بمب هیدروژنی طی واکنشی زنجیره ای از همجوشی هسته ای ایزوتوپ های اتم هیدروژن نیرو می گیرد. این بمب ابتدا در سال ۱۹۵۸ توسط آمریکا ساخته شد
این همچنین به بمب اتمی حرارتی معروف است و بمبی “پاکیزه تر” از بمب اتمی معمولی به حساب می آید چون پرتوهای رادیواکتیو کمتری دارد اما بسیار قوی تر است
برخلاف بمب اتمی، که از شکافت هسته ای نیرو می گیرد، بمب هیدروژنی با همجوشی عناصر سبکتر و تبدیل آنها به عناصر سنگین تر کار می کند که با آزاد شدن مقدار زیادی انرژی همراه است
چنین بمب هایی می توانند فقط چند متر باشند و در کلاهک موشک های بالستیک جای گیرند
آزمایش های اتمی کره شمالی:
نهم اکتبر ۲۰۰۶
در اولین آزمایش یک وسیله پلوتونیومی منفجر شد. آن آزمایش در پی آنگی-یوک انجام شد. مقام های اطلاعاتی آمریکا گفتند که قوی نبوده و شدت آن را کمتر از یک کیلوتن ارزیابی کردند. این کمتر از یک دهم بمبی است که بر هیروشیما افکنده شد.
۲۵ مه ۲۰۰۹
یک آزمایش اتمی زیرزمینی دیگر که قوی تر از اولی ارزیابی شد در این تاریخ انجام شد. وزارت دفاع روسیه تخمین زد که انفجاری حداکثر ۲۰ کیلوتنی روی داده است که شبیه بمب هایی بود که آمریکا در ۱۹۴۵ بر هیروشیما و ناگازاکی افکند.
کره شمالی محل آن آزمایش را اعلام نکرد اما مقام های کره جنوبی گفتند که یک لرزش در شمال شرقی این کشور در اطراف شهر کیلجوی کره شمالی در نزدیکی پی آنگی-یوک ردیابی شد.
۱۲ فوریه ۲۰۱۳
در این تاریخ فعالیت نامعمول لرزه نگاری در اطراف مرکز آزمایش اتمی پانگی-ری ثبت شد. خبرگزاری رسمی کره شمالی بعدا تایید کرد که با موفقیت یک وسیله اتمی را آزمایش کرده است. در آن اعلامیه به یک وسیله اتمی “مینیاتوری” اشاره شد که باعث این نگرانی شد که هدف نهایی کره شمالی ساختن بمبی قابل نصب بر موشک های دوربرد است.
انتهای پیام
به کانال تلگرامی ما بپیوندید:
@shafaqnews
www.af.shafaqna.com