به افغانستان برمیگردیم؛ اگر امنیت و آرامش برگردد، گفتگو با استاد اسبق دانشگاه بامیان

افزایش شاخص مرگ و میر مادران و نوزادان در افغانستان

جلوه‌های درخشان یک تاریخ؛ باغ بابر، معماری اسلامی و تفریح‌گاه شهروندان کابلی

رئیس جمهور ایران و نخست‌وزیر روسیه در مسکو دیدار کرد

حکومت «نرگس نهان» را به حیث نامزد وزیر معادن و پترولیم معرفی کرد

دانش: رسانه ها و فعالان رسانه ای برای مخالفان مسلح دولت یک هدف است

سه مقام امنیتی کشور دوباره از مجلس رای اعتماد گرفت

روز جهانی تئاتر؛ نوید بخش چهره ای جدید از تئاتر در افغانستان است

تصاویر اختصاصی شفقنا از آمادگی نیروهای امنیتی در بادغیس

رولا غنی: جنرال دوستم در حبس خانگی است

تاکسی‌هایی که روی آب حرکت می کنند!

ازدواج دختران کم سن و سال در عربستان افزایش یافته است

عناوین امروز روزنامه های افغانستان؛ دوشنبه 7 حمل

دستگیری سردسته گروه طالبان در فارياب

یکی دیگر از مظنونان حمله لندن دستگیر شد

یک موتر مملو از مواد انفجاری در میدان وردک کشف شد

نرخ اسعار: ارزش پول افغانی در برابر ارزهای خارجی/7 حمل

هلاکت امیر داعش در الجزایر

سازمان ملل: بیش از ۱۴۰۰ کودک قربانی جنگ در یمن شده اند

ترامپ: مهاجران آمریکا کاهش یافته است

رئیس شورای علمای حوزه غرب: قانون نه تنها در هرات، بلکه در تمام ولایات تطبیق شود

هزاران نفر در استرالیا به دلیل وقوع طوفان شدید آواره شدند

خداوند چه کسانی را در قرآن نفرین کرده است؟

مصرف مشروبات الکلی و مرگ و مسمومیت بیش از دهها جوان در کابل

نقل و انتقالات نجومی؛ قرارداد ۱۸۰ میلیون یورویی نیمار با چلسی!

داعش ۱۹۱ شهروند موصلی را کشتند

افتتاح فدراسیون موتر سواری در افغانستان

رجایی در گفت و گو با شفقنا: پاکستان با به رسمیت شناختن تمامیت ارضی افغانستان باید ایجاد دیوارامنیتی بر خط دیورند را متوقف کند

صلاح الدین ربانی عازم ترکیه شد

سفیر روسیه در کابل: امریکا و ناتو در پی بدنام‌کردن روسیه در افغانستان است

رقیب انتخاباتی پوتین بازداشت شد

محل اختفای ابوبکر البغدادی سرکرده داعش مشخص شد

رئیس شورای ولایتی بلخ: اشرف غنی شروط عطامحمد نور را پذیرفته‌است/عطا همانند عبدالله و دوستم فریب کسی را نمی خورد

کوریای جنوبی مرکز فرهنگی بامیان را با بودجه 5.4 میلیون دالر می سازد

سیگار: فقط ۲۹ درصد مردم افغانستان به آینده امیدوارند

5 قربانی بر اثر رانش زمین در چین

نرخ اسعار:ارزش پول افغانی در برابر ارزهای خارجی/6 حمل

امامان کِی و چگونه امتحان شدند و به امامت رسیدند؟

پلیس لندن: عامل حمله در نزدیکی پارلمان انگلیس همدست نداشته است

برای اولین بار یک زن رئیس اجرایی هنگ کنگ شد

تیراندازی در لاس وگاس، 2 کشته و زخمی برجای گذاشت

باشگاه «شیطان پرستان» در مدارس آمریکایی به صورت قانونی تاسیس شد

پاکستان در مسیر دیورند و خاک افغانستان موانع می سازد

3 نفر در جوزجان توسط داعش کشته شدند

جوبایدن: اگر در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ کاندیدا بودم پیروز می‌شدم

بریدن سر ۴۰ پلیس در کنگو از سوی شبه نظامیان مسلح

وزارت دفاع آمریکا کشته شدن یک رهبر ارشد القاعده در افغانستان را تایید کرد

3 سرباز پلیس در حمله طالبان در ننگرهار کشته شدند

مردم اندخوی خواهان ارتقای ولسوالی اندخوی به ولایت شدند+تصاویر

46 کشته و زخمی بر اثر انفجار بمب در بنگلادیش

العبادی: فتوای حضرت آیت الله سیستانی معادلات را برهم زد/ هیچ سلاحی نباید خارج از چارچوب دولت باشد

والی هرات: مخالفین مسلح برای نابودی پولیو همکاری کنند

هنر اصیل هرات در آستانه نابودیست+تصاویر

مسلمیار: ما به صلح پایدار منطقوی نیاز داریم/ باید اقداماتی عليه کشورهاى حامى تروريزم صورت گیرد

نصیحت های پدرانه رئیس جمهور به آقای عطا

بیش از ۲۱ هزار نفر در سال گذشته در ژاپن خودکشی کرده اند

واژگونی اتوبوس حامل زائران خانه خدا در تبوک عربستان+تصاویر

آغاز حساس ترین تورنمنت فوتسال مهاجرین افغانستان در قم

جلوگیری از فروش مرغ های فاسد در هرات

سیمنت هرات دوباره احیا می شود

هشدار اشرف غنی با پارلمان: اگر وزرای امنیتی را استیضاح کنید پارلمان را لغو می کنم

آتش‌سوزی وسیع در ولسوالی شیبر ولایت بامیان

وقتی سیلاب عرصه را برای زندگی باشندگان شهرک جبرئیل هرات تنگ می کند+تصاویر

تجلیل از نوروز در ولایات مختلف افغانستان+تصاویر

آغاز سال تعلیمی جدید در دایکندی بدون کتب درسی +تصاویر

افزایش 10 درصدی کشت کوکنار در سال جاری

درگیری‌ها میان طرفداران جنبش و جمعیت در فاریاب همچنان ادامه داد

سیگار: نظامیان ارشد امریکایی در افغانستان دهها میلیون دالر سرقت کرده اند

بازداشت اعضای یک شبکه تروریستی طالبان در هرات

مسئولیت حمله انتحاری در نزدیکی میدان هوایی بنگلادش را داعش برعهده گرفت

اتوبانی ترسناک و مهیج در نروژ+ عکس

حادثه تیراندازی در شهر لیل فرانسه، 3 مجروح برجای گذاشت

صفحات نخست روزنامه‌های افغانستان/ شنبه 5 حمل

یک قاچاقچی با 20 کیلوگرام هیروئین در بغلان بازداشت شد

اشرف غنی وارد بلخ شد

موافقت سازمان ملل با اعزام کمیته حقیقت یاب جنایت علیه مسلمانان روهینگیا

عکس: ﺑﺨﻮﺍﻥ، ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻏﺮﻕ ﺷﺪﻥ ﻫﺴﺘﯽ

تیرباران ۲۵ جوان عراقی در موصل توسط داعش+عکس

داعش مسئولیت حمله به پایگاه نظامی روسیه در چچن را بر عهده گرفت

دکوراسیون داخلی خانه‌ی ترامپ و ۱۰ شباهت آن با سبک معماری دیکتاتورها

اشرف غنی: هر کس که در برابر دولت و قانون اساسى سلاح برمی‎دارد سرکوب کنید

حسنی مبارک پس از ۶ سال از زندان آزاد شد

۵ کشته و زخمی بر اثر انفجار بمب در قاهره

کمپین مسلمانان انگلیس برای حمایت از قربانیان حمله تروریستی لندن

تاکید نماینده حضرت آیت الله سیستانی بر لزوم برگزاری سمینارهای فکری با علمای دیگر مذاهب

کامپیوتر های اپل و مایکروسافت از طریق word هک شدند

انگلیس، نام اصلی عامل حمله لندن را معرفی کرد

ترامپ پشت فرمان کامیون! +ویدئو

فرمانده ناتو در اروپا: اروپا یکی از خطرناک ترین مناطق جهان شده است

ساخت و فروش جواهرات طلا که مخصوص مردان است/پاسخ حضرت آیت‌الله خامنه ای

تظاهرات امریکایی‌ها علیه طرح بهداشتی ترامپ

معدن زمرد در کلمبیا+تصاویر

تحویل نگرفتن مرکل+کاریکاتور

هلاکت ۹۳ تن از مخالفین مسلح دولت در 11 ولایت

روسیه ۲۳۰۰۰ سایت وابسته به داعش را بست

اتلتیکو مادرید در پی جذب «ندیم امیری» ستاره افغان تیم فوتبال هوفنهایم آلمان

دفتر حمایت از کودکان در افغانستان: 400 هزار کودک احتمالا در سال جدید از تحصیل باز می ماند

فرمانده آمریکایی نیروهای ناتو در اروپا: روسیه از طالبان حمایت می کند

9 پولیس در حمله یک سرباز نفوذی طالبان در شمال کشور به شهادت رسیدند

ترامپ: هر آنچه را که من پیش‌بینی کرده‌ام، درست از آب درآمده است!

صلاح الدین ربانی با دبیر کل سازمان ملل متحد در مورد افغانستان گفتگو کرد

یک‌شنبه 19 جدی 1395 | 14:58

به افغانستان برمیگردیم؛ اگر امنیت و آرامش برگردد، گفتگو با استاد اسبق دانشگاه بامیان

شفقنا افغانستان/پرونده غربت بی انتها(3)- آنچه بیش از هر چیز برای مهاجران تلخ و دشوار است، گذشتن از مرزها نیست، بلکه عبور از تکه های جامانده هویتشان است که اینسوی مرزها باقی می مانند.
فرودگاهها، مرزهای زمینی و قایقهای بادی اشکها و گریه های مهاجرانی را به یاد دارند که با تلخی بسیار، گذشته خود را اینسوی مرز رها کرده و به امید آینده ای بهتر از همه چیز خود گذشته اند.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، علی یعقوبی، کارشناس ارشد محیط زیست و استاد اسبق دانشگاه بامیان و فعلا ساکن ملبورن استرالیاست، او نیز مثل هزاران مهاجر دیگر بخاطر مشکلات فراوان در کشور مجبور به مهاجرت شده است. آنچه می خوانید بخشی از تجربه های مهاجرت مهندس یعقوبی است :
مهندس علی یعقوبی : دو ساله بودم ( 1359) که بخاطر حمله شوروی سابق به افغانستان، خانواده ام مثل هزاران خانواده دیگر، برای حفظ جان خود مجبور به مهاجرت شد و ما به دلیل دین و مذهب و فرهنگ مشترک به ایران مهاجرت کردیم و من در انجا بزرگ شدم.
خانواده پر جمعیتی داشتم و وضع اقتصادی پدرم زیاد خوب نبود، در ایران پدرم نتوانست کاری را که در افغانستان داشت ادامه دهد و مجبور به انجام کارهای سخت شد. تا وقتی جوان نشده بودم زیاد از شرایط موجود برای مهاجرین در ایران اطلاع نداشتم ولی بعد از اینکه جوان شدم که همزمان بود با وارد شدن من به دوره دبیرستان و شرایط مهاجرین و از جمله خودم را می دیدم، رنج می کشیدم.
یادم نمی رود یک سال در اولین روز مدرسه بعد از اینکه مراسم صبحگاهی مدرسه تمام شد از بلندگوی مدرسه اعلام شد که دانش آموزان “افغانی” بیایند دفتر!
مدیر مدرسه گفت : بخش نامه آمده که امسال افغانها نمی توانند درس بخوانند و ما نمی توانیم شما را در مدرسه ثبت نام کنیم. آن سال نتوانستم مدرسه بروم و مجبورشدم کار کنم، این خاطره تا هنوز مرا اذیت می کند که چرا یکسال از عمرم آنجا تلف شد، فقط به خاطر اینکه مهاجر بودم.
از کلمه ” افغانی” به شدت متنفر بودم، چون آن را مساوی با تحقیر و شهروند درجه چندم می پنداشتم.
دوران مهاجرتم در ایران خوبیها و بدیهایی داشت که بحثش مفصل است، خوبیش این بود که من در این کشور با هر زحمتی که بود توانستم تحصیل کنم و دوران لیسانس را پشت سر بگذارم و بدی اش این بود که نمی دانستم بعد از اتمام تحصیلات چه بر سرم می آید!
برای میلیونها خانواده ای که مثل خانواده من بعد از حمله شوروی به ایران آمدند، امید اصلی شان این بود تا بتوانند به دلایل اشتراکات مختلف فرهنگی و مذهبی، از فرصت های موجود در ایران به عنوان یک کشور دوست و همسایه استفاده کنند. ولی متاسفانه بخاطر قوانین سختگیرانه در قبال مهاجرین، زمینه ها بسیار محدود بود.
البته من معتقدم با وجود همه سخت گیریهایی که شد، گروه عظیمی از مهاجرین توانستند از فرصت های تحصیلی و کار در ایران استفاده کنند و این را نباید کتمان کرد، ولی متاسفانه با رفتارهایی که از سوی مسئولین پایین دستی در حق نسل مهاجر می شود اکثر مردم این مزایا را نمی بینند و فقط آن رفتارها را ملاک قضاوت قرار می دهند.
با نزدیک شدن به اتمام تحصیلات خیلی ناامید بودم چون می دانستم که به عنوان یک مهاجر، هیچ شانسی برای اینکه بتوانم کاری پیدا کنم وجود نخواهد داشت و مهمتر اینکه با وجود حاکم بودن رژیم طالبان در افغانستان، هیچ امیدی هم به برگشت به وطن نداشتم.
با حمله آمریکا به افغانستان و سقوط رژیم طالبان و با روی کار آمدن حکومت انتقالی، بذر امید در دل هزاران نفر مثل من کاشته شد و روحیه امید و برگشت جای یاس و ناامیدی را گرفت.
تابستان سال 1382 بود که من تحصیلاتم را در مقطع لیسانس به اتمام رساندم، خبرهایی که از افغانستان می آمد امیدوار کننده بود. در زمستان سال 1382 بود که به افغانستان برگشتم و افغانستان را برای اولین بار می دیدم.
برف می بارید و من از مشهد به قصد هرات حرکت کردم، به من توصیه شده بود که مدارک شناسایی ام را از بین نبرم چون ممکن بود دوباره لازم شود و من بخواهم برگردم ولی من گفتم: “فکر نکنم دیگر دلم بخواهد اینجا برگردم”، در آن روز سرد و برفی ایران را بعد از 23 سال زندگی برای همیشه ترک کردم.
بازگشت به کشور و آغاز فعالیت در دانشگاه بامیان
دانشگاه بامیان در جریان حمله آمریکا تخریب شده بود و دوباره توسط آمریکاییها باز سازی شد. اکثریت موسسین دانشگاه بامیان ( نزدیک به 30 نفر) تحصیل کردگانی بودند که از ایران در رشته های مختلف فارغ التحصیل شده بودند و بسیار امیدوار به اینکه بتوانند در فرایند بازسازی وطن شان اشتراک نمایند، از عزیزان خود خداحافظی کرده و راهی بامیان شده بودند که من هم جزو همین افراد بودم.

unibm
بعد از مدتی کار در بامیان، به کابل رفتم و مدتی در وزارت زراعت ( کشاورزی) مشغول به کار شدم ولی از کارم راضی نبودم، تا اینکه در اداره ملی حفاظت محیط زیست مشغول به کار شدم، چند ماهی نگذشته بود که در یک بورسیه اشتراک کردم و موفق شدم در سال 1385 برای گذراندن مقطع ماستری ( فوق لیسانس) در رشته زراعت به کشور هندوستان عازم شوم.
هند فرصت خوبی برای مطالعه و تجدید قوا بود، بعد از برگشت از هند دوباره در اداره محیط زیست مشغول به کار شدم و در پست های مختلف انجام وظیفه نمودم.
کارم را دوست داشتم، فکر کنم بخاطر مطالعاتی که در هند انجام دادم و تجربیاتی که کسب نمودم به محیط زیست علاقمند شدم و به نظرم مسایل مربوط به استفاده پایدار از منابع طبیعی، انواع آلودگی های محیط زیستی و گرم شدن زمین، همه مسایل مهم جهانی بودند که باید برای رفع آنها کاری انجام بشود. در طول مدت کارم، به کشورهای مختلف سفر کردم و تفاوت در زندگی، نگرشها و رفتارها را تجربه کردم.
متاسفانه هر چه بیشتر می گذشت شرایط افغانستان بدتر می شد و آن امیدواری که من در هنگام امدن به افغانستان داشتم از بین رفته بود. شاید مهمترین دلایلش افزایش ناامنی و گسترش فساد، تبعیض و بی عدالتی بود و این مسایل مرا وادار کرد که در سال 1392 مجددا افغانستان را ترک کرده و به استرالیا بروم.
مهاجرت دوباره به قاره جنوبگان
فعلا ساکن شهر ملبورن در استرالیا هستم. فکر کنم کمتر کسی باشد که از روی رضا و خوشی بخواهد وطن خود را ترک کند، زندگی در غربت مشکلات و چالش های خودش را دارد. شما وارد یک محیط کاملا جدید و تازه می شوید که با آن ناآشنا هستید و چالشهای زیادی زندگی شما را تحت تاثیر قرار می دهد، ولی در کل من از زندگی ام در اینجا راضی هستم.
استرالیا را شاید بتوان موفق ترین کشوری دانست که در چند دهه گذشته سیاست چند فرهنگی را اجرا کرده و مهاجر پذیر شده است و این به آن معناست که هر کسی با هر دین، مذهب، قومیت و زبانی که دارد دارای حقوق برابر است و همه در برابر قانون مساوی هستند.
به عنوان نمونه در شهری که من زندگی می کنم و حدود 30 کیلومتر از مرکز ملبورن فاصله دارد مردمی از 150 کشور مختلف دنیا با آداب، رسوم، زبان و فرهنگ های مختلف با صلح و صفا در کنار هم زندگی می کنند. این محیط زمینه رشد هر کسی که استعداد داشته باشد و بخواهد کاری انجام دهد را فراهم کرده است. در کنار اینها، حس آزادی که وجود دارد بسیار شیرین است، یعنی اینکه اینجا شما از هر جایی که آمده باشی به عنوان یک شهروند و ساکن استرالیا به حساب می آیی و از یک سری حقوق و آزادیها بهره مند هستی و در مقابل هم باید به قوانین و مقررات اینجا احترام بگذاری. موسسات و نهادهای دولتی و غیر دولتی بسیار پاسخگو و مودب هستند و نهایت تلاششان را انجام می دهند تا به کار شما رسیدگی شود. رشوه تقریبا وجود ندارد و همه در برابر قانون مساوی هستند؛ اعتماد بسیار زیادی به نهادهای دولتی مثل پلیس وجود دارد، نظام آموزشی و خدمات بهداشتی استرالیا یکی از بهترین ها در دنیا است. نظام آموزشی تقریبا رایگان است و اگر شما بخواهید دانشگاه بروید و پول تحصیل را نداشته باشید دولت به شما پول قرض می دهد. رفتار مردم با کسانی که مهاجر و یا پناهنده هستند بسیار خوب است.
استرالیا شرایط رشد و پیشرفت را بصورت یکسان برای همه مهیا نموده و هر کس بتواند با هر پتانسیل و استعدادی که دارد، می تواند آن را شکوفا کند و همین مساله استرالیا را به عنوان یکی از کشورهای پیشرفته دنیا که دارای سطح بالای رفاهی می باشد، مطرح کند.
یکی از دلایلی که باعث ناراضایتی قشر تحصیلکرده مهاجر می شود، عدم احساس رضایت شغلی و مفید بودن در جامعه است، اینجا هر کس با توجه به سابقه کار، مهارت و ارتباطاتی که دارد می تواند کار پیدا کند و تبعیض با آن مقیاسی که در افغانستان وجود دارد، اینجا نیست.
مدت یک سالی است که با تعدادی از دوستان نهادی بنام ” ابتکار افغان – استرالیا” Afghan Australian Initiative را تاسیس کرده ایم که بیشتر در زمینه های آموزشی و فرهنگی فعالیت دارد، در مدت کوتاهی که از عمر این نهاد می گذرد چهار برنامه که از طریق دولت محلی و ایالتی تمویل شده بود را اجرا نمودیم.
به تازگی هم در یکی از دانشگاه های شهر ملبورن ( به صورت نیمه وقت) در رشته فوق لیسانس ( ماستری) “توسعه بین المللی جوامع ( International Community Development ) مشغول به تحصیل شده ام.
معمولا خبرهای افغانستان را از طرق مختلف دنبال می کنم و برای من مهم است که چه تحولاتی در حال رخ دادن است. با هر خبر بد ( اکثر انفجار بمب و یا انتحاری) ناراحت می شوم نه تنها بخاطر دوستانی که در آنجا دارم بلکه به حال کشور و مردم بیگناه که قربانی این بازی بزرگ کشورهای منطقه ای و فرامنطقه ای و سیاست مداران فاسد و ناکارامد شده اند.
من وقتی افغانستان را ترک کردم با خودم می گفتم اگر کمی هم روزنه امید بود که کشور خوب خواهد شد، ترک نمی کردم ولی مشکل اینجاست که هیچ امیدی به آینده وجود نداشت و فعلا هم ندارد که هیچ روز بروز بدتر هم می شود.
آرزوی من این است که صلح و پیشرفت به افغانستان برگردد و مطمئن باشید آن وقت نسلی مثل من که دغدغه خدمت دارند برخواهند گشت. دوست دارم هر چه زودتر آن روز برسد و امیدوارم من با دست پر بر گردم!

انتهای پیام
سیدجمال الدین سجادی
نوت : این یک مصاحبه اختصاصی است، بازنشر این مصاحبه فقط با ذکر منبع و نام نویسنده مجاز است.

2 دیدگاه برای «به افغانستان برمیگردیم؛ اگر امنیت و آرامش برگردد، گفتگو با استاد اسبق دانشگاه بامیان»

  1. آدمهای ضعیف میروند و به این امید هستند شرایط کشور را ملائکه برای دردانه‌های افغانستان مساعد سازند تا قدم رنجه نموده و منت گذاشته برای وطن هنگام نوشیدن چای زعفرانی خدمت کنند. شاید فراموش کردند که سنت به این است که سرنوشت هیچ ملتی را کسی جز همان ملت تغییر نمی‌تواند بدهد
    جناب سجادی شما با این پرونده‌تان عاملین مهاجرت ملت افغانستان را شاد و مهاجرت مهاجران نازدانه را توجیه غیر منطقی میکنید.

    مرتضی از خود کابل و مهاجر برگشته از اروپا که دیگر به فکر مهاجرت نیست.

  2. در افغانستان چیزی به نام خدمت به وطن اصلا معنی ندارد تنهای چیزهایی که معنی دارند عبارتند از کشتار به نام های قومیت و مذهب و شغل و چور و چپاول اموال ملت. هر چه آب گل آلود تر ماهی گیری بیشتر. بنابراین اشخاصی همچون استاد گرامی را زنده به گور می کنند.

امکان ثبت دیدگاه وجود ندارد.

موضوعات:   دیدگاه ، دانشگاه ،
از دیگر سایت‌های خبری (RSS Reader)