شفقنا افغانستان-اخترشناسان تحقیق جدیدی را درباره احتمال وجود یک سیاره عظیم در منظومه شمسی که ممکن است دیگر سیارههای این منظومه را تحت تاثیر قرار دهد، ارایه کردهاند.
به گزارش شفقنا به نقل از پرس تی وی، محققان نخستین بار در مقالهای که اواخر دی ۱۳۹۴ منتشر شد، از احتمال وجود سیارهای فرضی که اندازه آن ۱۰ برابر کره زمین است، خبر داده بودند.
کنستانتین باتیگین و مایک براون، دانشمندان موسسه فناوری کالیفرنیا، در مقاله خود اعلام کردند سیاره نهم تاکنون از تیررس تلسکوپها پنهان بودهاست اما شواهد مستدل بر مبنای مدلسازیهای ریاضی و شبیهسازیهای رایانهای حاکی از وجود چنین سیارهای است.
آنها دلیل کشف نشدن این سیاره را فاصله بسیار زیاد آن از خورشید میدانند. براساس محاسبات آنها، این سیاره فرضی از خورشید بیش از ۱۴۹ میلیارد کیلومتر (۹۳ میلیارد مایل) فاصله دارد و نور خورشید بعد از حدود یک هفته به آن میرسد.
محاسبات این محققان همچنین حاکی از آن است که سپری شدن یک سال در این سیاره معادل ۱۷ هزار سال در کره زمین است.
اخترشناسان موسسه فناوری کالیفرنیا چهارشنبه (۲۸ مهر) نتیجه تحقیق جدید خود را در نشست سالانه دانشمندان سیارهشناسی انجمن اخترشناسی امریکا ارایه دادند.
مارک بروان هدف از جستجو برای سیاره نهم را «درک اثرات این سیاره بر منظومه شمسی» و «پیبردن به موقعیت آن» عنوان کرد.
براون افزود تیم تحقیقاتی او محاسبه کردهاست که یک سیاره فرضی چگونه میتواند بر صفحۀ گردش هشت سیاره منطومه شمسی به دور خورشید تاثیر بگذارد.
تحقیقهای پیشین نشان میدهد که محور فرضی که سیارههای منظومه شمسی روی آن به دور خورشید میگردند نسبتا صاف است اما با خط استوای خورشید حدودا شش درجه اختلاف زاویه دارد.
محققان میگویند سیارهای عظیم الجثه که محور آن اختلاف زاویهای ۳۰ درجهای با دیگر سیارت دارد، ممکن است سبب این اختلاف زاویۀ شش درجهای شده باشد.
الیزابت بیلی، نویسندۀ این تحقیق جدید، گفت «از آنجایی که سیاره نهم بسیار بزرگ است و مدار آن در مقایسه با سایر سیارهها اختلاف زاویه دارد» محور فرضی هشت سیارۀ منظومۀ شمسی به آرامی تغییر میکند.
بیلی ادامه داد اختلاف زاویۀ شش درجهای محور گردش سیارههای منظومۀ شمسی با خط استوای خورشید را میتوان با درنظر گرفتن اثر گرانشی سیارۀ نهم «ظرف حدوداً ۴/۵ میلیارد سال حیات منظومۀ شمسی» توضیح داد.
یک تیم تحقیقاتی دیگر از دانشگاه آریزونا، نیز از احتمال وجود سیارۀ نهم در منظومۀ شمسی خبر دادهاند.
براساس یافتههای این تیم، وجود چهار جرم در کمربند کویپر – حلقهای متشکل از اجرام و سیارکها در ماورای مدار نپتون – که دارای مدارهای گردشی مشخص هستند، میتواند وجود یک سیارۀ عظیم الجثه را در این بخش از منظومۀ شمسی توجیه کند.
انتهای پیام
