شفقنا افغانستان- حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی با بیان اینکه عظمت سوره یاسین بر همگان آشکار نیست، گفت: مردم از عظمت سوره یاسین غافلند در حالیکه یاسین، گوهر ناشناخته است. مهم این است که این سوره، سوره خود پیغمبر(ص) است که گفته می شود، یاسین اسم آن حضرت است.
به گزارش خبرنگار شفقنا در قم، این مرجع تقلید در پیامی به همایش«یاسین آینه معرفت» که در دارالقرآن علامه طباطبایی برگزار شد، اظهار داشت: الحمدلله توفیق عظیمی نصیب جمع شما شده است. اولا ارتباط با حضرت زهرا(س) است. از خصوصیات ارتباط با حضرت زهرا(س) این است که آن حضرت در کانون فیض و معرفت قرار دارد و هرکسی که با مرکز دایره در اترباط است، با همه دایره در ارتباط است. ما هنوز به آن حقیقت پی نبرده ایم که در مرکز دایره وجود چه شخصیتی قرار دارد.
در حدیث شریف کساء آمده است:«هم فاطمه و ابوها و بعلها و بنوها». در همین جمله باید فکر کرد؛ زیرا آنچه عقل هرحکیمی را مبهوت می کند، این است که اول شخص عالم و آدم، پیغمبر خاتم(ص) است و دوم شخص عالم و آدم، وصی بلافصل خاتم است.
آن دو بزرگوار دیگر- امام حسن(ع) و امام حسین(ع)- به اتفاق عامه و خاصه، هردو سید تمام اهل بهشتند و خدا جنت عدن را به این دو امام معصوم(ع) زینت داده است.
آن وقت، چنین کسانی وقتی زیر کسا یا عبای پیامبر(ص) قرار می گیرند؛ یعنی اجتماع این پنج نور پاک واقع می شود، ام سلمه از پیامبر(ص) تقاضا می کند که او هم در زیر کسا با اینان قرار گیرد. حضرت فرمود:«انت علی خیر»، ولی خواست او را اجابت نکردند که این محدوده انحصاری است.
حدیث کسا مورد اتفاق فرقین قرار دارد و درباره این پنج نور پاک، آیه شریفه تطهیر نازل گشته است:«انما یریدالله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا».
حال با این پنج نور پاک و باعظمت هنگامی که معرفی می شوند، گفته می شود: فاطمه است و پدر فاطمه. در اینجا، پیامبر اکرم(ص)- که شخص اول عالم است- به عنوان پدر فاطمه معرفی می شوند. آن شخص دوم عالم به عنوان شوهر آن حضرت معرفی می شود؛ که عبارت چنین است: فاطمه است و شوهر فاطمه.
و بعد در آن حدیث آمده است که فاطمه است و دو پسر فاطمه. پس، حضرت زهرا(س) مرکز دائره است. بی تردید، کسی که با این مرکز دایره مربوط باشد، با همه دایره ارتباط دارد. دایره وجود هم فقط دور این عده می گردد و الآن«بیمنه رزق الوری و بوجوده ثبتت الارض و السماء» کسی که به وجود او، آسمان و زمین ثابت است، آخرین فرزند معصوم فاطمه(س) است.
این است که فضیلت و عظمت ارتباط با آن حضرت قابل وصف نیست؛ حال به هرطریقی و راهی که باشد. بنابراین، حضرت فاطمه(س) تنها کسی است که با تمام آل عبا رابطه ای بلافصل دارد. با آنکه پیامبر گرامی بالاترین شان را دارد، رابطه او با امام حسین(ع) به واسطه حضرت زهرا(س) است. حضرت علی(ع) فرزندان دیگری هم داشته است اما بدون پیوند با حضرت زهرا(س) از چنان عظمت و جایگاهی برخوردار نشدد.
با توجه به مطلب بالا است که عظمت و فضیلت و اهدای ثواب خواندن سوره مبارکه یاسین به حضرت زهرا(س) آشکار می گردد. البته عظمت سوره یاسین برای همگان آشکار نیست. مردم غافلند از عظمت سوره مبارکه یاسین.
و ما مدت چهارسال است، به فضل خدا، به تفسیر این سوره مبارکه پرداخته ایم. در این مدت فقط تا آیه پنجم و ششم توانسته ایم تفسیر کنیم. عظمت این سوره از آنجاست که آنچه خداوند از اول خلقت نازل کرده است، تمام آنها در قرآن کریم موجود بوده و عصاره آن در سوره یاسین است.
این سوره به قدری عظمت دارد که برای هر محتضری خوانده شود، برایش سکرات مرگ سبک می شود(خفف الله عنه). آن وقت اگر کسی در تمام عمر این سوره را بخواند، چه می شود؟ خدا می داند و بس.
این است که ما در حال غفلت به سر می بریم و یاسین، گوهر ناشناخته است. مهم این است که این سوره، سوره خود پیغمبر(ص) است که گفته می شود، یاسین اسم آن حضرت است.
بعد از یاسین، قسم به قرآن حکیم است که محققا تو از پیامبران و صراط مستقیم هستی؛ «انک لمن المرسلین، علی صراط مستقیم». از این رو، این سوره قلب قرآن است. حال وقتی خوانده شود، گفته شد که آن را به حضرت زهرا(س) هدیه کن؛ زیرا من وقتی این سوره را می خوانم یاسین من است اما وقتی به حضرت زهرا هدیه شد، یاسین فاطمه زهرا می شود که اکسیر اعظم است. اینجاست که حالات و شخصیت انسان را منقلب می کند. همه آثار در این دنیا، ظاهر نمی شود. از اول جان کندن به بعد، نورانیت آن آشکار خواهد شد.
بهرحال از خصوصیات حضرت زهرا این است که با خدمت و خواندن سوره مبارکه یس، برای ایشان، اسم این شخص در دفتری خاص نوشته می شود. نزد هر امام و شخص پیامبر اکرم(ص)، دفترچه و حسابی مخصوص برایش باز می شود. هرجا برود آبرومند است. اگر مشهد نزد امام هشتم برود، آیا به چشم عادی به او نگاه می کند؟ این قضیه واضح است که چنین نیست.
اگر کربلا برود، امام حسین(ع) جور دیگری به او نگاه می کند، اگر نزد حضرت معصومه(س) برود، طور دیگری به او نگاه می کند یعنی این فرد برای مادر ما، اینطور قدمی برداشته است. اینها را باید درک کرد. ما آنقدر عمرمان را بیهوده تلف کرده ایم که حسرتش برای فرداست اما اگر این عمر در راه کلام الله و آل الله صرف شد، دیگر در قیامت، حسرتی نخواهد بود زیرا نگاه امامان معصوم(ع) به او به این طرز است که برای مادر ما چنین قدمی برداشته است. وقتی عمر اینگونه صرف شد، دیگر حسرتی نیست.
انتهای پیام