جونو با طی کردن مسافتی در حدود سه میلیارد کیلومتر در مدار مشتری قرار گرفت و اکنون ناسا امیدوار است که پس از اتمام مأموریتِ 20 ماهۀ این کاوشگرِ فضایی، اطلاعات گستردهتری دربارۀ بزرگترین سیارۀ منظومۀ شمسی به دست آورد.
اسکات بولتون، سرپرست این عملیات با همراهی مؤسسۀ «تحقیقات جنوب غربی» امریکا در گفتوگو با خبرنگاران گفت: «ما آنجا هستیم. ما در مدار هستیم. ما مشتری را فتح کردیم.»
فضاپیمای بدون سرنشین جونو در سال 2011 (1390) از پایگاه فضایی کیپ کاناورال در ایالت فلوریدای امریکا به فضا پرتاب شد و پس ازپنج سال در میان تشعشعات و اجرامی که اطراف مشتری شناور است، موفق شد به سلامت در مدار این سیاره قرار بگیرد.
آخرین تصویری که کاوشگر جونو پیش از قرار گرفتن در مدار مشتری از این سیاره ثبت کرده است.
این کاوشگر از سریعترین ابزارهایی است که به دست بشر ساخته شده است و سرعت آن هنگام نزدیک شدن به مدار مشتری، بیش از 209 هزار کیلومتر در ساعت بود.
جونو طی سه ماه آینده به مطالعۀ آنچه که ورای ابرهای ضخیم مشتری قرار دارد، میپردازد و از میدانهای مغناطیسیِ عظیم این سیاره نقشهبرداری خواهد کرد.
این کاوشگر با هر بار دور زدنِ مدار سیاره مشتری که 14 روز به طول خواهد انجامید، به بررسی شواهدی مبنی بر متراکم بودن هستۀ داخلیِ این سیاره خواهد پرداخت. جونو همچنین با اندازهگیری مقدارِ آب موجود در اتمسفرِ مشتری، به بررسی این موضوع خواهد پردازد که این سیاره در چه فاصلهای از خورشید شکل گرفته است.
ناسا برآن است که با توجه به اینکه مشتری از قدیمیترین سیارات منظومۀ شمسی به حساب میآید، شناخت بهتر آن میتواند به شناخت بهتر زمین و نحوۀ شکلگیریِ آن کمک کند.
بولتون در نشست خبری این رخداد، گفت: «سؤالی که تمام عمرم داشتهام و امیدوارم که پاسخ آن را به دست بیاوریم این است که ما چگونه به اینجا رسیدیم؟»
مشتری که از تودۀ عظیم هیدروژن و هلیون ساخته شده است، در مقایسه با زمین پنج بار دورتر از خورشید است. محققان میگویند احتمال دارد که این سیاره در محل دیگری شکل گرفته و سپس به منظومۀ شمسی آمده باشد.
گرانش بسیار زیاد مشتری عاملی است که مانع برخورد فاجعهبار سیارکها و ستارههای دنبالهدار با سیاره زمین و باقی اجرام منظومۀ شمسی میشود.
ناسا انتظار دارد جونو در تاریخ 27 اوت (6 شهریور) نخستین تصاویر بسته را از سیارۀ مشتری ارسال کند.
