بسم رب الشهدا والصدیقین
شفقنا افغانستان – درود و سلام به روان پاک و مطهر مرشد و پیر و مراد عاشقان طریق عدالت، استوانه استقامت، خورشید عالمتاب سخاوت و نمونه بارز مبارزه و شهادت رهبر شهید استاد مزاری و یاران باوفایش.
ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا، بل احیاء عند ربهم یرزقون
بیست سال از عروج عاشقانه قافله سالار جوانمردی و ایثار و شهادت می گذرد، بیست سال است فریاد وعتصموی مزاری در گوش تاریخ می پیچد و بیست سال است که کوههای بابا عزادار مردی است از جنس نور، که نفس مسیحایی اش سردستان تاریخ کتمان شده ما را گرم می کرد. تعصبات کور را در نطفه خاموش می کرد و همواره مردم را به وحدت و همدلی رهنمون می ساخت.
مزاری رفت، رسالت خود را انجام داد و این وظیفه وجدانهای بیدار تاریخ است که او را آنگونه که بود و هست به آیندگان این نسل و قوم معرفی کنند.
تاریخ آیینه ایست از فراز و فرودها و اوجها و افولها، اعتبار و هویت یک ملت را همانا تاریخ و پیشینه آن ملت می سازد، اگر امروز ما را بعنوان یک قطب ثابت و وزین در معادلات سیاسی کشور اسلامیمان می شناسند، به برکت خون سرخ کفرستیزان و عاشقانی است که در راه عدالت جان خویش را قربانی کردند تا به آنچه آرمان و هدف متعالیشان بوده برسیم.
در طول تاریخ همواره ستارگانی طلوع می کنند و برای همیشه در پیشانی تاریخ چونان خورشیدی عالمتاب بر صحرای یخبندان کتمانها می تابند تا عزت و غرور یک قبیله استوار بماند.
سخن از شهداست، آنانکه با رفتن سرخشان در امتداد خطی انقلابی و باشکوه، بستر تاریخی این قوم کتمان شده را به محضر دیدگان تاریخ متبلور کردند، آنها که برای احیای حقوق حقه ملت خود بپا خواستند و تا آخرین نفس فریاد عدالت طلبی و برادری و برابری شان همواره گوش دژخیمان کوردل را کر کرده بود.
آری! مزاری فریاد بلند عدالت خواهی در عصر کتمانها و دروغها و بی عدالتی ها بود، مزاری فریادی از حنجره عدالت بود که سالهای سال خموش مانده بود، او به حق فریادگر عدالت و وحدت در جغرافیای سیاسی افغانستان بود.
امروز هیچ چیز واجب تر از “وحدت” و “همدلی” در میان ملت رنجور و ستمکش ما وجود ندارد، چیزی که از اسطوره عدالت خواهی ما به میراث مانده است “وحدت” است که تمام ما در مقابل آن مسئولیم.
ازینرو بر ما و نسل ماست تا به یاری یکدیگر پاسدار آرمانها و دستاوردهای این یگانه مرشد عرصه عدالت طلبی باشیم و غبار از چهره ی تاریخی این ابرمرد همیشه شاهد برداریم تا راه را از چاه بازشناخته و در راهی که او سالها برایش زحمت کشید گام نهیم.
رهبر شهید مزاری فریادگر بیداری
شناساندن سیمای ملکوتی و روحانی رهبر شهید برای نسل نوین جامعه ما از اینرو حائز اهمیت است که امروز بیش از هر روز دیگری جامعه ما نیازمند این است که خط و سیره شهیدان شاهد و دریادلان عرصه عدالت را بشناسند و با خط و مسیر فکری و اجتماعی اسلامی این ابرمردان همیشه حاضر آشنا شوند.
اینکه ما مزاری را تحت عنوان رهبر یک حزب و یا یک قوم محصور کنیم اشتباه است، مزاری دغدغه تمام ملیتهای محروم و مستضعف را داشت، او هدفش دفاع از حقوق مظلومان و از انحصار دراوردن قدرت سیاسی در کشور و در مرحله بعد صدور افکار عدالت خواهانه به منطقه بود.
یاوران رهبر شهید در کابل شاهد الهام گیری رهبران نهضتهای اسلامی در مجموع بودند و می دیدند که استاد و پیر ما و پیشوای طریقت حقه مبارزه اصیل اسلامی چگونه به آنها الهام می بخشد، خط می دهد، جهت فکری می دهد و راه درست مبارزه و مقابله با نظامهای فاسد و خودکامه را به آنها نشان می دهد، بر این اساس مزاری نه تنها پرچمدار مبارزه اسلامی در افغانستان و طلایه دار حرکت عدالت خواهانه در این کشور و سردار سرافراز میدانهای جهاد در این سرزمین بود، که سمبل و الگو و اسوه اعلای مبارزه اسلامی در منطقه نیز بشمار می رفت.
کلیه مناطق افغانستان، کلیه سنگرهای داغ مبارزات ضد استعماری و کلیه شهرهای این کشور از بامیان و یکاولنگ و مزار گرفته تا لعل و هرات و تخار همگی شهادت می دهند که مزاری در همه جا و در همه لحظه ها پیشاپیش رزم آوران دلیر و کفرستیز ما علیه مزدوران جهاد می کرد.
آن زمانی که همگی بدنبال تقسیم مناصب و چوکی های حکومتی به رقابت و مقابله برخاسته بودند و دست از پا نمی شناختند، بازهم این مزاری بود که مسئله تشکیل حکومت اصیل اسلامی با قاعده وسیع ملی و مشارکت متناسب و موزون همه مردم افغانستان و ملیت های مظلوم افغانستان را سرداد.
مزاری بجای اینکه به مسند بیندیشد، بجای اینکه به قدرت بیندیشد، بجای اینکه به بهره گیری از فرصتهای بدست آمده بیندیشد، سخن از حق و عدالت گفت، سخن از برادری اسلامی و برابری انسانی مردم مسلمان افغانستان گفت و سخن از مشارکت همه مردم در تعیین سرنوشت سیاسی شان گفت، سخن از شکستن انحصار قدرت در دست یک قوم و یک طایفه و یک قبیله گفت، او تنها برای هزاره سخن نگفت، او تنها سخن شیعه دردمند و مظلوم را فریاد نکرد، بلکه سخن همه مظلومین و محرومین افغانستان و سخن همه اقوام همیشه در بند افغانستان را گفت و از دل همه آنها حرف زد.
مزاری تنها به مظلومیت ممتد و مضاعف هزاره که پرچمدار اصلی نهضت تشیع در افغانستان در طول تاریخ این کشور بوده است عشق نمی ورزید بلکه به همه مظلومین و ستمدیدگان و پابرهنگان افغانستان عشق می ورزید و برای همه آنها می تپید.
او می گفت بعد از آنکه در جهاد مسلحانه همگی شرکت کردیم، همگی شهید دادند، همگی اسیر دادند، همگی خانه شان ویران شد، همگی آواره شدند و همگی سهم گرفتند، اکنون نیز همگی باید بکوشیم تا برادرانه کشورمان را آباد سازیم.
مزاری کسی بود که با شهادت سرخ خود نه تنها از بین نرفت، بلکه زنده تر از همیشه در قلبهای هزاران نفر زندگی جاودانه یافت، چنانکه امروز در هر نقطه از جغرافیا نام و یاد مزاری و فریاد عدالتخواهی او از کابل و تهران و آنکارا گرفته تا نیویورک و لندن و پاریس و اسلو بلند است و طنین آوای حق خواهی او به گوش می رسد.
آری! مزاری زنده است، او تفسیر ولاتحسبن الذین قتلوا فی سبل الله امواتاست که همواره نزد پرودگار حی و حاضر و شاهد است و به ما می نگرد و این ما هستیم که باید پاسدار آرمان های او و تایید و تکثیر آیه ی واعتصموا بحبل الله باشیم.
او کسی بود که سیزده تن از اعضای خانواده اش در راه جهاد شهید شدند، برادرش، پدرش و خاندانش ولی در طول چهارده سال جهاد هیچ گاه از آنها یاد نکرد.
این سیمای ملکوتی و روحانی رهبر شهید بود که با تمام بزرگی و عظمتش هرگز به خود نیندیشید و همواره برای مظلومان و مستضعفان در تلاش بود.
رهبر شهید مزاری و انقلاب فرهنگی
آنانکه از نزدیک دمخور و همسنگر رهبر شهید بودند می دانند که او بیش از آنکه به جنگ مسلحانه و کشت و کشتار رغبت داشته باشد به تربیت نیروهای تحصیلکرده و متفکر کمر بسته بود.
یکی از ویژگی های بارز مدیریتی رهبرشهید جمع آوری و آموزش نیروهای نخبه و فرهنگیان قبیله بود، آنانکه استعداد داشتند و کسی بدانها توجهی نداشت در کنار مدیریت رهبرشهید سربرآوردند و باعث افتخار آفرینی در عرصه های علمی شدند.
تحرک و پویایی و انقلابی که شهیدمزاری در میان روشنفکران و تحصیلکردگان آن روزگاران درانداخت، امروز ثمر داده است و ما شاهد درخشش هر چه بیشتر جوانانمان در عرصه های گوناگون علمی و فرهنگی و سیاسی هستیم و می بینیم که فرزندان حقیقی آن مرد بزرگ در جای جای این کره خاکی افتخارات بزرگی را کسب کرده و باعث سرافرازی ما می شوند.
او برای زنده ماندن وحدت اسلامی شاگردانی از جنس خویش تربیت کرد که هر کدام توانستند درفش افتاده بر زمین او را به دوش گرفته و منزل به منزل تا قله های افتخار بالا ببرند و این است که امروز می بینید ما وزیر داریم و سفیرداریم و وکیل…
اگر امروز ما را بعنوان یک قطب قدرتمند در اتمسفر سیاسی و اجتماعی کشورمان می شناسند این به برکت خون به ناحق ریخته شده شهدا و زحمات و جانفشانی ها و تدبیرهای استوانه مقاومت و پایمردی رهبرشهید استاد مزاری است.
او بخوبی می دانست که این کشور بعد از سالهای جنگ و جهاد و در کنار تفنگداران جهادی نیاز به روشنفکر و تحصیلکرده و قلمدار دارد. رهبر شهید بیش از همه واقف بود که روزی دوران کلاش و داشکه به پایان خواهد رسید و این مردم نیاز به رهبران فکری و فرهنگی دارند، ازینرو به تربیت نیروهای متفکر و روشنفکر تاکید داشت و بسیاری از فرزندان این ملت را به تحصیل گمارد تا فردا دستان این ملت از فرزانگان و دانشمندان و قلم بدستان پر باشد.
نکته قابل توجهی که نگرش رهبر شهید را از دیگر رهبران عدالت خواه جدا می سازد، سنت شکنی الگوهای اجتماعی مردسالار است. در سرزمینی که مرد بودن تابوی قبیله است و ارزشهای انسانی منحصر به جنس مرد، او از وجود و مقام و شان موجودی به نام زن سخن می راند.
رهبر شهید اسطوره ای بود که با روایت روشن و اندیشه عدالتخواهانه، مناسبات اجتماعی و سیاسی و بویژه نسبت مقام انسانی زن، در جامعه تاریک افغانستان، گفتار تازه ای در انداخت.
او به حیث یک رهبر عدالتخواه سیاسی، پروژه جدیدی در ساختار ذهنی، سنت سیاسی و گفتمان فرهنگی پدید آورد. رهبر شهید با نظم گفتار و الگوی رفتاری خویش ثابت نمود که شجاعترین رهبر سیاسی و مومن ترین اندیشه ور دینی است که به زن بعنوان یک نیمه مکمل انسانی می نگرد.
جایگاه رفیع آن رهبر خردمند را می توان در صندوقچه قلب زنان قبیله بازیافت، که امروزه شاهد رسیدن به آرزوهای اجتماعی، آرمانهای فرهنگی و مطالبات سیاسی سرکوب شده خویش در تصویر جاودانه رهبرشان شان هستند. این نشاندهند عمق نگاه زیبا و جهان بینی خاص رهبرشهید است که برخواسته از برداشتی صحیح از دین خداست. او نه تنها به هویت جمعی ما بلکه به هویت انسانی تک تک افراد جامعه می اندیشید.
عدالت در اندیشه آن پیر خردمند هرگز به معنای شراکت اقوام در ساختار سیاسی و اجتماعی نبود، مزاری خواهان عدالت در تمام جنبه هایش بود، حدیث گفتار فرهنگی و روایت اجتماعی افغانستان، بعنوان جامعه ای فرورفته در سنتهای پیچیده قومیتی و قوام یافته بر نظام ناپایدار و کج مدار سیاسی، پر است از ظلم و ظلمت سیاسی-اجتماعی بر انسانهای درجه بندی شده این سرزمین بر مبنای جنسیت، زبان، مذهب و تبار…
رهبر شهید بسان طرح نویی بود که بر آسمان تاریک فضای اجتماعی-سیاسی ما تابید.
او تمام سنتهای پوسیده، که در متعصب ترین نوع خودشان رشد کرده و جلوه گر شده بودند را با دیدباز و ضمیری روشن نقد کرد و طرحی نو بجای تابوهای پوسیده سرزمینمان در افکند.
او تنها خواستار این نبود که بخشی از قدرت سیاسی را بدست گیرد. عدالت را در تمام جنبه هایش برای تمام مردم می خواست. همین مسئله بود که مزاری برای سیاستگران معامله پیشه بسان خاری در چشم و سدی بر راه نادرستشان بود.
رهبر شهید می خواست دیگر هویت، جرم نباشد، جنسیت افتخار نباشد و مذهب مورد تهاجم قرار نگیرد. در اندیشه والای او تمام انسانها از هر تیره و نژاد و زبان یکسان بودند.
تفکرات عدالت جویانه رهبر شهید بسان نور تازه ای در ظلمات اتمسفر فرهنگی و سیاسی کشورمان می تابید.
ازینرو می توان اندیشه های متعالی رهبر شهید را بنیانی برای انقلاب فرهنگی دانست که تا کنون ادامه داشته و برای همیشه ادامه خواهد داشت.
او بر خلاف دیگر رهبران سیاسی جهادی آن دوران بیش از همه سعی داشت تا با تربیت نیروهای فرهنگی فضای غبارآلوده سالهای تیره را به روشنی و طلوعی دوباره رهنمون سازد. رویکردها و تلاشهای پیگیرانه پیرطریق عدالت در تاسیس و انتشار مجلات و هفته نامه ها و روزنامه ها شاهدی بر این مدعاست که او نه تنها جنگ سالار و جنگ دوست نبود؛ بلکه بدنبال راهی مدبرانه و بدور از خشونت برای حل معضلات جامعه آن روزگاران می گشت.
مصاحبه ها و سخنرانی های رهبرعدالت پیشه ما حاکی از این است که او همواره می کوشید تا بجای جنگ مسلحانه مشکلات را پای میز مذاکره حل کند. راه حل های کارامد و مدبرانه رهبر شهید برای حل مناغشات پس از خروج نیروهای روسی می تواند نقطه عطفی در اندیشه های این مرد تکرارنشدنی باشد.
به گواه تاریخ رهبر شهید استاد مزاری الگویی تمام نما برای تمامی عدالت مداران و عدالت دوستان عصر خویش بود، او نه تنها بدنبال احیای هویت خود و قبیله خود بود، بلکه می خواست دیگر حقی از هیچ مظلومی غصب نشود، هیچ کس به واسطه رنگ و جنسیت و تیره و نژادش کتمان نشود، برای او زرد و سیاه و سرخ معنایی نداشت، او انسانیت را ملاک عدالت می دانست و به نوع بشر و ظلمی که در طول سالیان متمادی بر آن رفته بود اشاره داشت.
اما افسوس!
افسوس که عمر کوتاه این آفتاب عالمگیر مجال تشعشع افکار تابان و اندیشه های خالصانه و خداجویانه اش را نداد، و او بسیار زودتر از آنچه تصور شود از میان ما پرگشود.
مزاری رفت، سیدعلی رفت، ابوذر رفت و بسیاری دیگر از یاوران و همفکران اسطوره عدالت خواهی ما رفتند، آنها رسالت خود را به انجام رساندند، مزاری به آنچه آرزویش را داشت رسید، او بارها در سخنرانی هایش تاکید کرده بود که از کشته شدن در راه دین و آرمانهای اسلامی خود ابایی ندارد و مشتاقانه شهادت این اکسیر حیات بخش را با جان و دل می پذیرد. آنها با شهادت سرخشان برای همیشه جاویدان شدند و زنده تر از همیشه در بلندای تاریخ و نزد پروردگارشان زندگی می کنند.
امروز مزاری در بین ما نیست، اما راه مزاری، خط مزاری و آرمان بلند مزاری زنده است و برای همیشه زنده خواهد ماند چرا که اسلام زنده است. ما در برابر حضور همیشگی شهدا قسم یاد می کنیم تا لحظه ای که جان در بدن داریم در راه آرمانها و اهداف شهدایمان، علی الخصوص مرشد و شهید راه عدالت استاد مزاری گام نهیم و تا زنده ایم فریاد وعتصمو بحبل الله جمیعای مزاری را به گوش نسلهای بعدی برسانیم.
جاویدان باد نام و یاد مزاری سترگ و همسنگران و یاران وفادارش شهید جنرال سیدعلی علوی، شهید ابوذر غزنوی، شهید اخلاصی، شهید جعفری، شهید جان محمد ترکمنی و شهید ابراهیمی که با رفتن عاشقانه شان در امتداد خط سرخ شهادت بر بلندای تاریخ برای تمام نسلهای دیروز و امروز و فردا افتخار آفریدند.
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيرًا وَانتَصَرُوا مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُوا وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
سیدجمال الدین سجادی/حوت 1393
انتهای پیام