شفقنا افغانستان- شبکه اطلاع رسانی می نویسد:
اداره آمار جیوولوژی آمریکا اعلام کرده پس از بررسی های ده ساله، موفق شده ایم 70 درصد منابع طبیعی افغانستان را مورد شناسایی قرار دهیم و اعلام کنیم که 24 نقطه از افغانستان منابع کمیاب دنیا را دارا می باشد.
حال باید دید آیا این منابع یافت شده، افغانستان را به سمت شکوفایی می برد یا خیر؟
در این باره باید گفت: مشکل اصلی تمام کشورهایی که یک باره متوجه می شوند که ذخایر معدنی فراوانی دارند این است که با یک منبع ثروت روبرو می شوند که یکبار مصرف است و تنها یک شانس وجود دارد که از این منابع برای مملکت استفاده نمایند. مشکل دوم این است که تمام ذخایر معدنی به دو بخش تقسیم می شوند یک بخش را ذخایر معدن اقتصادی می گویند و یک بخش دیگر موادی هستند که استراتژیک هستند و در مسایل نظامی کاربرد دارند.
این تحقیقات برای منابع روی زمین است و آمار منابع زیر زمینی هنوز در دسترس عموم قرار نگرفته است و در آینده هم شاید قرار نگیرد که این منابع همان منابعی هستند که در موارد استراتژی بیشتر کاربرد دارد و اصلا دلیلی ندارد کشوری چون آمریکا چنین مسایل را در محافل عمومی مطرح کند. همانگونه که ما آنچه را که از نفت و گاز داشتیم اطلاعاتش را روس ها تا آخر به ما ندادند و وقتی هم از افغانستان رفتند به آمریکایی ها فروختند و به دولت افغانستان ندادند.
اگر مشکلات را به چند قسمت تقسیم کنیم. در تمام کشورها مشکلی را که ذخایر معدنی بوجود می آورد این است که ناگهان ارزش پول به آسمان می رود و بعد از آن، آن کشور نمی تواند هیچ چیزی را بفروشد و اقتصاد مصرفی بوجود می آید.
مساله دوم توزیع سرمایه در بین جامعه است که بسیار چالش بزرگی است که این پول از زمان قرارداد تا لحظه ای که می رود به ذخیره ملی چه مراحلی را طی می کند؟
مساله سوم بحث کاریابی است و مساله جنجال برانگیز، رای دو کشوری است که کارهای استخراج را می کنند که این مواد بصورت خام برود به کشور خریدار یا بصورت پروسس شده؟ که تمام کار را این مرحله پروسس ایجاد می کند و معمولا وقتی کشوری که منابع را دارا است کشوری فقیری باشد خریدار مواد را بصورت خام می خواهد و این باعث می شود تا هیچ گاه کار بوجود نیاید.
به هر حال شکی در این نیست که کشور ما به عنوان یک کشوری که تا کنون دست نخورده، یک کشور غنی است و در یک منطقه ای قرار دارد که اکثر انرژی های دنیا در این منطقه موجود می باشد که اگر ما ادارات و سیستم مدیریتی فاسدی نداشتم، می توانستیم این سرمایه ملی به سودآوری برسانیم ولی با این دولتمردان اینکه این منابع تبدیل به ثروت شود، جای تامل دارد.
ولی مسلما اگر حسادت و خودخواهی از بین برود این امر محقق می شود، ولی مشروط بر اینکه تکلیف این همه جنگ و ناامنی نیز مشخص گردد. قطعا جنرال هایی که جنگ را در افغانستان برنامه ریزی کرده بودند از وجود این منابع در افغانستان از روز اول هم مطلع بودند. تنها مردم افغانستان هستند که آهسته آهسته از این منابع مطلع می شوند.
دولت جدید بهترین فرصت بود تا سیاستمداران ما درایت و بلوغ سیاسی را پیدا نمایند و برای منافع ملت کار کنند نه منافع خود. ولی متاسفانه ثروت بیکران منابع و معادن افغانستان که روز به روز آمار جدیدترین از آن ارایه می شود، باعث شد تا آمریکاییها نگذارند امنیت و ثبات در کشور ما محقق گردد.
انتهای پیام