به گزارش سرویس ترجمه شفقناافغانستان به نقل از گاردین، این پیمایش که در سال ۲۰۱۷ آغاز شد می کوشد درک بهتری از تجربیان دانشجویان مسلمان در آموزش عالی و بالاتر به دست دهد و در مجموع ۵۷۸ پاسخ از دانشجویان مستقر در انگلیس دریافت کرد.
بر اساس یافته های این نظرسنجی، از هر سه پاسخگو یک نفر گفت که در مدت و محل اقامت خود به هنگام تحصیل تجربه نوعی سوء استفاده یا مورد جنایت واقع شدن را داشته است و ۷۰ درصد پاسخگویان بر این باور بوده اند که انگیزه های اسلام هراسانه و همراه با پیشداوری در مورد هویت مسلمانی آنها در ورای این رفتاها بوده است.
همچنین یک سوم پاسخگویان گفتند که در مورد تجربه آزار کلامی، حمله فیزیکی، خرابکاری، آسیب به دارایی ها یا دزدی در محل مطالعه و تمام چیزهایی که می تواند با مذهب یا باورهای آنها در ارتباط باشد «نسبتاً یا بسیار نگران» بوده اند.
پاسخگویان زن که از حجاب اسلامی مانند نقاب یا چادر استفاده می کردند احتمال نگرانی بیشتری را گزارش کرده بودند. به گفته حسام غنی، مأمور زنان در اتحادیه ملی دانشجویان «ما عمیقاً در مورد اسلام هراسی و احساسات ضد اسلامی در بخش آموزش و جامه به طور کلی نگران هستیم. لازم است نهادها و اتحادیه های دانشجویی برای محافظت از دانشجویان مسلمان به ویژه زنان در مقابل نژادپرستی درون و پیرامون محوطه دانشگاه اقدام فوری انجام دهند.»
نژادپرستی و تعصب در دانشگاه ها خیلی زودتر از این نظرسنجی و با دستگیری دو مرد بیشتر بر سر زبان ها افتاد؛ یعنی هنگامی که یک دانشجوی سیاه پوست شکایت کرد که گروهی از افراد را از نظر نژادی در محل اقامتش در خوابگاه مورد آزار قرار داده بودند.
پس از آنکه روفارو چیسانگو، یکی از دانشجویان دانشگاه ترنت ناتینگهام، ویدئویی ارسال کرد که در آن می توان صدای گروهی از مردان را شنید که فریاد می زدند «از سیاه پوستان متنفریم» و «مدارک برکسیت را امضا کن» مأموران پلیس شروع به تحقیق و تفحص کردند.
آثار منفی برنامه Prevent
این نظرسنجی نشان داد که برنامه Prevent به طور خاص بر دانشجویان مسلمان اثر منفی دارد. این برنامه بخشی از استراتژی مقابله با تروریسم در دولت انگلیس را تشکیل می دهد و نهادهای آموزشی را ملزم به شناسایی و گزارش دانشجویانی می کند که مظنون به آسیب پذیر بودن در برابر افراطی گری هستند.
بر اساس نتایج این مطالعه، احساس منفی در یک سوم پاسخگویان تحت تأثیر برنامه Prevent بود. برخی از آنها به مقاماتی در زیرمجموعه این طرح معرفی شده بودند، رویدادهایی را سازماندهی کرده بودند که به خاطر آن لغو شد یا به طور ویژه تغییر کرد یا مخصئصاً به خاطر نگرانی هایی که در مورد این برنامه گزارش شده بود از مشارکت در مناظرات سیاسی دور افتاده بودند.
در نتیجه ۴۳ درصد از کسانی که گزارش کرده بودند تحت تأثیرات منفی Prevent هستند گفتند که احساس می کنند قادر نیستند دیدگاه های خود را بیان کنند یا خودشان باشند.
این پیمایش دریافت که تنها ۳۸ درصد از پاسخگویان موافق بودند که اتحادیه دانشجویان آنها نیازهایشان را به عنوان دانشجویان مسلمان درک می کند درحالی که ۳۹ درصد آنها به ندرت احساس می کردند که توانایی مشارکت در فعالیت های ورزشی اتحادیه خود را دارند یا هرگز این احساس را نداشتند. فرهنگ نوشیدن مشروبات غالباً الکلی و عدم وجود جامعیت و ورزش های مختلط به عنوان موانعی برای مشارکت در فعالیت ورزشی ذکر شد.
۹۰ درصد از پاسخگویان گفتند که داخل یا نزدیک محوطه دانشگاه، فضا یا مسجدی برای نمازخواندن و عبادت داشتند درحالی که ۶۸ درصد آنها به غذای حلال در داخل یا نزدیکی دانشگاه دسترسی داشتند. تنها کمی بیش از یک چهارم آنها (۲۸ درصد) از وجود یک قاضی یا روحانی مسلمان در مؤسسه خود اطمینان داشتند، درحالی که ۲۴ درصد آنها از وجود یک امام جماعت در دانشگاه مطمئن بودند.
به گفته یک منشی آموزشی، انجلا راینر، دانشگاه ها وظیفه دارند تا از دانشجویان مراقبت کنند و هیچ کدام از آنها نباید به دلیل مذهب، قومیت یا جنسیت احساس نا امنی کنند. او در این مورد گفت «دانشگاه های ما مکان هایی برای یادگیری و مذاکره هستند و باید بر همین اساس به عنوان فضایی امن برای تمامی دانشجویان در برابر ترس از آزار، اذیت و تحجر عمل کنند.»
یه گفته سخنگوی وزارت آموزش بریتانیا برنامه Prevent در مورد منحل کردن آزادی بیان یا جاسوسی کردن در مورد دانشجویان نبود و نباید برای تبعیض قائل شدن علیه هر نوع گروه خاصی مورد استفاده قرار گیرد.»
منبع: گاردین مترجم: تمنا منصوری
انتهای پیام
Www.af.shafaqna.com
