شفقنا افغانستان – تمرکز قدرت در ید یک فرد یا یک جریان سیاسی، مصیبت هایی عجیبی دارد.
روز جمعه هفته گذشته مقام های پلیس سرحدی میدان هوایی کابل در برابر صلاح الدین ربانی وزیر خارجه که راهی لندن بود، بی حرمتی کرده و اسباب مشاجره و عصبیت فراهم آوردند که سرانجام پلیس مرزی از روی یک سناریو از قبل تعیین شده، دقایقی از خروج وی جلوگیری کرد.
پلیس سرحدی میدان هوایی کابل با استناد به دستور رئیس جمهور غنی مبنی بر این که دارنده گان گذرنامه سیاسی برای سفر به خارج باید برگه مجوز از ارگ با خود داشته باشند؛ درغیرآن اجازه سفر برای شان داده نمی شود برای لحظاتی مانع سفر وزیر خارجه شدند که منجر به مشاجره و تا حدودی درگیری شد.
اما این دستور وحکم شامل حال وزیرخارجه که قاعدتاً وظیفه اش رسیده گی به امور خارجی و سفر به بیرون و بازگشت به کشور است، مصداق ندارد و این یک اقدام سازماندهی شده بوده است که هدفش کم نظری سفارشی صلاح الدین ربانی بوده است. مگر داکترغنی نمی توانست مقامات ارشد حکومتش را از دستور چشم بسته ای که نافذ کرده، مستثنا کند؟
دلیل مشخصی که دال بر سازماندهی قبلی می تواند ارایه شود این است که همه روزه، ده ها تن از مسئولان حکومتی وحتی غیرحکومتی دارای گذرنامه سیاسی از میدان هوایی همانند کاروانسرا استفاده می کنند و کسی مانع شان نمی شود؛ اما وقتی وزیرخارجه با طی مراحل قانونی می خواهد عازم لندن شود، حکم ممنوعیت دکترغنی دقیقاً در مورد صلاح الدین به یاد شان می آید.
این درحالی است که شماری از اعضای مافیای خانواده گی، تجاری، قومی و حتی ارتباطی های طالبان گذرنامه سیاسی دارند و از اتاق تشریفات ویژه میدان هوایی کابل ( وی آی پی) همانند سوداگران قرون وسطی که با کاروانی از مرکب ها و خدم وحشم در رباط های سر راه اطراق می کردند، استفاده می کنند کسی مزاحم شان نمی شود.
انتهای پیام
www.af.shafaqnacom
