دومین نشست «پروسهٔ کابل» و چگونگی مذاکره با طالبان و پاکستان
پربازدیدترین اخبار (شش ساعت اخیر)

پربازدیدترین اخبار (۲۴ ساعت اخیر)

پربازدیدترین اخبار (هفت روز اخیر)

انسانیت؛ هویت من است

- خبرگزاری جمهور

پیام آفتاب
چهارشنبه 25 دلو 1396

دومین نشست «پروسهٔ کابل» و چگونگی مذاکره با طالبان و پاکستان

بحث اصلی دومین نشست پروسهٔ کابل که قرار است به تاریخ بیست و هشتم ماه جاری میلادی در کابل برگزار شود، روی مبارزه با تروریسم و چگونه گی انجام مذاکرات صلح با گروه طالبان و دولت پاکستان متمرکز خواهد بود. در این نشست هر چند ابتدا قرار بود از دوازده تا پانزده کشور و سازمان بین المللی دعوت شود، اما رقابت ها میان برخی از کشورها دولت افغانستان را ملزم ساخت تا از بیست و پنج کشور و سه سازمان مهم بین المللی از جمله سازمان ملل متحد، اتحادیهٔ اروپا و سازمان ناتو برای حضور در دومین نشست پروسهٔ کابل دعوت کند. اکثریت نماینده گان شرکت کننده در این نشست از کشورهای همسایه و منطقه، ایالات متحده آمریکا، اروپا، جاپان و روسیه خواهند بود. شرکت کننده گان این نشست به سطح معاونین وزارت امور خارجه کشورها خواهند بود. نخستین نشست پروسهٔ کابل در ماه جوزای امسال با تمرکز روی چگونه گی مبارزه با گروه های تروریستی و تأمین امنیت در افغانستان برگزار شد. اشرف غنی، رئیس جمهور افغانستان از نخستین نشست پروسهٔ کابل به عنوان آخرین شانس برای دعوت از گروه طالبان به منظور پیوستن به روند صلح یاد کرد. در نشست دوم پروسهٔ کابل دولت افغانستان طرحی را به منظور چگونه گی آغاز مذاکرات صلح با گروه طالبان و دولت پاکستان ارایه خواهد کرد. دولت افغانستان معتقد است تا زمانی که مذاکره ای میان کابل و اسلام آباد یعنی دولت با دولت صورت نگیرد، تلاش های صلح نتیجهٔ مطلوب در قبال نخواهد داشت. مقام های دولت افغانستان بارها گفته که مراکز تجهیز، تمویل و آموزشی گروه های تروریستی به ویژه طالبان در خاک پاکستان قرار دارند و از همین رو، قبل از رسیدن به توافق با اسلام آباد، گفتگو با طالبان ثمربخش نخواهد بود. دولت افغانستان اسناد و شواهد موثقی مبنی بر این که تمامی مراکز تمویل، تجهیز و آموزشی گروه های تروریستی در خاک پاکستان قرار دارند، به اسلام آباد و جامعهٔ جهانی ارایه کرده و جامعهٔ جهانی نیز به این موضوع به خوبی پی برده است. در کنفرانس پروسهٔ کابل نیز انتظار می رود که بار دیگر این اسناد و شواهد به نماینده گان کشورهای شرکت کننده ارایه شود. دولت پاکستان تا کنون از تأیید دیدگاه و اسناد دست داشتهٔ دولت افغانستان مبنی بر وجود مراکز تروریستی در کشورش انکار کرده و یکی از دلایلی که نشست اخیر هیئت دولت افغانستان با مقام های پاکستانی در اسلام آباد که بدون نتیجه و پیشرفت پایان یافت، انکار پاکستان از واقعیت های موجود است. در این نشست که در روزهای جمعه و شنبه این هفته در اسلام آباد برگزار شد، هیئت دولت افغانستان بحث هایش را با اسناد و شواهد موثق مبنی بر وجود مراکز تروریستی در خاک پاکستان به پیش برد و حتی فهرست تروریستان، مدارس و مراکزی که در طرح و اجرای حملات تروریستی خونین در افغانستان نقش داشته اند را به پاکستان تحویل داده ولی با آن هم اسلام آباد از تأیید این اسناد خودداری کرده و حاضر به اقدام علیه این مراکز نشده است. در این فهرست، نام مدرسه مولوی احمد در چمن پاکستان نیز وجود داشته است. طراح اصلی چند حملهٔ خونین تروریستی از جمله حمله به مهمان خانه والی قندهار در سال گذشته که در آن چند دپیلومات اماراتی از جمله سفیر آن کشور به قتل رسید، مدرسه مولوی احمد در چمن پاکستان بوده است. از این قبیل صدها و هزاران مدرسه در پاکستان فعالیت دارند که کارشان تولید تروریست و فرستادن آن به داخل افغانستان است. دولت افغانستان انتظار ندارد تا پاکستان رهبران طالبان را به پای میز مذاکره حاضر کند، اما می خواهد به اعضای این گروه در خاک خود پناه ندهد و آنان را برای کشتار غیر نظامیان در افغانستان پس از آموزش، تجهیز و تمویل به کشور نفرستد. هم چنین صدها شفاخانه در پاکستان فعالیت دارند که زخمیان طالبان را تداوی می کند. دولت افغانستان انتظار دارد تا اسلام آباد مانع این اقدام شفاخانه های خود شود و مسئله تداوی و چگونه گی برخورد با زخمیان طالبان را به خود دولت افغانستان واگذار کند. با وجود شواهد انکار ناپذیری مبنی بر وجود پناه گاه های تروریستی در خاک پاکستان و مقاومت اسلام آباد در برابر تأیید این شواهد، با آن هم دولت افغانستان تلاش دارد تا در دومین نشست پروسهٔ کابل طرح گفتگو با طالبان و پاکستان را با جامعهٔ جهانی شریک سازد. هر چند تا هنوز میکانیزم گفتگوها با پاکستان مشخص نیست، اما دولت افغانستان تلاش دارد تا در گام نخست مذاکره با گروه طالبان را بدون پیش شرط آغاز کند. طرح چنین گفتگو آماده شده و در نشست ۲۸ فبروری به نماینده گان کشورهای شرکت کننده ارایه خواهد شد. این طرح که دیدگاه دولت دربارهٔ چگونه گی آغاز مذاکرات صلح با طالبان را شامل می شود، با نماینده گان برخی از کشورها در کابل شریک شده است. در طرح دولت چهار راه اصلی مشخص شده است که شامل آغاز مذاکره با گروه طالبان بدون کدام پیش شرط، توافق با پاکستان برای تأمین صلح در افغانستان، تقویت اجماع داخلی و هم چنین اجماع منطقوی و بین المللی دربارهٔ صلح می شود. بخشی از اعضای گروه طالبان نیز حاضر اند تا با دولت افغانستان وارد گفتگو شوند. تیم مذاکره کنندهٔ این گروه تا کنون حداقل پنج بار توسط سازمان ملل متحد و آلمان برای چگونه گی انجام پیش برد مذاکرات صلح آموزش دیده است. هر چند آغاز مذاکرات صلح میان دولت و طالبان بدون پیش شرط خواهد بود، اما در مراحل بعدی شرایط از سوی دو طرف مطرح خواهد شد. در ظاهر به نظر می رسد که دولت افغانستان حاضر است حتی روی خواست های مهم طالبان از جمله چگونه گی حضور نیروهای بین المللی، تغییر و تعدیل قانون اساسی نیز با این گروه به پای میز مذاکره بنشیند. اما مسئله حقوق شهروندان در این مذاکرات مورد قرار نخواهد گرفت. هر چند به دنبال حملات خونین تروریستی اخیر در شهر کابل، رئیس جمهور غنی و دونالد ترمپ رئیس جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا به صراحت اعلام کردند با کسانی که مسوولیت این حملات خونین را به عهده گرفته اند مذاکره ای صورت نخواهد گرفت، اما به نظر نمی رسد که این اظهارات بیان گر سیاست های اصلی دو کشور در قبال چگونه گی مذاکره با طالبان باشد. جان بس، سفیر آمریکا در کابل پس از توییت آقای ترمپ مبنی بر تمایل نداشتن آمریکا برای انجام مذاکره با طالبان، در گفتگو با مقام های دولتی به صراحت بیان داشته است که توییت دونالد ترمپ حکایتی از سیاست اصلی آمریکا ندارد. دولت افغانستان گروه طالبان را به عنوان وسیله و ابزار پاکستان برای کشتار غیر نظامیان در افغانستان می پندارد و از همین رو با وجود اظهارات اخیر آقایان غنی و ترمپ، می خواهد تا این وسیله و ابزار را از دست دولت پاکستان بگیرد. دولت افغانستان تفاهم سیاسی را راه اصلی برای پایان دادن به جنگ و خشونت در کشور می داند، اما معتقد است که هر گاه با پاکستان در این زمینه به توافق نرسد، خشونت ها باز هم در افغانستان ادامه خواهد یافت. دولت، جنگ جاری در کشور را جنگ پاکستان و دیگر تروریستان بین المللی با شهروندان افغانستان می داند. آن طوری که برخی از مقام های دولتی بارها تأکید داشته که بیش از بیست گروه تروریستی منطقوی و بین المللی در افغانستان فعالیت دارند. برخی از شواهد نشان می دهد که گروه های افراطی منطقوی راه های و مسیرهای مختلفی را طی می کنند تا برای فعالیت های تروریستی وارد افغانستان شوند. به عنوان نمونه، یک افراطی چینی که با اعضای خانوادهٔ خود در این اواخر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد، از چندین کشور عبور کرده و برای فعالیت تروریستی به افغانستان آمده است. این افراطی چینی کشورهای ویتنام، یونان، ترکیه، ایران و پاکستان را طی کرده تا وارد افغانستان شود. در هیچ یک از این کشورها برای فعالیت های تروریستی توقف نکرده و کشورهایی که در مسیرش هم قرار داشته، از او بازجویی نکرده اند. این مسئله به خوبی نشان می دهد که افغانستان به مرکز خشونت های منطقه ای بدل شده است. با این حال، افغانستان در نشست پروسهٔ کابل از جامعهٔ جهانی و کشورهای منطقه انتظار دارد تا سهم شان را در تأمین صلح و ثبات در این کشور ایفا کنند. نقشی که کشورهای دور و نزدیک می توانند در این زمینه ایفا کنند، جلوگیری از رفت و آمد تروریستان از خاک کشورشان و ادامهٔ فشار بر پاکستان به دلیل حمایت از تروریسم است. در این میان ایالات متحده آمریکا و اتحادیهٔ اروپا به عنوان عمده ترین متحد و شریک استراتیژیک افغانستان، می توانند نقش عمده تر و جدی تری را در راستای جلوگیری پاکستان از ادامهٔ حمایت از تروریسم ایفا کنند. پاکستان سالانه میلیون ها دالر کمک مالی از آمریکا دریافت می کند و تنها قطع کمک دوصد میلیون دالری آمریکا به اسلام آباد، نمی تواند پاکستان را وادار به دست کشیدن از حمایت از تروریسم بسازد. جامعهٔ جهانی اگر خواهان تأمین صلح در افغانستان است، پاکستان را تحت فشارهای شدیدتری قرار دهد و این انتظاری است که بارها از سوی افغانستان نیز مطرح شده است. از سویی هم ده ها و صدها جنرال پاکستانی در شهرهای مهم اروپایی از جمله لندن اقامت دارند و از امتیازات و امکانات زیادی برخوردارند. این جنرالان از جمله کسانی هستند که در طرح نابودی و ادامهٔ خشونت در افغانستان دست دارند. جامعهٔ جهانی و حد اقل کشورهای اروپایی برای کمک به افغانستان می توانند برای این جنرال های پاکستانی محدودیت رفت و آمد وضع کنند و ویزا ندهند. هم چنین برخی از کشورهای مهم عربی نیز با ادامهٔ کمک های شان به گروه طالبان، به تقویت این گروه در افغانستان سهم داشته اند. سالانه تعداد زیادی از رهبران و فرماندهان ارشد گروه طالبان تحت نام زیارت حج به عربستان می روند، اما از آن طرف با جیب های پر از پول و ثروت بر می گردند. شیخ های اماراتی نیز در تقویت مالی گروه طالبان سهم فعالی تاکنون ایفا کرده اند. محمدحنیف اتمر مشاور امنیت ملی، در سفری که در روزهای نزدیک به ایالات متحده آمریکا خواهد داشت، در نشست چهارجانبه ای میان افغانستان، آمریکا، عربستان سعود و امارات متحده عربی، بحث تمویل گروه طالبان را توسط عربستان و امارات به صورت جدی مطرح خواهد کرد. هرچند تا هنوز دولت افغانستان از طرح این مسئله با عربستان و امارات خودداری کرده، اما به نظر می رسد که بی تفاوتی آن کشورها در قبال ادامهٔ خشونت طالبان در نتیجهٔ حمایت مالی شان، حوصله افغانستان را به سر آورده و نمی خواهد پس از این در این باره بی تفاوت بماند. با این حال، انتظار می رود که دولت افغانستان بتواند در دومین نشست پروسه کابل میکانیزم گفتگوها با طالبان و پاکستان را مشخص سازد و کشورهای شرکت کننده نیز در اجرای نقش ها و مسوولیت هایی که به دوش خواهند گرفت، عمل کنند. - ظفرشاه رویی / هشت صبح

خبر در سایت اصلی


پس از یک شکست تلخ

- افغان پی پر
هشتگ:   

دومین

 | 

نشست

 | 

پروسهٔ

 | 

کابل

 | 

چگونگی

 | 

مذاکره

 |