شفقنا افغانستان-حادثه بعد از ظهر(ساعت4) روز(1393.12.28 پنج شنبه) در کابل در چند قدمی ارگ ریاست جمهوری، بین رود خانه کابل نزدیک مسجد شاه دوشمشیر همه را تکان داد. خانمی به هر دلیلی متهم به آتش زدن قرآن می شود و در این میان جمعی از انسانهای به ظاهر متدین دست به کار می شوند و این خانم را بین رود خانه در جلو چشمان مردم و پلیس در روز روشن در کمال نا باوری آتش می زند.
اگر سر به رسانه های اجتماعی بزنیم این حادثه را از زاویه های مختلف اهالی رسانه نگاه کرده اند و تحلیل نموده اند. جمعی که میانه خوبی با دین و دین داری ندارند این حادثه را بهانه دیگر قرار داده اند بر خشونت ورزی دین و نا سزاها به دین و دینداران نثار کرده اند. این حادثه غریب را از زاویه های گوناگون می شود دید و نگاه کرد.
اما آنچه برای من مهم است می خواهم به آن بپردازم مسؤلیت حکومت در برابر شهروندان و تبعه کشور افغانستا و هر کسی که در این کشور ساکن اند، می باشد. بدون تردید یکی از وظایف اصلی حکومت تا مین امنیت برای شهروندا و ساکنین این خاک است. حکومت شرعا، قانونا و عرفا وظیفه دارد و مکلف است از جان، ناموس و مال شهر وندانش حراست کنند و امنیت را برای آنها به ار مغان بیا ورند. اما حکومت فعلی به نظر می رسد نسبت به این وظیفه اصلی اش سخت نا توان است. یک وقت جمعی از افراد نا شناس مسافرین غریب را می ربایند با اینکه چندین روز از آن حادثه گذشته است، ولی از سر نوشت آنها خبری نیست. به دلیل کوهستانی بودن و بیان بودن راهها و اینکه در هر متر جاده امکان اینکه پلیس بگذارد وجود ندارد و همین را می توان بهانه ساخت که ترورستان از این فرصت بهره جسته اند، جمعی از مسافرین را در مسیر راه قندهار و کابل ربوده اند امکان چنین توجیه و لو ضعیف وجود دارد.
اما حادثه امروز هرگز قابل توجیه نیست. چطور ممکن است در چند قدمی ارگ، خانمی در روز روشن آتش زده می شود اما حکومت هیچ احساس مسؤلیت در قبال شهر وندانش ندارد و از آن حادثه جلو گیری نکرده است و مانع نشده است. حکومت نسبت به شهر وندانش مسؤلیت دارد؛ نسبت به فاسق، مجرم ولد زنا ، ناپاک، بی نماز، معتاد، عقب مانده ذهنی، فقیر، مسلمان، هندو، یهودی، مسیحی و… همان مسؤلیت را دارد که نسبت به مولوی، رئیس، تحصیل کرده، دکتر، آیت الله، شاهزاده، و….
نمی خواهم از کار خانم آتش زده شده دفاع کنم. اولا به نا به برخی اخبار این خانم از نظر روانی مشکل داشته است. ثانیا بر فرض که خانم فوق در حال هوش و اراده دست به چنین علمی زشت زده باشد، آیا سزای او چنین است؟ اگر قرار با شد هر کسی در هر گوشه ای به نام دفاع از دین دست به هر جنایتی بزنند آیا سنگی روی سنگ بند می شود؟ مگر این کشور قانون ندارد؟ قانون جزایی برای چیست؟ فلسفه داد گاه ها برای چیست؟ اگر چنین حادثه راست است و خانم در حال عقل و هوش دست به کاری زشت زده است از مجرای قانونی باید اقدام می شد و قضیه به صورت دقیق رسیدگی می شد، نه این گونه؟ چرا حکومت و نیروی های امنیتی به ظیفه شان عمل نمی کنند در روز روشن جمعی دست به جنایت می زنند و آنها نظاره گر اند؟ جمعی نا اهل خلخالی را از پای زنی غیر مسلمان در آورده بود، طبق نقل، امام علی(ع) فر مود اگر کسی از این جنایت دق مرگ شود و بمیرد سزا وار است. اما در این شهر ما این چنین جنایت انجام می شود اما همه نظاره کراند. انحطاط اخلاقی تا این حد قابل تصور نیست.
اما آن دسته ای که از این حادثه می خواهند سوژه شان را به دست آورند و نتیجه بگیرند که دین در ذات خود خشونت پرور است، سخت در اشتباه اند. عملی جمعی از آدمهای به ظاهر متدین و نادان را نمی شود به کل و به اصل دین سرایت داد. بله در اسلام قانون جزایی است مانند خیلی از ادیان دیگر با کمی تفاوت اسلام قانون جزایی دارد، اما این قانون برای جلو گیری از خشونت است نه اینکه خشونت زا باشد.
اصلا ربط دادن این عمل و حادثه را به اسلام کاری ساده انگارانه یا غرض ورزانه است. اگر یک مسلمان یا یک یهودی و یایک هندو جنایت انجام بدهند بعد ما از آن نتیجه بگیریم که پس فلان دین خشونت طلب است چون پیرانش این گونه است، صدور این گونه احکام به نظرم خیلی نا صواب و کم عقلی باید باشد.
اما فرهنگ جامعه ما چرا به این حد انحطاط یافته است آن بحث دیگر است باشد برای بعد.
نویسنده:ابراهیم حکمتی
انتهای پیام