شفقنا افغانستان-ابوابراهیم الرقوی گزارشی از شهر خود رقه برای گاردین تهیه کرده است. رقه در سوریه اکنون به پایتخت گروه تکفیری داعش تبدیل شده و نشانه هایی که از درون آن به چشم می خورد حاکی از شکست زودهنگام داعشی ها نیست.
به گزارش روزنامه گاردین، کسانی که درون رقه هستند و علیه خلافت بغدادی فعالیت می کنند معقتدند بمباران های آمریکا به داعش ضربه زده اما هنوز این گروه سرپا است و به جنایت های خود ادامه می دهد. وقتی حملات هوایی شروع شد مخالفان داعش به شهروندان گوشزد کردند پرچم های داعش را از روی سردر خانه ها یا پشت بام ها بردارند تا مبادا هدف حمله قرار نگیرند اما داعشی ها خیلی زود متوجه شدند و بسیاری از نقاط را با آذین ها و کاغذهای رنگی مختلف پوشاندند.
چند ماه پیش در رقه اگر کسی سیگار می کشید یا فروشگاه خود را در هنگام نماز نمی بست درمیدان اصلی شهر شلاق می خورد اما انگار در سیاست سختگیرانه داعشی ها تحولی رخ داده است. به نظر آنها کم پول شده اند چرا که جریمه مالی را بر شلاق ترجیح داده اند. پلیس مذهبی داعش حتی کلاهبرداری هم می کند؛ آنها مغازه دارها را مجبور میکنند هنگام نماز جلوی در مغازه بایستند تا از آنها پول زور بگیرند. پول زوری در حد 5 دلار یا 1500 پوند سوریه.
داعشی ها فقط پول کم ندارند؛ آنها به خون هم نیازمند شده اند. انبوه کشته ها و زخمی های آنها به خون تازه نیاز دارند و چه منبعی بهتر از رگ های مردم بی نوای رقه! هرکس داوطلبانه خون ندهد به زور می برندش و دست آخر رسیدی هم از باب اهدای خون به مجاهدان در راه خداوند به دستش می دهند.
داعش درمناطق تحت کنترل خود بسیاری از کارگاه ها و کارخانه ها را بسته است؛ آنها می گویند نیازی به قانون بشری نیست و این قانون خداوند است که در رقه جاری می شود.
هدف نهایی داعش نجات مردم نیست بلکه آزار آنها است. مردان باید به دولت اسلامی و نبرد برای داعش بپیوندند و زنان نیز به سوی آغوش مجاهدان رهسپار شوند. ویاگرا مثل نقل و نبات در دستان داعشی ها دست به دست می شود. بسیاری از آنان چندین زن را به عقد خود در آورده اند؛ اینها تازه به جز زنان برده و اسیر ایزدی است که در چنگ دارند.
عروس داعشی ها روبنده سیاه را کنار نمی گذارد بلکه لباس سفیدبختی – یا بدبختی- عروسی را از زیر نقاب سیاه می پوشد. خیلی ها راضی به دادن دخترکان خود به داعشی ها نمی شوند اما عده ای هم چاره ای ندارند چون مشکل مالی دارند!
عروس داعشی ها معمولاً از نام و هویت واقعی شوهرش اطلاعی ندارد؛ کشته که می شود تازه می فهمد شوهرش تونسی بوده یا مراکشی. نه فامیلی و نه آشنایی از طرف شوهر برای او باقی نمی ماند و البته هیچ اصراری هم برای دریافت مهریه و یا غرامت وجود ندارد!
داعش خروج مردان متولد سال 1992 به بعد از شهر را ممنوع کرده است. هیچکس نمی تواند رقه را ترک کند حتی برای دادن امتحان پایان ترم یا کار. اینجا یکی از بزرگترین زندان های جهان است.
تازه خیلی ها هم خودشان نمی خواهند بروند؛ چون به محض خروج خانه و اموالشان به تصرف داعشی ها درمی آید. کم نیستند خانه های مسیحیان و اعضای ارتش آزاد که اکنون پاتوق داعشی هایند.
جمعیت رقه قبل از اشغال توسط تکفیری ها یک میلیون نفر بود اما اکنون به زور به 400 هزار نفر می رسد. تنها راه ارتباطی مردم اینترنت است. اسکایت، وایبر و واتس آپ برنامه های محبوبی است؛ البته این حس میان مردم و داعشی ها مشترک است چون اینترنت اعتیادآور است و همه معتاد آن می شوند.
با اینکه هیچ بچه زیر 13 سالی حق ندارد کار کند یا به داعش بپیوندد اما بچه ها خسته شده اند. نه مدرسه ای نه تفریحی؛ فقط کلاشینکف و صحنه های اعدام! والدین هم بچه ها را به مدارس داعشی ها نمی فرستند چون از شستشوی مغزی بچه هایشان می ترسند. البته مدرسه فقط برای مقطع دبیرستان تشکیل می شودو کتاب ها هم از طرف داعش داده می شود.
اما همه اینها در برابر مشکل اصلی هیچ است؛ این حس که داعشی ها به این زودی ها خیال شکست خوردن ندارند از همه بدتر است. تعداد نیروهای خارجی داعش آنقدر در رقه زیاد است که سر آدم سوت می کشد. هیچ کس در رقه نمی تواند ادعا کند که همسایه ای خارجی ندارد.
اما هیچ خبری بدتر از ادامه خلافت داعش در رقه نیست! به نظر آنها خیال شکست خوردن ندارند.
منبع: روزنامه گاردین
ترجمه: شفقنا
انتهای پیام