شفقنا افغانستان- روزنامه اطلاعات بين المللي نوشت: ويژگي اين روزهاي خاورميانه «جنگهاي بي پايان» و «مذاکرات بي پايان» است. جنگ در عراق و سوريه، درگيريهاي خشونتبار ميان اسرائيل و فلسطينيها، تنشهاي نظامي و سياسي موجود در مصرو يمن و بحرين و همچنين مذاکرات ايران و1+5گويي پاياني بر اين امور وجود ندارد. پيدا کردن دليل چندان هم مشکل نيست. قدرتهاي منطقه براي رسيدن به تفاهم با يکديگر فاصله زيادي دارندوواقعياتي سياسي و اقتصادي و حتي برخي ديدگاههاي شخصي مانع ازرسيدن به «تفاهم بزرگ» است؛ در حاليکه گروههاي افراطي در خاورميانه و نقاطي از آفريقا با استفاده از دلارهاي نفتي، زبان و خط واحد، شبکههاي اجتماعي، فقر و نابساماني اقتصادي و اجتماعي عقايد خود را بر بستري از خشونت و لاجرم ايجاد شبه دولتهايي با حداقل کارايي پيش ميبرند به پايان درگيريهاي خشونت بار موجود نميتوان چندان اميدوار بود.
به پديده داعش نگاه کنيد.آيا اين گروه فقط با قدرت اسلحه وبريدن سر مخالفانش بخش قابل توجهي از عراق را تحت کنترل گرفته است؟ پاسخ صادقانه، منفي است. فقدان امنيت اجتماعي وناتواني دولت مرکزي عراق در طرح وپيشبرد برنامه رفاه اقتصادي و اجتماعي ونهايتا ازهم گسيختگي سياسي موجب شد داعش به قدرتي دست يابد که به اين زوديها از صحنه حذف نخواهد شد
اين باور که داعش، القاعده، طالبان و بوکو حرام فقط سربازان سرويسهاي جاسوسي هستند ساده کردن مسأله پيچيدهاي است که حداقل براي يکي دو دهه آينده چالش اصلي منطقه ما و مرکز و شمال آفريقا خواهد بود؛ درحاليکه سرعت عمليات داعش درعراق کاهش يافته اما تهديد نظامي اين گروه همچنان بقوت خود باقي است. بيگمان يکي از مهمترين اهداف نظامي داعش درعراق تصرف منابع نفتي آن کشور به ويژه در کرکوک بود.
داعش براي ادامه حيات و تامين هزينه نيروهاي نظامي خود و برپا سازي نهادهاي دولتي وجلب حمايت مردمي، نيازمند تامين درآمد پايدار است و اين امر فقط ازطريق تسلط بر منابع نفتي عراق و فروش آن در بازارهاي موازي امکانپذير بود و همچنان هست. سقوط قيمت نفت اثري منفي براين راهبرد داعش باقي گذارده است،
اما دولت عراق را نيز که درگير جنگي پرهزينه است تحت تاثيرقرارداده وخواهد داد. بنابر اين ما با پديده پيچيدهاي روبرو هستيم که خروج از دور باطل آن کار سادهاي نيست.داعش محصول فرايندي است که بي کفايتي اقتصادي و سياسي دولتهاي نفتي آنرا بهوجود آورده است. پيروزي داعش در عراق و سوريه، سقوط آزاد قيمت نفت در بازارهاي جهاني وشکست مذاکرات ايران و1+5 کداميک تهديد واقعي و جدي عليه امنيت ايران و کل منطقه است.
به اعتقاد من، تهديد واقعي، وابستگي روز افزون به فروش نفت وهدر دادن سرمايههاي انساني و مالي توسط دولتهايي است که فقط چند قدم جلوتر از پاي خود را ميبينند. فقر و بي عدالتي موتور محرک تروريسم و خشونت است و تا اين يکي وجود دارد آن ديگري به حيات خود ادامه خواهد داد. ما در عصري زندگي ميکنيم که غلبه يک طرف بر طرف ديگر ناممکن است. اين مهمترين پديده عصر ماست. بايد آن را درک و با آن زندگي کرد. اگر دولت عراق خواستار کمک تسليحاتي و حتي حضور نظامي ايران در آن كشور است، موفقيت اين سياست فقط با تعهد دولت بغداد به تمرکز بر بازسازي اقتصادي اين کشور امکان پذير است.
انتهای پیام