چگونگی اسیر شدن مسافران هزاره از زبان مسافر رها شده

شفقنا افغانستان-حکیم احمدی در جمع 33 نفری بوده که در شاه جوی ولایت زابل ربوده شده اند. وی میگوید: “ما در دو اتوبوس بودیم. ساعت 2 بعد از ظهر به شاه جوی رسیدیم که سه نفر نقاب پوش ملبس به لباس اردوی ملی موتر های حامل ما را متوقف کردند. مسلحین با تهدید راننده ها را به جاده ی خاکی منشعب از جاده اصلی هدایت کردند. چند کیلو متری از شاهراه فاصله گرفتیم دیدیم حدود 16 نفر مسلح لباس شخصی با سه عراده موتر سراچه منتظر ما هستند”.

وی اظهار میدارد: “آنها (ربایندگان) گفتند هرکس هزاره و شیعه است خود را معرفی کند وگرنه بعدا معلوم شود که دروغی در کار بوده فورا کشته خواهد شد”. به گفته حکیم ربایندگان با دو زبان پشتو و فارسی آشنا بوده اند.

وی افزود: ” مسلحین بسیار عجله داشتند. اسیران را در سراچه ها سوار کردند. از آنجا که سه سراچه ظرفیت 33 نفر را نداشتند، من و یک زن و مرد را رها کردند چون چراغ موتر های اردو را از دور دیدند، با شتاب زیاد از محل دور شدند. بعد از اینکه آنها متواری شدند نیروهای اردو رسیدند.”

به گفته حکیم 19 نفر از اسراء از ولایت دایکندی هستند. حکیم میگوید اکثر ما مهاجران رد مرزی از ایران بودیم. بنا به اظهارات وی افراد مسلح نوع و شماره اتوبوس ها را از قبل میدانستند به دلیل اینکه سایر موتر ها را متوقف نکردند.

وی از حکومت و بزرگان قومی میخواهد که برای آزادی اسیران بی گناه تلاش کنند. آنها بعد از تحمل سالها رنج آوارگی به کشور شان برگردانده شده بودند که متاسفانه بدست هموطنان خود اختطاف شدند.

برادر حکیم به نام … جزو سی نفری است که در بند طالبان اند.