زمان انتشار : ۱۶ حمل ,۱۳۹۷ | ساعت : ۱۹:۵۶ | کد خبر : 266947 | چاپ

هیس! دخترها فریاد نمی زنند؛ تکرار فاجعه ستایش برای ندا

شفقنا افغانستان- چند روز است که صدای ندا برای همیشه خاموش شده، قاتل در اولین اظهاراتش گفته : این دخترک به چشمانم زیبا آمد و او را با وعده نان به خانه ام کشاندم، بعد برای اینکه فریادهایش را کسی نشنود دستمال کاغذی را در دهانش گذاشتم. او می گفت همه چیز را به مادرم می گویم و برای همین او را خفه  کردم.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، عده ای وجود یک تجاوز جنسی را تا اطلاع ثانوی و پزشک قانونی قطعی ندانسته اند، اما از همین جمله قاتل می توان درک کرد که چه بلایی بر سر دختربچه شش ساله آمده است.
چه دلیلی دارد که دختربچه سروصدا کند؟ چه چیزی را به مادرش می خواسته بگوید که قاتل را مجبور به خفه کردن طفل معصوم کرده است؟
پرواضح است که این قاتل جانی یا به قول هم محله ای هایش این زالوی کثیف با چه بیرحمی و قساوتی ندای مظلوم را برای همیشه ساکت کرده است.
اما این پایان قصه نیست، مظلومیت ندا در این است که بعد از تجاوز و قتل بیرحمانه نیز صدایش را کسی نمی شنود، همه سکوت می کنند یا بی سروصدا از کنار این فاجعه می گذرند.
از وقتی خبر هولناک این قتل و تجاوز را شنیده ام، مدام چهره معصوم ندا پیش چشمانم ظاهر می شود، از خود می پرسم انسان که اشرف مخلوقات خداست، به چه حد می تواند تنزل کند که چنین جنایتی مرتکب شود؟
مدام صدای فریاد دخترکی در گوشم می پیچد که تقاضای کمک دارد اما کسی صدایش را نمی شنود.
پس این رسانه ها که حتی ساعت مچی فلان رییس جمهور و کفشهای فلان وزیر را رصد می کنند کجایند؟
رسانه هایی که همیشه داد از حمایت مردم می زنند و خود را پیگیر مشکلات مردم می دانند کجا رفتند؟
هنوز داغ ستایش قریشی و آتنا اصلانی  بر دلهای مردم سنگینی می کند و هنوز فاجعه اهورا از یادها نرفته است که ندا علیزاده هم به طرز هولناکی مورد تجاوز قرار می گیرد و به قتل می رسد.
دیگر بحث افغانستانی یا ایرانی بودن قاتل مهم نیست، بلکه تکرار فاجعه نگران کننده است.
دوست ایرانی ام می گفت : من شرمنده هستم که شما مهاجرین در وطن ما اینقدر درد می بینید، من به او گفتم : برعکس دیدگاه من این است که در هر جای دنیا و با هر ملیتی ممکن است این اتفاق بیفتد، جرم امر شخصی است و به ملیت افراد بستگی ندارد، ما باید به چرایی این مساله فکر کنیم و بیندیشیم که چه می شود کرد؟
قاتل کار خودش را انجام داده و ما با یک تراژدی واقعی روبرو هستیم، اما دلیل این سکوت معنی دار رسانه ها چیست؟
دلیل این تجاوزها و بیرحمیها چیست؟ آخر مگر می شود انسان تا این حد شقی و بیرحم شود؟
از طرف دیگر دلنگرانیهایی وجود دارد که چرا در موارد مشابه رسانه ها همیشه حضور دارند، اما وقتی مقتول یک مهاجر است غالبا سکوت می کنند.
خانواده ندا که شرایط معیشتی سختی هم دارند از مردم خواسته اند که در کنارشان باشند و حمایتشان کنند تا خون دخترشان پایمال نشود.
رسانه ها چشم بینا و گوش شنوای ملت هستند، آن خبرنگاری که ظلم را می بیند و سکوت می کند، در ظلم ظالم شریک است.
اگر در این اتفاق ملیت قاتل و مقتول عوض می شد، اگر یک دختربچه 6 ساله ایرانی قربانی یک مرد متاهل 41 ساله مهاجر می شد، رسانه ها چه می کردند؟

سیدجمال الدین سجادی

انتهای پیام

انتهای پیام

af.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | فیسبوک | تلگرام