زمان انتشار : ۹ دلو ,۱۳۹۵ | ساعت : ۱۰:۵۳ | کد خبر : 182519 | چاپ

پاکستان؛ حلقه مفقود شده رادار امنیتی ترامپ

شفقنا افغانستان-مجموعه چالش هاي سياست هاي خارجي اداره ترامپ مانند قطار ترسناک در حال حرکت است که شامل داعش، تراژدي سوريه، ديکتاتوري کره شمالي مجهز به سلاح هاي هسته اي، چين عصباني بر مسئله تايوان و دريايي جنوب و خودنمايي روسيه سايبري که در آبهاي سياسي محلي جولان ميدهد و در کنار آن به اشغال کريميه و از بين بردن سوريه ادامه مي دهد، است. اما در زير رادار اداره ترامپ يک مشکلي هست که توجهات را چندان به خود جلب نکرده است؛ آن مشکل پاکستان است.
پاکستان ششمين کشور پرجمعيت ( از نظر ميزان جمعيت بعد از نايجريا و قبل از برزيل) جهان است، جايي که بيش از 200 ميليون نفر زندگي مي کند و شهر کراچي پاکستان دومين و بزرگترين شهر جهان به شمار مي رود. وقتي نواز شريف به عنوان نخست وزير در ماه مي 2013 انتخاب گرديد، اين کشور اولين انتقال مسالمت آميز و دموکراتيک قدرت بين احزاب را از سال 1947 تجربه مي کرد. اخيرا دموکراسي نوپاي اين کشور مورد سوال قرار گفته است، تظاهراتي بر عليه نواز شريف به خاطر درز گزارش پاناما مبني بر اينکه خانواده او پول هاي کلاني را در خارج از کشور براي نپرداختن ماليات اندوخته است، صورت گرفت.
ادامه اين وضعيت، دموکراسي و ثبات پاکستان را تهديد مي کند و مانع پيشروي اين کشور به سوي کشور با ثبات مي گردد. ( مطابق گزارش سازمان بين المللي شفافيت رتبه پاکستان 117 از 168 در اين فهرست است) مردم با مشکلات تروريسم و طالبان پاکستاني که در طول پنج سال گذشته دهها هزار افراد ملکي و غير ملکي را کشته اند، مواجه هستند.
از سال 2006 تا بحال در کشوري که کوچکتر از ايالات متحده است اين تلفات دوبرابر تلفات يازده سپتامبر بوده. يعني در هر سال بيش از 6,000 پاکستاني در اقدامات تروريستي کشته شده اند. با تمام اين مسايل، پاکستان سال هاست که با هند روابط تنش آلود دارد. تنش ها بين هند و پاکستان از زماني که ترويستان پاکستاني بر يک پايگاه نظامي در کشمير هند حمله برد و 19 سرباز کشته داد بالا گرفته است. از آن زمان آتش باري هر روزه بين دوطرف مرز صورت مي گيرد و باعث کشته شدن افراد ملکي و غيرملکي مي شود.
زرادخانه هسته اي پاکستان احتمالا به 100 عدد ميرسد که به عنوان مانع زرادخانه هسته اي هند نصب گرديده اند. بنابراين با توجه به اين بي ثباتي سياسي، نهادهاي مبارزه با تروريسم و سلاح هاي هسته اي ايالات متحده بايد بکوشد چطوري وضعيت پاکستان را سامان دهد، ملتي که دوست و شريک آمريکا است اما ما در طول دهه هاي گذشته نگاه متفاوتي به اين کشور داشتيم.
اول، اداره ترامپ بايد بداند که اهرم هاي فشار ما بر پاکستان محدود است، اما شدني است. ما در حالي که روابط مان را با مردم هند تقويت مي نماييم بگونه اي باشد که اين روابط تهديدي براي پاکستان نباشد. بنابراين بهترين راه براي تقويت ثبات در جنوب آسيا اين است که ما هند را تشويق کنيم مشکلاتش با پاکستان را حل نمايد. واشينگتن مي تواند زمينه ملاقات هاي مقامات رسمي بالا را در پايتخت هر دو کشور برقرار کند، برنامه هاي غير رسمي مذاکرات را راه اندازي کند و بوضوح برقراري ثبات در جنوب آسيا از استراتيژي ملي ايالات متحده باشد.
دوم، اداره ترامپ بايد کمک هاي نظامي به پاکستان را براي مبارزه با ترويستان در مرز افغانستان و پاکستان افزايش دهد. يکي از عوامل سرخوردگي برنامه ريزان آمريکايي در مبارزه با تروريسم به شمول دوره اي که من به عنوان فرمانده ارشد عمليات نظامي ناتو در افغانستان بودم اين بود که پاکستان از طالبان افغاني حمايت مي کردند. بسته مشوق مبارزه با تروريسم براي پاکستان بايد موجب گردد که پاکستان از حمايت هاي طالبان افغان دست بردارد و اين مسئله کليدي است. چنين انگيزه ها مي تواند شامل تبادل اطلاعات قوي، نظارت بهتر و تبادل تکنولوژي و همچنين عمليات هاي مشترک باشد. واشنيگتن مي تواند سيستم هاي نظارتي و اطلاعاتي هوشمند و سلاح به پاکستان بفروشد که در اين قسمت کار چنداني نشده است. ايجاد ارتباط قوي و قابل اعتماد و کمک هاي نظامي و فروش تسليحات مي تواند مفيد باشد.
سوم، اينکه ما از قدرت نرم در پاکستان حمايت کنيم . در سال 2005 وقتي که زلزله وحشتناکي در اين کشور رخ داد نيروهاي امريکايي و ناتو به کمک آنان شتافتند و تصوير مثبت و تاثيرگزاري از آمريکا براي مردم اين کشور ايجاد شد. کمک هاي ما بايد در زمينه آموزش، پزشکي و حقوق بشر دوستانه باشد، اينجا جايي است که اگر برنامه هاي پزشکي را به اجرا بگذاريد مردم تصور مي کنند که با اين کار مي خواهند اطلاعات جمع آوري کنند. ما بايد يک رابطه استراتيژيک و موثري با اين مردم ايجاد کنيم تا شرايط بهبود يابد.
سئوالي در زمينه قدرت نرم مطرح است که آيا در قبال اين کمک ها به پاکستان فشاري تحميل شود يا خير؟ زماني که جمهوري خواهان در کنگره به اين نتيجه رسيدند که براي کمک به پاکستان بايد فشار تاکتيکي وارد شود، مشخص نبود که چطور اين کار را خواهند کرد. معمولا در مورد اولويت هاي اقدامات کوتاه مدت و دراز مدت بايد ديد عاقلانه اي اتخاذ کرد. استفاده از کمک براي ايجاد و تقويت دموکراسي، ايجاد فرصت ها براي شهروندان و افزايش سرمايه گذاري براي رشد اقتصاد کشور بازدهي طولاني مدت دارد و کمک مي کند که مردم طرف افراط گرايي نروند.
چهارم و آخر اينکه اين اقدامات باعث تقويت روحيه تلاش هاي بين المللي مي شود. همکاري با ساير کشورها مانند بريتانيا يا جرمني براي مثال مي تواند کوشش ها را مؤثرتر سازد. همچنين سازمان هاي بين المللي مانند سازمان ملل و کميسارياي عالي پناهندگان مؤسساتي هستند که با پاکستان رابطه تاثيرگزاري دارند، از اين راه هم شرکاي بين المللي مي پيوندند. براي اداره ترامپ اولين مجموعه از چالشها سريع و سرسام آور خواهد بود و پاسخ آن تاکتيکي. در مورد پاکستان بايد استراتيژي درست سنجيده شود، مورد تحليل و تجزيه قرار گيرد وعوامل بي ثباتي اين کشور شناخته شود.
صرف وقت و تلاش براي اين ملت بزرگ و مهم هنگامي که با هند از نزديک کار مي کنيم سود کلاني به ثبات جهاني در طول سال هاي آينده خواهد بود.

جیمز استاوریدیس/ مترجم: جانعلی شکرعلیزاده/روزنامه افغانستان دیلی

انتهای پیام

www.af.shafaqna.com

 

انتهای پیام

af.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | فیسبوک | تلگرام