هند و بنگلادش امروز یکشنبه با امضای موافقتنامه به اختلافات مرزی چهار هزار و 96 کیلومتری خود که از زمان استقلال بنگلادش همچنان لاینحل باقی مانده بود ؛ پایان دادند.
به گزارش شفقنا افغانستان به نقل از ایرنا ؛ با امضای این موافقتنامه تکلیف بیش از 50 هزار نفر که در مرزهای مورد اختلاف دو کشور ساکن و تابعیتی نداشتند، مشخص شد و به آنها اجازه داده شد که تابعیت خود را انتخاب کنند.
این توافق امروز با حضور ‘نارندرا مودی’ نخست وزیر هند و همتای بنگلادشی وی توسط وزرای خارجه دو کشور به امضا رسید.
بنگلادش از سال ۱۹۷۴ با امضای توافقنامه مرزی با هند موافقت کرده بود ولی پارلمان هند ماه گذشته آن را تصویب و زمینه را برای امضا شدن آن فراهم کرد.
براساس این توافقنامه، دوکشور به تبادل اراضی می پردازند به گونه ای که ۱۱۱ منطقه به بنگلادش و ۵۵ منطقه به هند واگذار می شود و ساکنان این مناطق می توانند بین زندگی کردن در هند یا بنگلادش، یکی را انتخاب کنند و تابعیت بگیرند.
‘نارندرا مودی’ پس از امضای 22 توافقنامه میان دولت های دو کشور اعلام کرد: ما مشکل خود را که از زمان استقلال باقی مانده حل کردیم و اکنون دو کشور هند و بنگلادش دارای مرزهای مشخص هستند.
یکی دیگر از توافقنامه های مهم میان هند و بنگلادش استفاده کشتی های هندی از بندرهای چیتاگنگ و منگلا در بنگلادش است که سبب کاهش چشمگیر هزینه ها و زمان حمل و نقل برای کشتی های باری هند می شود.
این دو بندر که توسط چین در بنگلادش ساخته شده است از اهمیت زیادی برای توسعه روابط اقتصادی برخوردار است.
مودی همچنین در این سفر یک خط اعتباری به ارزش 2 میلیارد دلار برای استفاده در پروژه های زیرساختی، انرژی، بهداشت و آموزش درنظر گرفته است.
نخست وزیر هند همچنین از افزایش صادرات برق از 500 مگاوات به یک هزار و 100 مگاوات به بنگلادش خبر داد.
مودی و حسینه همچنین خط اتوبوسرانی که ایالت های شمال شرقی بنگلادش را به کلکته متصل می کند ؛ افتتاح کردند و در مقابل بنگلادش برای دستیابی به بازارهای بوتان و نپال می تواند از خاک هند استفاده کند.
همچنین قرار شد هند در شهرهای سیلت و کولنا کنسول های جدید مستقر سازد و بنگلادش نیز در شهر گوهاتی کنسول ایجاد خواهد کرد.
دو کشور در زمینه گسترش همکاری های امنیتی برای مبارزه با قاچاق انسان ، قاچاق کالا و انتشار پول تقلبی به توافق رسیدند.
هند و بنگلادش هر دو از اعضای سازمان همکاری منطقه جنوب اسیا ‘سارک’ هستند، اما ادامه اختلافات میان اعضا موجب شده است اهداف این سازمان محقق نشود.
هرچند اعضای سارک مانند پاکستان ،هند ، بنگلادش ، نپال ، مالدیو ، سریلانکا و بوتان به همراه افغانستان که تازه به عضویت ان درآمده است توسعه همکاری های منطقه ای را دنبال می کنند ولی اختلاف انها باعث شده است تا سارک نتواند به اهدافش دست یابد.
عمده اختلافات در درون این سازمان میان هند و پاکستان به خصوص بر سر مالکیت کشمیر است. از این رو ناظران سیاسی با استقبال از رفع مشکلات مرزی بین هند و بنگلادش امیدوارند این حرکت حزب حاکم ملی گرای بی جی پی گامی در راستای حل اختلافات هند با سایر کشورها از جمله پاکستان نیز باشد.
انتهای پیام