در کابل هیچ چیز مصون نیست!

شفقنا افغانستان-افزایش آلودگی هوا در ماه‌های اخیر سال جاری نگرانی باشندگان کابل را برانگیخته است. آغاز فصل زمستان و افزایش استفاده از انواع سوخت‌های گرم‌کننده، آلودگی هوا را نیز افزایش داده است.

این در حالی است که شهر کابل با کمبود بارش برف و باران مواجه است و این علت باعث تشدید آلودگی هوا در شهر کابل شده است. با افزایش انواع آلودگی‌های محیط‌زیستی، شاهد بروز بیماری‌های مختلف نیز هستیم. شاید بیماری‌هایی از قبیل تنگی نفس و سوراخ قلب، از بیماری‌هایی باشد که به‌خاطر آلودگی محیط‌زیستی به‌وجود می‌آید، اما یکی از بیماری‌ه‌های خطرناک که در حال پیشرفت است، بیماری سرطان می‌باشد. طبق آخرین گزارش‌های وزارت صحت عامه، در حال حاضر بیست هزار تن در کشور به بیماری سرطان مبتلا هستند؛ این آمار برای کشوری غیرصنعتی تکان‌دهنده است.

از آن‌جایی که رابطه‌ای میان افزایش آلودگی‌های محیط‌زیستی و افزایش بیماری سرطان هست، سعی می‌شود تا در این شماره به ارتباط میان آلودگی‌های محیط‌زیستی و بیماری سرطان پرداخته شود.
بر مبنای تحقیقات داکتران و پژوهشگران، آلاینده‌های موجود در هوا به‌طور مستقیم بر سلامتی افراد تاثیر می‌گذارد و عوارضی ایجاد می‌کند که تا سالیان طولانی گریبان‌گیر انسان می‌شود.
طبق نتایج تحقیقات سازمان‌های بین‌المللی، آلودگی هوا در بروز انواع بیماری‌های غیرواگیر و در مواردی صعب‌العلاج مانند سرطان نقش موثری دارد.

علاوه بر این، به‌گفته متخصصان، پدیده آلودگی هوا بر دستگاه‌های داخلی بدن هم‌چون دستگاه قلبی و عروقی و تنفسی و هم‌چنین اندام‌های خارجی مانند چشم و پوست اثرات مخربی دارد. سازمان بهداشت جهانی در اکتوبر سال ۲۰۰۶ پس از ۱۵ سال تحقیقات اعلام کرد که آلودگی هوا در بروز سرطان موثر است.

سید آصف سعادت، استاد محیط‌زیست در دانشگاه کابل، در این زمینه می‌گوید: «آلودگی هوا نسبت به سال ۲۰۰۵ بیست الی سی درصد افزایش پیدا کرده است که در هیچ جای دنیا شما چنین افزایشی را نمی‌بینید. این در حالی است که کشور ما یک کشور صنعتی نیست که به‌خاطر کارخانه‌جات صنعتی آلودگی هوا افزایش پیدا کند.»
او ادامه می‌دهد که با آغاز فصل زمستان، آلودگی هوا افزایش می‌یابد. او آلودگی ناشی از دود زغال‌سنگ را به شدت خطرناک می‌داند و می‌گوید: «سردی هوا نیز باعث افزایش آلودگی هوا می‌گردد، زیرا زمانی‌که هوا آلوده است، این آلودگی هوا در زمین ته‌نشین باقی می‌ماند و مردم این هوای آلوده را تنفس می‌کنند.» به‌گفته او بیماری سرطان تقسیم غیرعادی سلول‌ها است و این‌که بروز سرطان علل مختلف دارد، آلاینده‌های محیطی و شیمیایی مانند آلودگی هوا، آب و خاک یکی از مهم‌ترین عوامل بروز یک تا چهار درصد سرطان‌ها در افراد است.

به‌گفته محققان، حدود چهار درصد موارد سرطان ریه را می‌توان به آلودگی هوا، آلاینده‌های صنعتی و آلاینده‌های ناشی از سوخت موترها مرتبط دانست.
امروزه مطالعات نشان داده است که عوامل عفونی یکی از مهم‌ترین عوامل ایجاد سرطان در سراسر دنیا است؛ به طوری‌که ۱۸ درصد کل سرطان‌ها را در سراسر جهان به خود اختصاص داده است.

او می‌گوید: «امروزه شاهد هستیم که بیماری‌‌های سوراخ قلب، تنگی نفس، سکته‌های مغزی افزایش پیدا کرده است که همه این‌ها به خاطر آلودگی بیش از حد هوا می‌باشد. آلودگی‌های آب، هوا، ترکیبی از آلودگی‌های آب و هوا و زباله‌های جامد را نیز می‌توان نام برد که در شیوع پیدا کردن این نوع بیماری‌ها بسیار موثر هستند.» او ادامه می‌دهد که در کابل هیچ چیزی مصون نیست. آلودگی هوا فوق‌العاده شدید است. در بیشتر مناطق شهر کابل می‌بینیم که چاه آب آشامیدنی با چاه فاضلاب فاصله چندانی ندارد که این واقعا خطرناک است و باعث می‌شود ما در آینده امراض خطرناک‌تری را شاهد باشیم.

او در ادامه به کمبود بارش برف و باران در زمستان جاری اشاره می‌کند و می‌گوید: «اگر وضعیت چنین ادامه پیدا کند، وضعیت محیط‌زیستی شهر کابل فوق‌العاده خطرناک خواهد شد. زمانی‌که بارندگی نداشته باشیم، پوشش‌های گیاهی از بین می‌رود، ذخیره‌های آبی زیرزمینی پایین‌تر می‌رود و خاک خشک می‌گردد و آلودگی‌ خاک نیز افزایش پیدا می‌کند. اگر دولت نتواند عبور و مرور موترها و سوخت زغال‌سنگ را مدیریت کند و بارندگی نیز نداشته باشیم، سال آینده از لحاظ محیط‌زیستی وضعیت بسیار خطرناکی را خواهیم داشت.» او معتقد است که، کم‌آبی محیط‌زیست ما را تهدید می‌کند.
به‌گفته او، اداره ملی حفاظت از محیط‌زیست از شروع تاکنون توان و یا صلاحیت انجام کاری را ندارد. این در حالی است که پلان‌ها همیشه بروی کاغذ باقی می‌مانند و هیچ‌گاه اجرا نمی‌گردند. از سوی دیگر، عدم حضور افراد متخصص در اداره محیط‌زیست باعث شده که این اداره کارایی و کارکرد لازم را نداشته باشد. او ادامه می‌دهد که از ۹۵ درصد اشخاصی که در پست‌های بلند در اداره محیط‌زیست کار می‌کنند، غیرمسلکی هستند. یعنی اشخاصی هستند که در زمینه محیط‌زیست تحصیلات ندارند. از این‌رو با گذشت چندین سال از آغاز کار اداره ملی حفاظت از محیط‌زیست، ما هنوز سروی کلی از محیط‌زیست کشور نداریم. هم‌چنان تاکنون نقاط آسیب‌پذیر از لحاظ محیط‌زیستی در کشور مشخص نشده است. ما هنوز برای تثبیت آلودگی هوا «مونوترینگ» نداریم تا میزان آلودگی هوا را برای ما مشخص سازد. این در حالی است که در دیگر کشورها برای آلودگی هوا فاکتورهای مشخصی در نظر گرفته شده است که اطلاعات را در اختیار رسانه‌ها قرار می‌دهد و مردم را مطلع می‌سازد.‌

سعادت می‌افزاید: «متاسفانه وجود فساد اداری نیز باعث شده تا اداره محیط‌زیست نتواند کارکرد مناسبی داشته باشد. ورود تیل‌های نامرغوب به کشور، ساخت‌و‌سازهای غیرمعیاری همه و همه باعث شده تا وضعیت محیط‌زیست روبه وخامت برود.»
او با ابراز نگرانی از وضعیت محیط‌زیست شهر کابل می‌گوید: «ما هنوز یک استاندارد و معیار برای سنجش آلودگی محیط‌زیست نداریم؛ این به خاطر ضعف ادارات به‌خصوص ضعف اداره حفاطت ملی محیط‌زیست است. یعنی اداره محیط‌زیست به علت نبود معیارها و استانداردها این توانایی را ندارد که اگر زمانی در نقطه‌ای از شهر کابل آب آشامیدنی به آب فاضلاب ملوث شود، آن را به اطلاع ارگان‌های مسوول و یا به اطلاع مردم برساند.»
او در ادامه می‌گوید: «محیط‌زیست نیاز همه مردم است و این در حالی است که متاسفانه در حال حاضر سیاستمداران ما درگیر مسایل سیاسی هستند و محیط‌زیست کاملا به حاشیه رانده شده است.» او معتقد است برای بهبود وضعیت کنونی در قدم اول باید ساختار اداره ملی حفاظت از محیط‌زیست تغییر کند و صلاحیت‌های این اداره بیشتر گردد. قانون محیط‌زیستی باید غنی گردد و این قانون باید اجرا شود. در عین حال باید با متخلفین و کسانی‌که باعث آلوده شدن محیط‌زیست می‌گردند، برخورد جدی صورت بگیرد. هم‌چنان بالا بردن سطح آگاهی مردم از طریق رسانه‌ها، ملاامامان مساجد، آموزش کودکان، آموزش محیط‌زیست در مکاتب و دانشگاه‌ها همه از راه‌هایی است که می‌تواند در آینده به بهبود وضعیت محیط‌زیست کمک کند.

منبع:هشت صبح

انتهای پیام

www.afghanistan.shafaqna.com