زمان انتشار : ۴ میزان ,۱۳۹۶ | ساعت : ۲۰:۳۸ | کد خبر : 226321 | چاپ

متن کامل سخنرانی سرور دانش در مراسم روز جهانی توریزم

شفقناافغانستان-بیانیه استاد سرور دانش معاون دوم رئیس جمهور در مراسم روز جهانی توریزم (کاخ مرمرین- 4 میزان 1396)بدین شرح می باشد.

﴿بسم الله الرحمن الرحيم﴾
سرپرست وزارت اطلاعات و فرهنگ و معینان این وزارت، معینان، رؤسا و نمایندگان ادارات دولتی و غیر دولتی، جامعه مدنی و سکتور خصوصی، مهمانان عالیقدر، حضار گرامی، رسانه ها، خانم ها و آقایان! السلام علیکم و رحمت الله و برکاته.
در ابتدا 27 سپتمبر روز جهانی توریزم و گردشگری را گرامی می داریم و از وزارت اطلاعات و فرهنگ مخصوصا معین اداری و توریزم این وزارت خانم مژگان مصطفوی تشکر می کنیم که برای گرامیداشت از این روز و جلب توجه اشخاص و نهادهای مربوطه، به نقش مهم توریزم در افغانستان این مراسم را برگزار کرده اند.
توریزم که امروزه از آن به نام صنعت گردشگری، جهانگردی یا گرزندوی و یا صنعت بدون دود نیز یاد می شود مجموعه ای از فعالیت ها، خدمات و صنایع مختلفی است که به یک تجربه مسافرتی می انجامد. این صنعت شامل ترانسپورت، اقامت، تغذیه، خرید، تفریح و سرگرمی و دیگر خدمات مهمانداری است که در اختیار فرد یا گروه هایی قرار می گیرد که از موطن خود به قصد سفر خارج می شوند.
توریزم به گونه های زیادی تقسیم می شود که امروزه توریزم تفریحی، توریزم درمانی، توریزم فرهنگی و آموزشی، توریزم اجتماعی، توریزم ورزشی، توریزم مذهبی و زیارتی، توریزم تجارتی و توریزم سیاسی از اقسام معروف و رایج آن است. 
طبق برخی از گزارش ها صنعت توریزم با درآمد سالانه نزدیک به 1000 میلیارد دالر در جهان یکی از مهم ترین پدیده های قرن حاضر است و حتی بر اساس گزارش سازمان جهانی توریزم، مخارج سالانه گردشگری در سطح جهانی بالغ بر دو هزار میلیارد دالر است و به عنوان مهم ترین فعالیت اقتصادی جهان بعد از صنایع نفت و ماشین سازی محسوب شده و در بسیاری از کشورها به صورت منبع اصلی ایجاد کار در آمده و جمعیتی بالغ بر یکصد میلیون نفر را در سطح جهانی به اشتغال وا داشته است. همچنین بر اساس احصائیه منتشره سازمان جهانی توریزم تعداد گردشگران از 25 میلیون در سال 1950 به حدود 1018 میلیون نفر در سال 2010 افزایش یافت و تا سال 2030 به 1،8 میلیارد نفر خواهد رسید.
حضار گرامی!
افغانستان کشور عزیز ما از آن دسته کشورهایی است که جاذبه های توریستی فراوانی دارد. افغانستان طبیعت زیبا و مناظر طبیعی دلکش و جذابی دارد. سلسله كوه هاي پامير،‌ هندوكش، بابا، فيروزكوه، سياه كوه و سایر کوه های شامخ و زیبا، دریاها، چشمه ها، آبشارها، یخچال های طبیعی و آب و هوای مناسب بر جذابیت این طبیعت افزوده است. همچنین اماکن و آثار تاریخی کهن در شهر های مختلف كه هر كدام بازگو كننده بخش مهمی از تاريخ اين سرزمين بوده، از جاذبه هاي فوق العاده اي برخوردار مي باشند؛ از جمله مجسمه هاي بودای تخریب شده، شهر ضحاك، شهر غلغله و چهل ستون در باميان، مسجد جامع هرات،‌ قلعه تاريخي هرات،‌ مناره ها و آرامگاه خواجه عبدالله انصاري در هرات، بالاحصار، قبر سلطان محمود، آرامگاه سنایي در غزني، خرقه مباركه و باغ بابا در قندهار و تنگي شاديان و زيارت سخي در مزار و سایر آثار تاریخی که در اکثر ولایات ما وجود دارند. برخي از اين منظره ها به حدي جذاب است كه وقتي انسان با آن ها مواجه مي شود، هرگز نمي خواهد آن را ترك نمايد. در اين ميان منظره زيبا و جذاب «بند امير» كه حيرت انسان را بر مي انگيزد و يا شكارگاه «كهمرد» و يا هم دره «اژدر» در بامیان، هركدام در جای خود بي‌نظير و بي‌مانند است.
توریزم در هر کشوری به شمول افغانستان، اثرات بسیار مهم توسعه ای دارد. اولین اثر مثبت آن، چنانکه پیشتر اشاره شد، اشتغال زایی مستقیم و غیر مستقیم این صنعت و کارآفرینی آن است و لذا گفته شده که ورود هر گردشگر در کشور، مساوی با ایجاد 9 فرصت شغلی است و به همین جهت کشورها کوشش می کنند که حتی در دستگاه دیپلماسی خود بخش خاصی را به عنوان «دیپلماسی گردشگری» ایجاد کنند، چون وزارت خارجه هر کشور، «دروازه بان توریزم» نامیده می شود و سفارت ها یک وظیفه بسیار مهم را در این مورد به عهده دارند. همچنین کشورها سعی می کنند که در داخل کشور نیز زمینه های مناسب گردشگری را فراهم سازند. به عنوان مثال در کشور چین پالیسی ای را در نظر گرفته اند که تا سال 2020 این کشور رتبه نخست را در توریزم دنیا به خود اختصاص دهد و برای این کار تأسیس 288 هزار شرکت توریستی و 274 هزار هوتل و 10 هزار سرویس خدماتی مسافرتی را در نظر گرفته اند.
همچنین توریزم علاوه بر کارآفرینی و کاهش فقر، در عرصه های اجتماعی و فرهنگی نیز اثرات بسیار مثبتی دارد. گردشگری بهترین راه تبادل فرهنگ و سنت و بهترین سفیر حسن نیت برای معرفی چهره واقعی و تاریخی یک کشور است. جهان گردی به همان میزان که در ایجاد شناخت و درک متقابل جهان گردان و مردم مؤثر است، به افراد می آموزد تا وجوه تمایز و تفاوت های موجود در میان گروه های بشری را بشناسند. جهان گردان فرهنگی به دنبال درک و تأمل آثار مردم و آداب و رسوم جوامع بشر و لذت بردن منطقی و عقلانی از جاذبه های طبیعی و فرهنگی کشور میزبان هستند. آنان حلقه اتصال فرهنگ های ملت های مختلف به همدیگر هستند.
به همین جهت گردشگری و سیاحت، زمینه گفتگوی تمدن ها و صلح در میان ملل را نیز فراهم می کند. سفر در میان جوامع گوناگون، این امکان را فراهم می سازد که از دستاوردها، حرکت های علمی و فرهنگی، پیشرفت ها، تمدن و تاریخ دیگران آگاه شویم و این حالت می تواند حتی دشمنی ها را به تفاهم و دوستی مبدل گرداند و به همین جهت می توان گفت که گردشگری با ایجاد تفاهم در میان ملت ها و جوامع، به پیشبرد صلح جهانی و صلح منطقه ای و محلی نیز کمک می کند.
دوستان گرامی!
کشور ما با داشتن میراث فرهنگی بیش از پنج هزار سال در برگیرنده تمدن های ادوار مختلف تاریخ بشر است. از نظر منابع طبیعی، تنوع اجتماعی و فرهنگی و تفاوت خرده فرهنگ ها و همزیستی اقوام گوناگون در سطح جهانی کمتر کشوری نظیر افغانستان وجود دارد. شایسته است به منظور مبادله فرهنگی و زدودن تبلیغات منفی در باره افغانستان، امروز نگاه ویژه به صنعت توریزم بیفکنیم و با سیاست گذاری مناسب فرهنگی و آماده کردن امکانات لازم، زمینه سفر گردشگران بیشتری را به کشور خود فراهم سازیم.
البته با کمال تأسف باید گفت که علی رغم وجود زمینه های مثبت گردشگری در کشور، موانع و چالش های فراوانی نیز وجود دارد که در رأس مسأله ناامنی ها در مناطق مختلف کشور است و بعد هم کمبود امکانات و تسهیلات لازم برای توریست ها، اطلاع رسانی ضعیف و عدم توجه لازم به حفظ و مراقبت آثار تاریخی و سایر منابع توریستی. اما با وجود این مشکلات اگر ما در سطح ملی بتوانیم پالیسی مناسب گردشگری را تهیه کنیم و برای تطبیق آن، پلان های مناسب تنظیم کنیم و ادارات مسئول حکومتی ما مسئولانه و دلسوزانه و با روحیه بلند ملی و خدمتگذاری برخورد کنند، ما می توانیم که بر مشکلات یادشده هم فایق بیاییم. به عنوان مثال در سال های 1358 شمسی (1971 م) با این که افغانستان در امنیت کامل به سر می برد، سالانه تنها نود تا یکصد و بیست هزار توریست از افغانستان دیدن می کردند اما طبق گزارش وزارت اطلاعات و فرهنگ، آمار سال گذشته (1395) نشان می دهد که دو صد و بیست و یک هزار توریست خارجی یعنی دو برابر سال های دهه پنجاه از افغانستان دیدن کرده اند و همچنین در سال گذشته بیش از یک میلیون توریست داخلی از باغ بابر کابل و بیش از یک میلیون توریست داخلی از قرغه کابل و تقریبا دو میلیون توریست داخلی از ولایات مزار شریف و بامیان دیدن کرده اند و هم اکنون تعداد 800 شرکت سیاحتی در مرکز و ولایات مشغول فعالیت هستند و همچنین دو سال پیش شهر باستانی بامیان، پایتخت فرهنگی سازمان سارک نام گرفت و افغانستان به عنوان معاون کمیسیون آسیای جنوبی سازمان جهانی گردشگری برگزیده شد.
این حالت نشان می دهد که به ناامنی های فعلی در برخی از مناطق کشور نباید به عنوان یک سد نفوذ ناپذیر و مانع همه جانبه برای توسعه توریزم در افغانستان نگاه شود، ولی مهم این است که ما باید به چند موضوع مهم بیشتر توجه کنیم:
1. اول این که ما باید نوع دید خود را نسبت به توریزم تغییر بدهیم و گردشگری را یک پدیده لوکس، تجملی، هزینه بر و غیر ضروری و زائد در زندگی خود فکر نکنیم، بلکه از دو زاویه بسیار مهم دیگر به آن بنگریم: اول با دید اقتصادی و درآمدزایی به آن نگاه کنیم و این که اگر درست برنامه ریزی کنیم، توریزم به یک منبع مهم درآمدزا برای ما تبدیل می شود و کافی است که چنین فکر کنیم که به هر اندازه که روی آن سرمایه گذاری کنیم، برای ما ده برابر هزینه خود، عواید ایجاد می کند. دوم با دید فرهنگی اعتبار آفرین و هویت آفرین به آن بنگریم و این که منشاء افزایش و تحکیم قدرت ملی و اعتبار بین المللی ما خواهد شد و برای دنیا از افغانستان یک چهره انسانی و فرهنگی و با پیشینه تمدنی و تاریخی قابل افتخار معرفی خواهد کرد و این اعتبار و حیثیت، خود از زاویه دیگر باعث جذب سرمایه و تقویت اقتصاد کشور خواهد شد.
2. دوم این که ما باید در کنار دولت، نقش سکتور خصوصی در رشد صنعت توریزم را نه تنها نادیده نگیریم، بلک آن را از هر طریق ممکن تقویت کنیم. همان طور که گفتیم آثار تاریخی، مناظر طبیعی و اکوتوریزم افغانستان، جذابیت فوق العاده خود را دارد، ولی ما باید زمینه های مناسب را برای گردشگری فراهم بسازیم و سکتور خصوصی در این رابطه می تواند بهتر از دولت، با سرمایه گذاری مناسب، تسهیلات لازم را برای توریست ها فراهم نماید و در عین حال منافع خود را هم تأمین کند. اصولا ما درآمدزایی و کسب عواید را نباید تنها به طور مستقیم برای دولت در نظر بگیریم. هرگاه عواید سکتور خصوصی ما بالا برود، به همان میزان عواید دولت هم بالا خواهد رفت و در نتیجه برای مردم ما هم رفاه و آسایش ایجاد خواهد شد. 
3. سوم این که اداره گرزندوی یا توریزم افغانستان باید متحول شود. این اداره از زمان تأسیس در سال 1337 شمسی تا کنون سابقه نزدیک به 60 سال را پشت سر دارد، ولی متأسفانه نتوانسته پا به پای نیازهای زمان پیش برود. همکاران ما در معینیت توریزم و ریاست گرزندوی وزارت اطلاعات و فرهنگ، تلاش زیاد و قابل قدری داشته اند و پالیسی ها و پلان های زیادی را تهیه و تدوین کرده اند، ولی اکثر این پلان ها هنوز تنها روی کاغذ باقی مانده، نه از جانب دولت و جامعه بین المللی حمایت لازم را به دست آورده و نه از سوی هموطنان و سکتور خصوصی تشویق شده اند. امروز بر رهبری وزارت اطلاعات و فرهنگ است که همه برنامه ها مخصوصا برنامه های مربوط به توریزم این وزارت را مورد بازنگری همه جانبه قرار دهند. همان طور که پیشتر گفته شد ما نباید در همه چیز، ناامنی و عدم امکانات را مانع پیشرفت خود بشماریم. باید با ابتکار و تحرک بیشتر با این چالش ها مبارزه کرد و با دلایل قناعت بخش، رهبری حکومت و شورای ملی افغانستان را وادار ساخت که در این زمینه سرمایه گذاری بیشتر مادی و معنوی صورت بگیرد. 
4. آخرین نکته ای را که باید تذکر دهیم توجه به توریزم داخلی است. متأسفانه سال های جنگ و وحشت و ناامنی در افغانستان سبب شد که در میان باشندگان ولایات مختلف ما فاصله ایجاد گردد و در میان اقوام و گروه های مختلف اجتماعی ما رفت و آمد و دادوستد کم شود و این حالت به طور طبیعی باعث شده که اقوام و مناطق مختلف ما با فرهنگ و سنت ها و عنعنات و رسم و رواج همدیگر کمتر آشنا باشند. این فاصله و عدم آشنایی، از نگاه سیاسی و اجتماعی و امنیتی، خطراتی را هم در پی دارد و بر همدلی و وحدت ملی ما هم تأثیر منفی می گذارد. ما می توانیم این معضل اجتماعی را با تقویت توریزم داخلی حل کنیم. بیایید همه ما مخصوصا وزارت های اطلاعات و فرهنگ، معارف، تحصیلات عالی، سرحدات، اقوام و قبایل، ریاست ارگان های محلی و ادارات دیگر با کمک سکتور خصوصی، دست به دست هم بدهند سالانه چندین تور فرهنگی و سیاحتی تنظیم کنند و گروه هایی از جوانان اقوام مختلف را به مناطق مختلف شرق و غرب و شمال و جنوب و مرکز کشور به گردش ببرند و برنامه های مشترک فرهنگی و هنری محلی را اجرا نمایند، تا از این طریق هم توریزم خود را تقویت کنیم و هم بر همبستگی و همگرایی ملی خود بیفزاییم.
حضار گرامی!
اجازه دهید در پایان ضمن تقدیر مجدد از وزارت اطلاعات و فرهنگ مخصوصا معینیت اداری و توریزم این وزارت به خاطر برگزاری مراسم روز جهانی توریزم، از کسان دیگری هم که برای توریزم افغانستان مخلصانه و بدون کمترین توقع خدمت کرده اند، نام ببرم؛ از کسانی که در باره تاریخ و فرهنگ افغانستان مخصوصا در زمینه توریزم تحقیق کرده اند، کتاب و مقاله نوشته اند و اطلاع رسانی کرده اند، مانند استاد پنجشیری و استادان دیگر پوهنتون ها و محققان آکادمی علوم افغانستان. در این میان می خواهم از یک پژوهشگر، نویسنده و دانشمند جوان دیگر یاد کنم که در مورد توریزم افغانستان چندین کتاب نوشته اند. آقای محمد عظیم عظیمی، استاد و متخصص جغرافیا و برنامه ریزی شهری هستند که در باره کشورش عاشقانه قلم زده و در حدود 20 جلد کتاب قطور علمی و تحقیقی در باره جغرافیای افغانستان و آثار تاریخی و فرهنگی کشور نوشته اند که از آن جمله چند کتاب ایشان را نام می برم: جغرافیای توریستی افغانستان، اکوتوریزم افغانستان، میراث فرهنگی و گردشگری در افغانستان، آشنایی با بناهای تاریخی افغانستان، افغانستان و نقاط شگفت انگیز آن، جغرافیای طبیعی افغانستان و چندین جلد دیگر. از ایشان صمیمانه تقدیر می کنم و امیدوارم به قله های شامخ تر علمی دست یابند و خدمات علمی بیشتری برای افغانستان انجام دهند. از وزارت اطلاعات و فرهنگ نیز می خواهم که در کنار برنامه های توریستی خود از ایشان و سایر فرهنگیان و محققانی که در این زمینه تلاش و ابتکار کرده اند، تقدیر کند و از آثار ایشان در جهت اطلاع رسانی و معرفی جاذبه های جغرافیایی و طبیعی کشور استفاده نماید.
تل دی وی افغانستان
پاینده باد وحدت و همدلی مردم افغانستان
والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته

 

انتهای پیام

af.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | فیسبوک | تلگرام