شفقنا افغانستان- وزیر انرژی و آب در هفتمین کنفرانس بین المللی انرژی های تجدید پذیر در ابوظبی به نمایندگی از افغانستان سخنرانی نمود.
به گزارش شفقنا افغانستان علی احمد عثمانی وزیر انرژی و آب در این کنفرانساظهار داشت که کشورهای پیشرفته اکنون فقط دغدغه کیفیت انرژی را دارند، برای اینکه مردم شان به انرژی دسترسی دارند. اما در کشورهای کمتر توسعه یافته هم نگرانی «کیفیت انرژی» و هم «دسترسی به انرژی» وجود دارد.
این کنفرانس در روزهای (شنبه ۲۵ جدی یکشنبه ۲۶ جدی)در شهر ابوظبی امارات متحده عربی برگزار شد و در کنفرانس بعدی در سال ۲۰۱۸ افغانستان بحیث معاون این کنفرانس انتخاب شده است.
عثمانی بیان داشت:باید به کشورهای کمتر توسعه یافته در جهت توسعه انرژی تجدید پذیر کمکهای مالی و تخنیکی صورت گیرد تا این کشورها بتوانند نیازهای خود را از این منابع برآورده سازند. تا استفاده از انرژی غیر پاک به حداقل برسد.
وی افزود: برای رسیدن از هدف ۷ از اهداف SDGs این گمان وجود دارد که منابع انرژی به گونهٔ غیر منطقی استفاده شود تا این هدف محقق شود. باید توجه داشته باشیم که رسیدن به هدف تا سال ۲۰۳۰ نباید به منابع ضربه بزند و آنرا قربانی سازد. چرا که این منابع سرمایه مشترک ما و نسل آینده است. از طرف دیگر رسیدن به هدف نباید محیط زیست را آلوده سازد؛ که از یک طرف به رفاه برسیم و از طرف دیگر محیط را غیرقابل برای زندگی بسازیم. برای رسیدن به هدف هفتم SDGs استفاده از ترکیبی از انرژی قابل تجدید، موثریت انرژی و استفاده مفید و مؤثر و منطقی از پروژههای تولید انرژی میتواند کمک کند.
وزیر آب تصریح کرد: سازمان جهانی انرژی میتواند کارهای زیر را برای کشورهای چون کشور ما انجام دهد.
از آنجا که برنامه توسعه برق سالها را در بر میگیرد، باید برنامهها را به کوتاه مدت و میان مدت تقسیم نمود. در کوتاه مدت سازمان بینالمللی انرژی میتواند در ظرفیت سازی و همچنین انتقال تکنالوژی در بخشهای مختلف بایومس، باد، آفتاب و سایر انرژی قابل تجدید، نقش داشته باشد. همچنین مدیریت تجارت انرژی همانند مشخص کردن تعرفه، حفظ و مراقبت وسایل تولید انرژی همچنین چگونگی جمعآوری مفاد سرمایهگذاری نقش داشته باشد.
همچنین ارینا یا سازمان جهانی انرژی میتواند کشورها را از طریق زنجیره تأمین، و تعیین مناطق آزاد تجارتی، تعیین رژیم تعرفه و سایر مشوقها برای پروژههای انرژی تجدید پذیر نقش داشته باشد.
در انتها موارد زیر را برای سازمان بینالمللی انرژی تجدید پذیر پیشنهاد میکنم.
1- سازمان جهانی انرژی باید شرکتهای بزرگی که وسایلی را که به برق نیاز دارند همچون تولیدکنندههای مبایل، یخچالها و کامپیوتر و… را شناسایی کند و از آنجایی که وسایلی این کمپنیها مصرفکننده برق هستند، از آنها بخواهد که مسولیت خود را در قسمت تولید انرژی حداقل به اندازه نیاز وسایل خودشان انجام دهند. در مناطق دور افتاده که دسترسی به انرژی وجود ندارد مردم کمتر میتوانند از وسایل این شرکتها استفاده کنند. اگر این شرکتها به سیستم غیر متصل توسعه انرژی کمک کنند وسایلشان در این مناطق بیشتر به مصرف میرسد.
2- ایدههای مانند پارکهای آفتاب باید حمایت شود. این کار زمینه را برای تولید انرژی توسط بخش خصوصی فراهم میسازد؛ و سرمایه داران کوچک و متوسط میتوانند در آن سرمایهگذاری کنند.
3- از موسسات خصوصی (از جمله شرکتها) تقاضا شود که شرکتهای خدمات و راه اندازی دستگاههای انرژی را تأسیس کنند و با استفاده از آنها زیر بناهای انرژی را بسازند. زیر بناهای انرژی میتوانند با روش مشارکت عامه و خصوصی سرمایهگذاری شود.
4- سیستمهای خانگی و پشت بام خانه آفتابی گسترش یابد و سازمان جهانی انرژی میتوانند این برنامهها را حمایت کند.
وزیر انرژی و آب در نتیجهگیری مباحث مطرح شده افزود: انکشاف سکتور انرژی پاک و تجدید پذیر در کشورهای کمتر توسعه یافته میتواند با کمک کشورهای توسعه یافته، صورت گیرد. در گیر ساختن سکتور خصوصی میتواند تداوم انتقال تکنالوژی را تضمین کند.
انتهای پیام
www.af.shafaqna.com
