شفقنا افغانستان-بی بی سی در گزارشی به حاشیه های کنفرانس لندن برای کمک به افغانستان اشاره کرده و می نویسد:
در حاشیه نشست لندن، سفارت افغانستان در بریتانیا فرصتی برای دیدار افغانهای مقیم این کشور با رئیس جمهور اشرف غنی و رئیس اجرائیه عبدالله عبدالله فراهم کرد.
در این دیدار محمداشرف غنی سخنهای شیرینی بیاد کرد و گفت: او و آقای عبدالله با درسگیری از تاریخ دوصد ساله افغانستان دست به ایجاد حکومت وحدت ملی زدند تا راه حلی باشد برای [مشکلات] تمام فصلها. مخاطبان کف زدند. برای این سخنها همه کف میزنند، یعنی تایید میکنند. آقای عبدالله نیز لبخند و سخن تاییدی زد.
اما چند لحظه نگذشته بود که تلخی دوباره طعمش را نمایاند و همانهایی که کف زدند، پرسیدند این چه نوع وحدتی است که دوماه است دو طرف بر سر تشکیل کابینه به توافق نمیرسند.
دیدارها
در سالهای گذشته، در جریان نشستهای بینالمللی درباره افغانستان، معمول بوده است که هتل اقامتگاه مقامات دولتی پاتوق گرم آمد و رفت افغانها شود. این بار نیز از افغانها از بریتانیا و کشورهای دیگر، خودشان را به لندن رسانده بودند. شاید بسیاری از این ملاقاتها برای دستیابی به پارچهای از کیک قدرت باشد و یافتن روزنه ای برای معرفی دو طرف شهروندان افغان که بیرون از کشور خود هستند با مقام های دولتی. این تلاشها دیدنی و شنیدنی است. ولی برای خبرنگاران این فرصتها مجالی است برای ارزیابی و تحلیل و محک زدنهای تازه و شناخت دقیق تر از اینکه چه میگذرد.
سوالهای بیپاسخ
از این رو برای خبرنگاران، افزود بردولتیها این بار حضور نمایندگان جامعه مدنی نیز فرصتی بود برای ارزیابی دقیق تر اوضا.
کسانی که از نمایندگان جامعه مدنی و تجاری آمده بودند از بطی بودن کارها و حتی شکایت داشتند. آن اطمینان خاطری که در سخنان دو رهبر یا در سخنرانیهای رهبران جهان و سازمانهای معتبر برای حمایت یک دهه دیگر از افغانستان ارائه میشود، در میان نمایندگان غیردولتی کمتر میتوان دید.
شاید سخنان آنها در برابر سیلی از شایعهها وگمانهزنیها، از یک سو و در برابر واقعیت های سرسختی چون افزایش نا امنی از سوی دیگر، کم اثر می شود و مردم مدام میپرسند واقع در پشت درهای بسته ارگ چه خبر است؟ کی امنیت بهبود مییابد و رفاه تامین میشود؟ هرچه افراد بیشتری را میبینی این سوالات بیپاسخ تر می شوند.
کسانی که در کنفرانس لندن نبودند.
در کنفرانسهای بین المللی در مورد افغانستان همیشه گروه یا گروه هایی هم هستند که هیج وقت حضور ندارند اما، یکی از محورهای اساسی بحث در چنین کنفرانس هایی هستند، گروههای شورشی از جمله طالبان استراتیژی طالبان با خروج نیروهای بینالمللی تشدید حملات به قصد تصرف مناطقی از این کشور بود. آنگونه که یکی از وزرای امنیتی گفته عناصر حامی طالبان در پاکستان خواسته شورشیان افغان در خاک افغانستان جای پایی بیابند.
حملات طالبان تا حالا کاری نبود. مقاومت ارتش ملی افغانستان تا حالا بیشتر از آن است که تصور میشد و شورشیان نتوانستند جای مهم و استراتژیکی را تسخیر کنند؛ افزایش حملات انتحاری در شهرها میتواند مصداقی از شکست آنها در تصرف و تسخیر این محلات باشد.
بخشی از حملات انتحاری در نقاط مهم داخل پایتخت به یاری افراد نفوذی انجام میشود. حتی گفته میشود شورشیان در یک مورد به یک ارزیابی محرمانه امنیتی دولت از وضعیت کشور دست یافته بودند و براساس آن دقیقا محلات مشخص شده با رنگ قرمز را به عنوان نقاط ضعف زیر حمله قرار دادند. عمر داودزی وزیر داخله پیشین این کشور از «مارهای درون آستین» سخن زد که اشاره او به افراد نفوذی در داخل دستگاه دولت است.
مذاکرات صلح
از یکی از وزرای سابق در کابل نقل قول شده که تلاشهای تازهای به ابتکار او برای احیای مذاکرات صلح با طالبان در دوحه آغاز شده، ولی این ماموریت به یکی از دیپلماتها محول شده است. رئیس شورای صلح افغانستان از این جریان نو اظهار بیاطلاعی میکند. این نوع تلاشها اگر درست باشد، به بیاعتمادی در صفوف حاکمیت دامن میزند.
ولی در نشست لندن در بحث همکاریهای منطقهای، پاکستان تمایل بیشتری نشان داد که با دولت نو در افغانستان همکاری کند. بعید است که شاهد تغییر در پاکستان نسبت به سیاستهایش در قبال افغانستان بود ولی درک بسیاری از سیاسیون پاکستان اکنون این است که هر نوع موفقیت طالبان در افغانستان برای تسخیر هر منطقهای موجب تشویق طالبان پاکستانی به برخورد مشابه میشود.
تعهدات اقتصادی
رئیس جمهور غنی در مصاحبهاش با بیبیسی از برنامه عمل افغانستان سخن گفت و اینکه این طرح توجه جامعه بینالمللی را جلب کرده و اعتماد خدشه دار شده افغانستان و متحدان غربی را دوباره احیا میکند تا جهان همکاری خود را با افغانستان ادامه دهد. در نشست لندن از تمدید حمایت مالی براساس توافقات توکیو برا ی ده سال آینده حرف زده شد.
رئیس جمهور غنی معتقد است که مردم افغانستان مصمماند که روی پای خود بایستند و شورشیان در اراده مردم خللی وارد نمیتواند. اما پیش از این در یک دیدار با سرمایهگذاران بریتانیایی در چتمهاوس، او از اینکه آنها به سرمایهگذاری مهم و عملی در افغانستان آغاز نکردهاند انتقاد کرد.
انتهای پیام
دیگر فراخبرها:
حقیقتی تلخ:چه کرده این وایبر و… با دل ملت!
دو مقام روی فرش سرخ
نسخه ی من!