گزارشی جذاب از قلمرو طالبان؛ زندگی تحت حاکمیت شورشیان در افغانستان

یک مولوی در هرات علیه رسانه ها فتوای جهاد داده است+صوت

بازیکنان و سرمربی تیم ملی کرواسی جوایز خود را به یک موسسه کودکان اهدا نمودند

استوری جدید کریستیانو رونالدو برای هواداران یوونتوس

پاسخ کمیسیون انتخابات به حکمتیار؛ در برابر هر استیکر پاسخگو هستیم

کرزی: طالبان بهتر است با حکومت و مردم افغانستان گفتگو کند/ نا امنی و هراس افگنی در کشور محصول سیاست‌های پاکستان و آمریکا است

شانزدهمین روز اعتراضات هواداران جنرال دوستم؛ مراکزی که توسط معترضان مسدود نمی شوند مشخص شد

ثبت ۸۹ مورد خشونت در برابر خبرنگاران در ۶ ماه نخست سال ۲۰۱۸ میلادی

هلاکت ۱۱۴ شورشی در ۱۴ ولایت افغانستان

گرامیداشت پنجاهمین سالگرد شهید علامه بلخی+رونمایی از سه اثر پیرامون شهیدبلخی

استعفای سرمربی پاناما/ مقصد بعدی او کجاست؟

واکنش نهاد‌های حامی خبرنگاران به اعلام جهاد در برابر رسانه‌ها در هرات

آیا عمامه شهید بلخی را سازمان نصر سفید کرد؟

تظاهرات و اعتصاب پناهجویان در اندونزی نسبت به وضعیت نابسامان

احتمال دارد انتخابات در ولایت غزنی برگزار نشود

باران جان 511 تن را در هند گرفت؛ یک میلیون راس دام تلف شدند!

۷ قرارگاه طالبان در ولایت‌های بدخشان و لغمان تخریب شد/ ۱۲ طالب به هلاکت رسیدند

1.5 میلیارد دالر سود روسیه از جام جهانی 2018

بریتانیا 60 میلیون پوند برای تحصیل دختران افغانستان کمک میکند

رونالدو و نیمار دو قربانی بزرگ جام جهانی 2018

زلاتکو دالیچ: می توانم هدایت برزیل یا بارسا را بر عهده بگیرم

هلاکت ۵۵ شورشی در ولایت‌های پکتیا و قندز

۵ تونل داعش در ولایت صلاح‌الدین عراق تخریب شد

2 سرباز در بادغیس با تمام تجهیزات جنگی یک پوسته به طالبان پیوستند

اشرف غنی خطاب به طالبان: فرصت موجود را از دست ندهید و مذاکره کنید/ انتخابات در زمان معین برگزار می شود

نابودی یک مرکز آموزشی داعش در ننگرهار

نرخ اسعار: ارزش پول افغانی در برابر ارزهای خارجی/27 سرطان

مزایای فوق العاده گردو برای سلامت قلب

نرگس نهان: دلیل استعفاء منصور نادری از دست ندادن پروژه‌ها بوده‌است

چرا دندان ها زرد می شوند؟

داکتر محمدهمایون قیومی به عنوان سرپرست وزارت مالیه معرفی شد

آمازون رکوردهای سرمایه داری را جا‌به‌جا کرد!

اتاق تجارت خواهان سرمایه گذاری قزاقستان در افغانستان شد

چگونه با عفونتها مبارزه کنیم؟

تجاوز وحشیانه به دختر ۱۶ ساله در خانه مجردی! +عکس

شرط تازه طالبان برای مذاکره مستقیم با امریکا

تصاویری از استادیوم ولایت قندهار آماده بهربرداری

حمله انتحاری خونین در مراسم جنازۀ طالبان توسط داعشیان در سرپل

مردی در بلخ همسر جوانش را کشت

بریتانیا ۸۰ میلیون دالر برای بهبود کیفیت آموزش دختران در افغانستان کمک می کند

دستکم 14 کشته بر اثر موج گرمای شدید در ژاپن

روز جهانی «اموجی‌ها» یا «شکلک‌ها» میان کاربران شبکه‌های اجتماعی

بازداشت معاون ولسوال خودخوانده‌ و مسوول جلب و جذب داعش برای شهرستان مهمند دره‎ی ننگرهار

مادر رونالدو خوشحال از انتقال پسرش به یوونتوس

نیکلسون: سخنانم تحریف شده است

معرفی لباس اول منچستریونایتد در فصل جدید + تصاویر

واکنش تند حکومت به تصمیم امریکا برای مذاکره مستقیم با طالبان: هیچ کسی جایگزین مردم افغانستان شده نمی‌تواند

نرخ مواد اولیه در بازارهای کابل/سه شنبه ۲۶ سرطان

کماندوهای اردوی ملی ۵۸ نفر را از زندان طالبان در هلمند آزاد کردند

سفارش پیامبر درباره علم آموزی دختران

پهن‌ترین خیابان جهان! +تصاویر

گلبدین حکمتیار: تنها ۳ میلیون و ۶۰۰ هزار رأی‌دهنده ثبت‌نام کرده‌اند

زخمی شدن ۵۱ نیروی امنیتی در تظاهرات روز گذشته کربلا

مقاله بسیار خواندنی از رییس کمیته روابط خارجی کانگرس آمریکا:چگونه در افغانستان پیروز شویم؟

پناهجویان و مهاجران مقیم فرانسه پیروزی تیم ملی شان را جشن گرفتند

ادارات دولتی سرپل در پی اعتراضات مردمی تعطیل شد

درگیری ارتش و طالبان در قندوز ادامه دارد

آیا با قیصاری بدرفتاری شده است؟

زندان منسوب به طالبان تخریب شد، 54 تن آزاد شدند

صادرات زعفران افغانستان به سراسر امریکا

دیدار و گفتگوی عطا محمدنور با سفیر امریکا

نیکلسون مذاکره مستقیم امریکا با طالبان را رد کرد

سود تبلیغاتی که یوونتوس از رونالدو می برد!

پیام مارادونا در حمایت از مردم فلسطین

چرا فشار خون مان بالا می رود؟

آیا گرم کردن برنج مسمومیت غذایی می آورد؟

هدیه ویژه پوتین به ترامپ و واکنش وی + تصاویر

غنی؛ تزلزل در پایگاه اجتماعی و تکیه گاه خارجی!

دیدار و گفتگوی اتمر با جنرال نیکلسون

کمیسیون نظارت بر تطبیق قانون اساسی: برخورد نیروهای امنیتی با افراد قیصاری، به اعتبار و حیثیت نیروهای امنیتی صدمه وارد کرده است

زندگی در کابل؛ شهرنشینی درمیان انبوه زباله‌ها

آیا مهاجرین افغانستانی واقعاً در حال ترک ایران هستند؟

توضیح قرآن درباره چگونگی پوشش چشم وبدن/تفسیر نمونه والمیزان

اگر حاکمی دچار خود بزرگ بینی شد،این دعا را بخواند

پوتین: ۳۴ کشور در تامین امنیت جام جهانی سهیم بودند/ ۲۵ میلیون حمله سایبری خنثی شد

آغاز مذاکرات ترامپ و پوتین پشت درب های بسته در هلسینکی

عضو ارشد حزب جنبش: حمله انتحاری در نزدیکی هواداران جنرال دوستم توطئه ای مشخص است

یک مهاجم انتحاری در شهر کابل بازداشت شد

هلاکت ۱۴۹ شورشی در ۱۲ ولایت افغانستان

«صنف در لانه زاغ» نگاهی به وضعیت مکاتب مناطق مرکزی

سفیر افغانستان در تهران: روادید بین ایران و افغانستان برداشته شود/ تاجران افغان تکریم شوند

سیدی از گروه شباب الهزاره؛ آنها که بودند؟

انفجار ماین و دستگیری انتحاری در جمع هواداران جنرال دوستم در کابل

رنج بی وطنی در وطن فارسی، گفتگو با سه تن از بزرگان ادبیات مهاجرت

دزدی مدال جام جهانی بیخ گوش پوتین+عکس و فیلم

خروج روزانه 1200 افغانستانی از ایران

اعتراض و تحصن در نیمروز به دلیل افزایش ناامنی و فساد

کشته شدن 2 انتحار کننده قبل از رسیدن به هدف در ننگرهار

ثبت نام پسر ارشد اوتار سینگ به عنوان نامزد انتخابات مجلس نمایندگان

احمد ولی مسعود: با تیم همراه خود در وضعیت افغانستان تغییر می‌آوریم

نرخ اسعار: ارزش پول افغانی در برابر ارزهای خارجی/25 سرطان

صدها پناهجو از الجزایر اخراج شدند

امریکا با طالبان مستقیما وارد مذاکره می شود

هرات، بازاری که به ایران دالر صادر می‌کند!

همراه با قرآن؛ مردان و زنان با ايمان دوستان يكديگرند

جنرال بیاید یا نیاید تاثیری بر روند گسترش فاشیست سازی در افغانستان نخواهد گذاشت!

اشرف غنی: جنرال دوستم بزودی به کشور باز خواهد گشت

دلایل ازدواج نکردن حضرت معصومه (س)

افشاگری جالب درباره کریستیانو رونالدو!

جیمی جامپ‌های فینال جام جهانی چه کسانی بودند؟!+تصاویر

22 کشته رو زخمی بر اثر انفجار در مقابل وزارت احیا و انکشاف دهات

دوشنبه 22 جوزا 1396 | 15:05

گزارشی جذاب از قلمرو طالبان؛ زندگی تحت حاکمیت شورشیان در افغانستان

شفقنا افغانستان-علی حسینی: در میدان هوایی (فرودگاه) کابل بودم که یک نفر از گروه طالبان تماس گرفت. اسد افغان، مسئول مطبوعاتی این گروه بود. می‌پرسید که چه وقت به هلمند می‌رسیم.

حدود یک ماه پیش ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان به من گفت که مسئولان طالبان با سفرم به قلمرو آن‌ها در هلمند موافقت کرده‌اند.

از کابل باید می‌رفتیم قندهار و بعد هلمند.

در دو سال گذشته، طالبان توانسته‌اند بخش وسیعی از ولایت هلمند از جمله ولسوالی های سنگین و موسی قلعه را تصرف کنند.

صدها نیروی داخلی و خارجی به‌ویژه نیروهای بریتانیایی سال‌ها تلاش کردند تا ولسوالی‌های مهم هلمند به دست طالبان نیافتد؛ اما افتاد.

در سال‌های گذشته هیچ خبرنگاری به این مناطق نرفته است. به همین‌ خاطر چهره‌ی زندگی در حاکمیت طالبان پنهان مانده است. من و دو نفر دیگر از همکارانم رفتیم تا این چهره را از نزدیک ببینیم.

شهردار طالبان در سنگین با چند جگ/پارچ‌ بنزین به دست
شهردار طالبان در ولسوالی/شهرستان سنگین با چند جگ/پارچ‌ بنزین به دست

 

در منطقه‌ای در ولسوالی گرشک دو نفر از طالبان را ملاقات کردیم. در یک پمپ استیشن، در حالی‌که سه پلیس افغان کمی دورتر از موتر/ماشین ما نشسته بودند.

یکی از آن‌ها ما را پس از حدود ده دقیقه رانندگی به جایی برد که عملا قلمرو طالبان بود.

پس از ساعت‌ها رانندگی با حدود هشت نفر از طالبان و با گذر از رودخانه‌ هلمند به ولسوالی سنگین رسیدیم. آن‌جا گروه رسانه‌ای و فرهنگی طالبان منتظرمان بودند.

در مدتی که به طرف سنگین حرکت می‌کردیم، متوجه شدم که راننده‌ ‌مان، ملا تقی، یک فرد عادی طالبان نیست. در سنگین به من گفتند که او، فرمانده نیروهای ویژه طالبان در هلمند است.

شب اول با حدود چهل نفر از نیروهای ویژه‌ طالبان در مکانی که چهارطرفش با دیوارهای گلی حصار شده بود صحبت کردیم. آن‌ها با آرامی به گپ‌های ملا تقی گوش می‌دادند و قصه‌های جنگ‌های‌شان را تعریف می‌کردند.

سه قبضه سلاح نوع “ام ۴” مجهز به وسایل دید در شب و دوربین هم نزد شان بود. می‌گفتند آن‌ها را به غنیمت گرفته‌اند.

در کابل یکی از مسئولان امنیتی به من گفته بود که نگرانی عمده ‌شان در برخی از مناطق، استفاده طالبان از سلاح‌های دید در شب و دوربین‌دار است.

او گفت که برخی از سربازان ارتش افغانستان مستقیما به سرشان شلیک شده و یا هم گلوله به پهلوی ‌شان اصابت کرده است، جایی‌که جلیقه ضد گلوله آن‌را نمی‌پوشاند.

در شب نخست در سنگین و با حضور ده‌ها نیروی ویژه طالبان، نگران حمله هوایی بودم. از یکی از آن‌ها پرسیدم از حمله هوایی هراس ندارید؟ پاسخ داد که حدود چهار ماه می‌شود که از این حملات خبری نیست.

Taliban special forces
نیروهای ویژه طالبان به سلاح‌های مدرن و تجهیزات خوبی مسلح هستند

بازار طالبانی

صبح روز بعد، به بازار سنگین رفتیم. بازاری با ده‌ها مغازه و اجناس و مواد مختلف.

در همین بازار برای اولین‌بار به نمونه‌هایی از حکومت‌داری طالبان بر خوردیم. شهردار طالبان، وظیفه دارد که نرخ اجناس را تعیین کند. از یک قصاب پرسیدم که قیمت یک کیلو گوشت چگونه از جانب طالبان مشخص می‌شود؟ گفت شهردار بررسی می‌کند که حیوان چه‌مدت پرورش یافته و چه خورده است. با این حساب قیمت یک کیلو گوشت تعیین می‌شود.

در دکانی دیگر یک فروشنده با شهردار طالبان، نورمحمد بگومگو داشت. شهردار شماری از بسته‌های مواد خوراکی او را به‌علت این‌که تاریخ مصرف‌شان گذشته، ضبط کرده بود.

دکاندار، حاجی سیف‌الله اعتراض داشت:”من چطور می‌دانستم که تاریخ این‌ها گذشته، من که سواد ندارم. این خوب نیست.” شهردار او را به سه روز زندان و پرداخت جریمه محکوم کرد.

کودکان زیر حاکمیت طالبان
این پسران که در موسی قلعه تحت کنترل طالبان زندگی می کنند چه آینده‌ای خواهند داشت؟

وقتی می‌خواستیم از بازار سنگین برویم، متوجه شدیم که نورمحمد، شهردار سنگین چند گالن نفت و گازوئیل، در اندازه‌های مختلف را دردست دارد.

از او پرسیدم با این‌ها چه می‌کند؟ فهرستی از جیب خود بیرون کرد و گفت که این گالن‌ها به‌خاطر این‌که کمتر از اندازه‌ معین، گنجایش دارد، ضبط شده است. صاحبان آن‌ها هم دادگاهی شده‌اند..

سنگین را به طرف ولسوالی موسی قلعه پشت سر گذاشتیم. این ولسوالی مهم‌ترین پایگاه طالبان است؛ تا جایی‌که آن‌را کابل طالبان می‌خوانند.

در نزدیکی شهر موسی قلعه بازار هفتگی برپا بود. این ولسوالی دوشنبه‌بازار و چهارشنبه‌بازار دارد.

یکی از فروشندگان به من گفت هرچه نیاز داشته باشی، می‌توانی اینجا پیدا کنی. ظاهرا درست می‌گفت. از پارچه و پشه‌کش گرفته تا بستنی فروخته می‌شد.

در قسمتی از بازار هم گلوله سلاح‌های مختلف برای فروش گذاشته شده بود. گلوله‌های کلاشنیکوف هر عدد ۱۵ افغانی (حدود ۲۵ سنت) بود. گلوله‌های مسلسل‌های روسی هم که قیمت‌شان قبلا ۳۰ افغانی بوده (۴۰ سنت)، حالا ۱۵ سنت کاهش یافته است. فروشنده گفت که تعداد زیادی از این گلوله‌ها را از نیروهای امنیتی افغان به دست آورده‌اند.

همکاری دشمنانه

در موسی قلعه برای اولین‌بار با همکاری دو دشمن به همدیگر روبه‌رو شدیم.

در عمق قلمرو طالبان، مکتب/مدرسه‌ای فعال است که در آن دولت کابل و طالبان با یکدیگر همکاری دارند. همکاری که بر سر آن رسما توافقی نشده است.

تشکیلات و نصاب تعلیمی و برنامه آموزشی از سوی دولت تعیین می‌شود. حقوق معلمان و مسئولان هم توسط دولت کابل پرداخت می‌شود. طالبان هم بر فعالیت‌های آن نظارت می‌کنند.

بساط فروش گلوله در موسی قلعه
بساط فروش گلوله در موسی قلعه

عبدالرحیم که از طرف “حکومت” به‌عنوان مسئول این مکتب تعیین شده است به من گفت:”دراین اواخر مسئولان دولتی از این مدرسه نظارت کرده‌اند. معاش/حقوق معلمان که سال‌ها پرداخت نشده بود، پرداخت شد.”

او علاوه کرد که طالبان با حضور نمایندگان دولتی هیچ مشکلی ندارند.

“دولت به ما لوازم تحریر می‌دهد و نیازمندی‌های ما را مرفوع می‌سازد. ما هم برنامه آموزشی دولت را تطبیق می‌کنیم. طالبان با این موضوع مشکلی ندارند.”

دادالحق، یکی از دانش‌آموزان گفت:”مدیریت مکتب خوب است. تنها مشکل ما کمبود کتاب است. برخی از دانش‌آموزان کتاب ریاضی ندارند و شماری هم کتاب کیمیا/شیمی.”

تمام دانش‌آموزان این مکتب پسر هستند.

روی تخته‌ سیاه یکی از کلاس‌ها نوشته شده بود: ساینس، بیولوژی، کامپیوتر. یک پایه مخابراتی هم با گچ سفید نقاشی شده بود.

شهرستان سنگین
هنوز هم نام گروهان بریتانیایی که در این منطقه مستقر بود را می توان روی دیوارهای پاسگاه پلیس سنگین دید

از صحبت‌های اسد افغان، مسئول مطبوعاتی طالبان متوجه شدم که طالبان کنونی، نمی‌خواهند انزوای سال‌های حکومت‌شان در کابل را دوباره تجربه کنند. نشانه‌هایی از قبول مدرنیته و تغییر جهان در بینش طالبان دیده می‌شود. در شبکه‌های اجتماعی فعال هستند. عکس سلفی می‌گیرند و حاضر می‌شوند مصاحبه کنند.

به بیمارستان مرکزی موسی قلعه هم سر زدیم. در آن‌جا نیز همکاری غیر رسمی دو دشمن به همدیگر را دیدیم. تشکیلات بیمارستان از سوی دولت کابل تعیین و اداره می‌شود. تجهیزات را هم دولت تامین می‌کند. از طرف دیگر طالبان هم نماینده ناظر در این بیمارستان دارند و برای بیماران زن، اتاق‌ ویژه‌ای ساخته‌اند.

طالبان به ما لوحه‌/تابلویی را نشان دادند که پیش دروازه ورودی بیمارستان نصب شده بود. روی آن نوشته شده بود:”دولت جمهوری اسلامی افغانستان؛ وزارت صحت عامه؛ شفاخانه مرکزی ولسوالی موسی قلعه”

تاجران جوان در موسی قلعه
تاجران جوان در موسی قلعه

طالبان گفتند سلامتی یک موضوع غیرسیاسی هست، به همین خاطر ما این لوحه را سرجایش گذاشته‌ایم.

این بیمارستان برای ارائه خدمات به ۱۲۰هزار نفر آماده شده‌است. بیمارستانی با کمبودهای فراوان. در آن نه متخصص زن دارد و نه متخصص اطفال. امکان گرفتن عکس ایکس‌ری از قفسه سینه هم وجود ندارد.

یک دکتر گفت که مدیریت دوگانه این بیمارستان سبب شده که مشکلاتی خلق شود.

او گفت:”شش ماه است که معاش نگرفته‌ام. نه تنها من که تمام کارمندان.”

“وعده‌های مسئولین دولت روی کاغذ می‌ماند و عملی نمی‌شود. با کمبود دارو روبه رو هستیم. دارویی که برای سه ماه به ما داده شده است، در یک و نیم ماه تمام می‌شود. طالبان می‌آیند و بخشی از داروها را با خود می‌برند.”

قرار شد با یک پرستار زن مصاحبه کنیم. شوهرش هم که کارمندان این بیمارستان بود، او با انجام مصاحبه موافق بود .

اما عطاالله، مسئول ناظر طالبان در این بیمارستان مخالفت کرد. به شوهر پرستار گفت:”تو حق داری به خانمت اجازه دهی مصاحبه کند؛ اما وظیفه من هم این است که مانع این کار شویم.”

علاوه کرد: “اگر ما هم اجازه مصاحبه دهیم، آن‌وقت فرق ما با حکومت کابل در چیست؟”

مکتبی در موسی قلعه
در مناطق طالبان دختران فقط تا سن ۱۲ سالگی و مکتب ابتدایی حق آموزش دارند. سطوح بعدی آموزش فقط برای پسران است.

اینترنت و تلفن هوشمند ممنوع

در چهار روزی که در سنگین و موسی قلعه بودیم، شمار زن‌ها و دخترانی را که دیدیم کمتر از انگشتان یک دست بود. زنان در این مناطق به‌سختی از خانه بیرون می‌شوند.

استفاده از اینترنت و تلفن همراه به دلایل امنیتی و مذهبی ممنوع است. شنیدن موسیقی هم حکم مشابهی دارد.

یک جوان بیست‌وچند ساله به من گفت که طالبان او رابه خاطر دیدن یک فیلم هندی چهل ضربه شلاق زدند و زندانی‌اش کردند. در زندان هم خورد و خوراک برعهده خود زندانی‌ها بوده است.

تناقض‌هایی هم دیده می‌شد. به‌طور مثال روی دیوار یک دندان‌پزشکی، عکس‌هایی از چهره و لب‌های زنان غربی نصب شده بود.

با وجود این‌که استفاده از اینترنت ممنوع است، اما در برخی مکان‌های موسی قلعه وای‌فای فعال است. مسیری برای وصل‌شدن به دنیای خارج از قلمرو طالبان.

از یک جوان پرسیدیم که نمی‌ترسند طالبان متوجه شوند که آن‌ها اینترنت دارند و تلویزیون تماشا می‌کنند؟

مغازه
مغاز‌ای در کنار جاده در هلمند

پاسخ داد:”آن‌ها می‌دانند که ما وای‌فای و تلویزیون داریم؛ اما به نظر من آن‌ها منتظر هستند تا ببیند چه می‌شود؟!”

پس از چهار شبانه روز بودن در مناطق طالبان در سنگین و موسی قلعه، آنجا را ترک کردیم.

به‌نظر می‌رسد باشندگان این ولسوالی‌‌ها حالا دیگر نسبت به گذشته تنها توقع‌شان امنیت نیست. هر گروهی که بر این‌جا حکم می‌راند، باید به خواسته‌های مردم از جمله صحت و تعلیم پاسخی داشته باشند. و این موضوع از سوی طالبان تا اندازه‌ای پذیرفته شده است.

Sign advertising dentistry in Musa Qala
اینگونه تابلوها قبلا زیر حاکمیت طالبان دیده نمی‌شد

 

متوجه تغییراتی هم در نگرش طالبان به در برخی موارد شدیم. به‌طور مثال دکترهایی که در موسی قلعه کار می‌کردند، ممانعتی در اندازه ریش‌شان نبود. برخی از آن‌ها درازی ریش‌شان از بند یک انگشت هم کوتاه‌تر بود.

یک دکتر خانم هم که از پاکستان به موسی قلعه آمده، بدون هیچ روبندی فعالیت می‌کرد.

حالا برای من پس از سفر به قلمرو طالبان، دو افغانستان به ذهنم خطور می‌کند، یکی جایی که در آن تلاش برای پیاده کردن ارزش‌های دموکراسی و حقوق بشر است؛ اما فساد و ناامنی چالش‌زا است و دیگر افغانستانی که در آن‌جا امنیت نسبت به کابل بهتر به‌نظر می‌رسد، اما هیچ حرفی از رعایت دموکراسی و حقوق بشر نیست.

منبع: بی بی سی

انتهای پیام

www.af.shafaqna.com

از دیگر سایت‌های خبری (RSS Reader)

​صلح به چه قیمتی؟

- پیام آفتاب

اشرف غنی باید برود

- افغان پی پر