چند روز قبل گروه طالبان طی اعلامیه ای از عملیات این گروه زیر نام “عزم” در کشور خبر داد. این موضع گیری طالبان پس از آن اعلام شد که رهبران حکومت نسبت به پیشبرد مذاکرات صلح با این گروه خوشبین هستند.
در همین حال، ارگ ریاست جمهوری نخستین بار طی اعلامیه ای رسمی، با استناد با آیات قرآن، در برابر مخالفان مسلح دولت اعلام «جهاد» کرد.
به گزارش شفقنا افغانستان به نقل از جمهور،رییس جمهور غنی اما در سفرش به هند در مصاحبه با یک رسانه هندی گفت:”یک تحرک در حکومت پاکستان برای تشویق طالبان به گفتگو احساس شده است؛ اما نخست موضوع پناهگاه برای طالبان باید حل گردد و بعد گذشت زمان در این مورد پاسخ خواهد داد”.
آقای غنی در جریان مصاحبه با تلویزون هندی در مورد همکاری کشورهای منطقه با افغانستان گفته است:”حرف و عمل باید همسان باشند. وقتی ما ادعا می کنیم که با تروریزم مبارزه می کنیم، باید وارد عمل شویم و نباید تنها به تعهد و کلمات بسنده کنیم”.
وی تاکید کرد:”ما باید طرز تفکر و روش های کنونی را عوض کنیم. تنها همکاری میان دولت ها کلید ثبات و رفاه منطقه و آینده ماست”.
با توجه به این موضع گیری ها و عملکردها، کارشناسان می گویند که اشرف غنی و کلیت حکومت به رهبری وی، در برابر معمایی به نام تروریزم، مستأصل و سردرگم شده است.
ارگ ریاست جمهوری، اعلام جهاد در برابر کسانی می کند که مدعی اند جنگ آنها نیز مقدس و نوعی جهاد است. از جانب دیگر، اشرف غنی در حالی که طالبان، برای استمرار جنگ و ترور و کشتار و ناامنی، «عزم» شان را جزم کرده اند، همچنان چشم به همکاری های پاکستان دارد و بر همسانی و همخوانی حرف و عمل تاکید می کند.
به نظر می رسد، وضعیت به همین سادگی که تصور می شود نیست. اوضاع در افغانستان هرگز پیش از این، تا این اندازه، خطرناک، شکننده و ناامن نبوده است.
در طول ۱۴ سال گذشته نیز افغانستان، رویارویی های مرگباری را با تروریزم تجربه کرده است؛ اما در هیچیک از مراحل و مقاطع یادشده، سخن از سقوط ولایت ها و مراکز شهرها یکی پس از دیگری نبوده است؛ چیزی که امروزه بی پرده و به صورت جدی از آن سخن گفته و نسبت به آن هشدار داده می شود.
برخی از مراجع حتی حکومت وحدت ملی را در معرض فروپاشی می بینند؛ اما اشرف غنی در پاسخ به این نگرانی ها می گوید، پایه های حکومت محکم است، نیروهای امنیتی، شجاع و مقتدر و مصمم و با اراده اند و کسی نمی تواند حکومت را ساقط کند.
با این حال، حتی او هم وقتی بحث تروریزم در میان است، نمی تواند نگرانی هایش را در این خصوص، پنهان کند.
وضعیت در قندوز، بدخشان، فاریاب، سر پل و تخار، به شدت خطرناک و ناامن است؛ ولایت هایی که پیش از این، امن محسوب می شدند.
جنگ منظم نیروهای امنیتی با تروریست ها در قندوز از چند روز به اینسو ادامه دارد.
با این وجود، کارشناسان می گویند که حکومت برای عبور از این مخمصه مرگبار، نیازمند تدوین یک راهبرد جدی و عملیاتی دارد. برخورد واکنشی و عکس العملی با قضایا، تنها به قدرت گرفتن مخالفان و تشجیع و تشویق آنان به ادامه جنگ کمک می کند. همین الگو در برخورد با کشورهای حامی تروریزم نیز صادق است.
اشرف غنی، در همان ابتدا به صورت عجولانه، هند را وانهاد؛ تا پاکستان را مجاب به همکاری برای قطع حمایت از تروریزم کند؛ اما این اتفاق نیفتاد و هزینه های سنگین و مرگبار آن را اکنون در بخش های وسیعی از کشور، می پردازیم.
تکرار همین اشتباهات، در نهایت، به آغاز شمارش معکوس برای سقوط منجر خواهد شد.
وظیفه و مسؤولیت اشرف غنی و دیگر رهبران عضو حکومت وحدت ملی در حال حاضر، رمزگشایی از معمای تروریزم، تبیین خطوط اساسی راهبرد خود در زمینه جنگ و صلح، پرهیز از بازی با کلمات و سخنرانی های احساسی و غیر عملی و دیدن درست واقعیت های جاری در کشور است.
نمی توان انکار کرد که این وضعیت، معلول سهل انگاری ها، سوء مدیریت ها و خوش بینی های مفرط و بی بنیاد کسانی مانند اشرف غنی است.
تروریزم اکنون تا پشت دروازه های شهرهای بزرگ، پیش آمده است. داعش به خطری بالفعل برای امنیت و ثبات کشور بدل شده است و اینهمه امکان پذیر نیست؛ مگر با حمایت های وسیع خارجی و دخالت کشورهای همسایه و منطقه.
درک این مهم نیز بر پایه شواهد موجود، هرگز دشوار نیست؛ بنابراین، رسالت تاریخی و مسؤولیت ملی رهبران سیاسی در این مرحله، رویارویی با این وضعیت بحرانی و خطرناک، با چشمان باز و به صورت واقع بینانه است.
انتهای پیام