شفقنا افغانستان- چه کسی پاسخ خون ریخته شده شهدای دهمزنگ را می دهد؟ انگار کابل تبدیل به قربانگاه مردم بیگناه شده است.
حمیرا قادری فعال مدنی و سیاسی در گفتگوی اختصاصی با شفقنا افغانستان در تشریح ابعاد حادثه دهمزنگ گفت: هر جنبشی یا حرکتی که بخواهد از راه مدنی به خواسته های بر حق خود برسد قابل تقدیر هست، چرا که همین جنبش ها مسیری برای تکامل و به بلوغ رسیدن هر جامعه توصیف می شود.
وی افزود: جامعه افغانستان در راستای رسیدن به خواسته های بر حق خود از طریق حرکات مدنی مدیون قوم هزاره می باشد چرا که هموار این گونه تجمعات و اعتراضات مدنی را در قدم اول این قوم به دوش داشته چناچه برای اولین مرتبه در دانشکده علوم اجتماعی کابل دانشجویان دست به اعتصاب غذایی زده و از همین طریق خواستار مطالبات بر حق خود شدند.
این فعال مدنی ادامه داد: حرکات مدنی مانند تظاهرات روز شنبه دوم اسد در کابل، در دنیا جز استاندارد های هر جامعه هست و بهترین مسیر برای ایجاد یک جامعه مدرن می باشد اما در مورد حرکت جنبش روشنایی بحث دیگری وجود دارد؛ “هیچ شخصی موافق با این نیست تا مسیر نور از راه قبرستانی باشد”
قادری عنوان کرد: کابل امروز به یک قربان گاه و مرگ انسان ها برای اکثر افراد جامعه به یک امر خیلی طبیعی تبدیل شده تا جایی که افرادی وجود دارند که مردم را با چند شعار و سخنرانی حماسی به سوی قتلگاه روان می کنند و گویا همین افراد از این امر غافل هستند که یک انسان تا چه حد کرامت دارد و یک مادر با چه مشقاتی بچه خود را به سن جوانی می رساند.
وی در ادامه صحبت های خود معترضین را بیشتر از قشر تحصیل کرده و روشن فکر جامعه میداند و این افراد را فریب خورده خطاب کرده گفت : “شما جوانان را با حماسه خوانی و رجز خوانی خام میکنند تا در صف اول تشکیلی باشید در افغانستان که حکومت مسلما توان ایجاد امینت چنین تشکیلی را ندارد.”
قادری حکومت را مقصر اصلی رویداد روز شنبه دهمزنگ کابل می داند چرا که در قسمت ایجاد امنیت برای برگزاری تظاهرات کم کاری کرده اما از سوی دیگر سران جنبش روشنایی را هم مقصر این رویداد می داند؛ به گفته خانم قادری از دولتی که امنیت خود را گرفته نمی تواند چطور می توان توقع ایجاد امنیت برای اجتماع به این بزرگی را داشت و باید به این امر تک تک افراد جنبش روشنایی واقف می بودند که متاسفانه از سوی برگزار کنندگان این تظاهرات در این راستا کم توجهی صورت گرفته.
قادری در قسمتی دیگر از این گفتگو تظاهرات روز شنبه جنبش روشنایی را زیر سوال برده، گفت: دولت عملا حاضر به گفتگو با سران و بزرگان معترضین بود پس هدف این تظاهرات چه بود؟ آیا فقط هدف کشته شدن ده ها جوان بی گناه افغان بود ؟ دولت عملا قبل از تظاهرات پرچم سفید بلند کرده بود و متاسفانه بجای این که بیاییم و تعصبات قومی و مذهبی را ریشه کن کنیم با ایجاد این گونه حرکات بیشتر باعث شکاف مابین اقوام و مذاهب کشور می شویم.
خانم قادری اشاره ای به تظاهرات 27 ثور داشت و گفت: “در تظاهرات 27 ثور فقط خواسته های معترضین بیان شد به حکومت و حکومت با دیدن حضور ملیونی مردم درهای مذاکره را به روی معترضین و به نوعی سران سنتی قوم هزاره گشود؛ پس تظاهرات 27 اسد نتیجه داده بود، اینجا سوالی که باید از سران جنبش روشنایی پرسید این است که هدف اصلی برای تظاهرات دوم اسد چه بود و باید به این سوال جوابی قانع کننده از سوی سران این جنبش داده شود.”
قادری با توجه به تحولات چند روز گذشته در کابل و در میان معترضین جنبش روشنایی از ایجاد تنش های آینده ابراز نگرانی می کند و می گوید سخت نگران حرکت بعدی و غیر قابل پیش بینی که ممکن است به وقوع بپیوندند می باشد، به باور او بدترین اتفاق ممکن که برای حرکت جنبش روشنایی میشد پیش بینی کرد اتفاق افتاد؛ خانم قادری حرکت بعدی از سوی جنبش روشنایی را غیر قابل پیش بینی می داند و از این امر که این جنبش خود تبدیل به گروه شورشی شود در مقابل حکومت، سخت ابراز نگرانی می کند.
قادری در خاتمه گفت :” چنین جنبش ها و حرکت های مدنی نیاز مبرم به افرادی با تجربه و آگاه در امور سیاسی و اجتماعی که با توجه به اوضاع و احوالات جامعه تصمیم بگیرند دارد تا احساسات مردم را برآشفته نکنند و باعث ایجاد چنین رویداد هایی تاسف باری نشوند.”
انتهای پیام
