساند. در سال ۱۹۷۶ هنگامی که لایحه جهانی حقوق بشر توسط تعداد کافی از ملت ها مورد تأیید قرار گرفت، به حقوق بین الملل تبدیل شد. این اقدام مجمع عمومی سازمان ملل گام مهمی در راستای بهبود حقوق بشر در جهان و در راستای حمایت از اقلیتهای دینی و قومی به شمار می رود و در صورت عملی شدن آن پیشرفتهای در جهت رفع تبعیض و تأمین عدالت برای اقلیتها به دست می آید. اما مشکل این است که قدرتهای غربی بویژه امریکا با حقوق بشر با معیارهای دوگانه برخورد کرده و ملاک حقوق بشر را منافع خویش می بینند و رعایت و نقض آن را با منافع سیاسی و اقتصادی خویش مورد سنجش قرار می دهند و از حقوق بشر بعنوان اهرم فشار بر کشورهای رقیب خود سوء استفاده می کند. از نگاه سردمداران کاخ سفید کشورها دو دسته اند. کشورهای همسو یعنی که در راستای تأمین منافع سیاسی و اقتصادی امریکا حرکت می کنند و جهان را با عینک امریکایی می بینند و خط مشی خود را همسو با منافع این کشور تنظیم می نمایند. کشورهای مثل: عربستان، اسرائیل، مصر، بحرین، و... در این کشورها حقوق بشر معنا ندارد حتی اگر بسته ترین رژیم های دنیا بر آن حکومت کند و انسداد سیاسی و فرهنگی و نفی آزدای های مدنی، و حقوق شهروندی به بدترین شکل ممکن به وقوع بپیوندد و هیچ انتخاباتی هم برگزار نشود و مخالفان سیاسی و اقلیت ها با مشت آهنین سرکوب شوند نقض حقوق بشر به حساب نمی آیند. به عنوان مثال: حکومتهای بحرین و رژیم سعودی با وجود سالها سرکوب خونین معترضان و تجاوز به کشوریمن و جنایات جنگی نه تنها مورد ملامت قرار نگرفته بلکه تشویق نیز گردیده اند! کشورهای نا همسو یعنی کشورهای که دنیا را با عینک امریکایی نمی نگرند و سیاست های خویش را با منافع ملی خودشان تنظیم می کنند و در سیاست خارجی تابع واشنگتن به حساب نمی آیند و خط مشی مستقل خود شان را دنبال می کنند و بعضا در تقابل با سیاست ها و منافع واشنگتن قرار می گیرند. کشورهای مثل: چین، کره شمالی، جمهوری اسلامی ایران، کوبا، و نزوئیلا، بولیوی و... این کشورها علیرغم داشتن نهادهای انتخابی، آزادی احزاب، آزادی مذاهب همیشه مورد بازخواست و سرزنش مقام های امریکایی قرار داشته و هر روز پروندۀ آنها به شورای امنیت سازمان ملل برده شده با قطعنامه های متعدد با محدودیت هاتحریم ها و تهدیدهای تازه مواجه می گردند. این بدان جهت است که حقوق بشر نه با معیارهای حقوقی و انسانی بلکه با منافع سیاسی و اقتصادی واشنگتن ارزیابی می شود. سید میرزاحسین احسانی

خبر در سایت اصلی


دبل موسی در دو جام جهانی

- خبرگزاری جمهور

جلریز در آتش و خون

- افغان پی پر
هشتگ:   

آمریکا

 | 

معیارهای

 | 

دوگانه

 | 

حقوق

 | 

بشر

 |