شفقناافغانستان – عبدالعلی محمدی: قرار گزارش، آقای خلیلزاد در دیدار امروز، از شورای عالی مصالحه خواسته “جمهوری اسلامی افغانستان” با طرح واحد و در دیدار محرمانه شنبه گذشته از اشرفغنی خواسته در سطح بلند به استانبول برود. این در حالی است که جانب طالبان یا امارت هیچ طرحی برای صلح ندارد و فقط بر عملی شدن موافقتنامه دوحه پافشاری میکند و معلوم نیست در چه سطحی به استانبول میروند.
آنچه در خصوص توصیه آقای خلیلزاد قابل درنگ دانسته میشود اینکه احتمال دارد این توصیه، راه را برای تطبیق و تحقق طرح ارائهشده از سوی خود ایشان باز نماید.
با وجود اینکه طرح خلیلزاد در کل، مثبت ارزیابی میشود اما مهمترین موضوعی که در آن موجب نگرانی و حتی بدبینی میگردد، تلاش برای برقراری موازنه میان طالبان از یکسو و تمام گروهها و مجموعههای مخالف طالبان بهشمول حکومت از سوی دیگر است.
بهتعبیر دیگر، حضور و مشارکت پنجا-پنجا در نشست استانبول و حکومت انتقالی پساصلح از همین دو آدرس برخلاف عدالت اجتماعی و بهمعنای چشمبستن از واقعیتهای عینی و نادیدهانگاشتن تکثر و تنوع موجود در اجتماع است.
بدون تردید، توافق سیاسی بر ایجاد حکومت صلح و ترتیبات بعدی با چنین معیار، گذشته از اینکه به نابودی حقوق شهروندی و محو ارزشهای انسانی میانجامد، اعتماد به صلح و ترتیبات مبتنی بر توافق سیاسی را از بین برده زمینه را برای واکنشهای منفی در برابر آن مساعد میسازد و سرانجام، این ذهنیت منفی را تقویت میکند که ممکن است آقای خلیلزاد توافق شکننده سیاسی را محملی برای تشدید جنگ یا آغاز جنگی دیگر قرار میدهد.
پس بایسته است جناب آقاییاسی خود به این نکته توجه نماید و با تاکید بر مشخص شدن آدرس قومی یا سیاسی طالبان جهت مشارکت در نشست و حکومت صلح، خاطره نیکی برای زادگاه و دستاورد خوبی برای زیستگاه خود برجای گذارد که در فرجام هم افغانستان از او راضی باشد و هم آمریکا.
خلیلزاد و ختم بزرگترین ماموریت سیاسی اش
