شفقنا افغانستان- روزنامه هشت صبح با اشاره به حادثه تروریستی عصر روز گذشته در وزارت عدلیه می نویسد:
کشتار کارمندان غیرنظامی دولت، مصداق روشن جنایت و کشتار انسانها است و طالبان با کشتار کارمندان وزارت دادگستری ثابت کرد دشمنی آشتیناپذیری با زندگی شهری، طبقه متوسط شهری و مدنیت دارد.
طالبان اکنون کارمندان غیرنظامی دولت را هدف قرار میدهد؛ هدف آشکار حمله تروریستی روز گذشته، کشتار کارمندان وزارت دادگستری بود.
وزارت دادگستری یک دستگاه غیرنظامی است، این وزارت وظیفه دارد در روند قانونگذاری به قوه مقننه کشور مشاوره بدهد.
این وزارت مصوبات طرحهای قانون را آماده میسازد و مصوبههای شورای ملی را که به امضای رئیسجمهور میرسد، در مطبوعات رسمی به چاپ میرساند.
این وزارت به حوزه جنگ و اطلاعات و در مجموع فعالیتهای نظامی ارتباطی ندارد و کشتار کارمندان وزارت دادگستری مصداق کشتار غیرنظامیان است.
طالبان در اطلاعیههای خود مینویسد که مشکل آنان با خارجیها است و طرفدار صلح با تمام اقشار جامعه افغانستان هستند اما کشتار کارمندان یک دستگاه دولتی غیرنظامی، خلاف این ادعا را ثابت میکند.
گروه یا جریانی که بیمحابا غیرنظامیان را میکشد، هدف راهبردیاش ادامه جنگ و دشمنی است و کشتار کارمندان یک دستگاه غیرنظامی هیچ سود سیاسی برای طالبان ندارد.
کشتار کارمندان غیرنظامی دولتی، مصداق روشن جنایت و کشتار انسانها است و طالبان با کشتار کارمندان وزارت دادگستری ثابت کرد که دشمنی آشتیناپذیری با شهر، زندگی شهری، طبقه متوسط شهری و مدنیت نیمبند کابل و دیگر مناطق کشور دارد.
این حمله همچنین نشان داد که مشکل طالبان صرف با خارجیها نیست و آنان با تمام طبقه متوسط شهری دشمنی دارند.
آنان با طبقه متوسط تازه پاگرفته کابل دشمنی دارند و کارمندان وزارت دادگستری افغانستان، ماموران دستگاههای نظامی و اطلاعاتی ناتو و آمریکا نبودند.
از حمله روز گذشته معلوم شد که برای طالبان، سربازان ناتو و کارمندان غیرنظامی نهادهای دولتی افغانستان به یک اندازه هدف است.
اگر هیچ سرباز بیرونی هم در افغانستان نباشد، طالبان به جنگ و کشتار ادامه میدهند، آنان هیچ برنامه دیگری غیر از جنگ و کشتن ندارند.
حمله به کارمندان وزارت دادگستری نشان داد که طالبان با سبک زندگی شهری و مدرن دشمنی دارند و آنان میخواهند کل افغانستان را از طریق کشتار و ترور، شبیه یک مدرسه فرتوت پاکستانی سازند.
اگر واقعاً مشکل طالبان صرفاً خارجیها بود، هیچ وقت به کشتار کارمندان غیرنظامی دستگاه دولت اقدام نمیکرد.
حالا سؤال این است که سران حکومت وحدت ملی و در مجموع طبقه سیاسی افغانستان با چه کسی میخواهند مذاکره و صلح کنند.
صلح با گروهی ممکن است که حداقل اصل موجودیت تفاوت و تنوع را در جامعه بپذیرد، حداقل زندگی شهری را به رسمیت بشناسد.
گروهی که آرمانش تبدیل کردن کل کشور به یک مدرسه عقب مانده است، چگونه میتوان با آن صلح کرد. به این سؤال باید در حوزه نظری پاسخ داده شود.
نظریاتی که به طالبان هویت کاذب میبخشید، با حمله به کارمندان وزارت دادگستری ابطال شد.
مثلا میگفتند این گروه دیگر به شیوه حکومتداری پیشین خود، اعتقاد ندارند، تنوع سیاسی را میپذیرند و افغانستانشمول فکر میکنند.
کشتار کارمندان وزارت دادگستری نشان داد که این نظریهپردازی یک خیالبافی بیش نیست، شاید فردا سخنگویان غیررسمی طالبان ادعا کنند که این گروه، به کارمندان وزارت دادگستری حمله نکرده است اما این ادعا به هیچوجه قابل قبول نخواهد بود.
هیچ گروه دیگری ابزارهای تروریستی در اختیار ندارد و نکته دیگر این است که طالبان بارها به وزارت دادگستری حمله کردهاند.
این حمله اول آنان نیست اولین حمله طالبان به وزارت دادگستری در سال 2007 اتفاق افتاد و این چندمین باری است که وزارت دادگستری آماج حمله قرار میگیرد و کارمندانش به قتل میرسند و بازماندگان این کارمندان هیچ وقت گروه طالبان را نمیبخشند.
انتهای پیام