شفقنا افغانستان- شبکه اطلاع رسانی در یادداشتی انتقادی درباره هیئت اعزامی افغانستان به کنفرانس لندن نوشت:
قوم سفر کرده به باکو، بروکسل و لندن که قریب به یک هفته تمام کابل را به امان خدا رها کرده اند و خیابان ها را از ترافیک و انتحاری نجات داده اند و بار سفر سیاحتی در قالب سفر سیاستی بسته اند و رفته اند هنوز بازنگشته اند و…
و اینگونه که بوی خوشش به مشام برخی صاحبنظران و آگاهان امور می رسد به این زودی ها قصد بازگشت به وطن ندارند؛ گویی خدمت رسانی به بازرگانان افغانستانی تبار ساکن در اروپا و بزم و طرب با دو تابعیتی ها اوجب واجبات است و مقدم بر رسیدگی به امور مردم ملکی…
اگر قرار باشد برای هر نشست بین المللی یا گردهمایی منطقه ای یا کنفرانس ملی حداقل 48 ساعت قبل و 48 ساعت بعد از آن وقت مبارک مسوولین پر مشغله و عده ای مگسان گرد شیرینی دالرهای امریکایی گرفته شود که می بایست امتیازاتی بیش از این برایشان در نظر گرفت.
کاروانی که راه گم کرد کاروان یکصد و شصت نفری از ارگ کابل و اقوام و اقارب ایشان بود که قدم مبارک خود را بر دیدگان افغانستان دوستان و افغانستانی پرستان در اذربایجان و بلجیم و انگلیس نهاد و اینک عزم بازگشت به میهن و پرداختن به مسایل روزمره اعم از سرکشی به باغ ها و کاخ های شخصی و حساب های بانکی و عکس یادگاری را ندارند.
اینک این کاروان عالی قدر و اعلی مرتبه که در طول 13 سال عزت و اعتبار و اقتدار افغانستانی را ذره ذره به باد فنا داد و در عوض دالر دالر بوی خون و بوی کوکنار و خشخاش وارد این خزانه و این خاک کرد راه گم کرده نمی داند چگونه به میدان هوایی حامد کرزی در کابل باز گردد.
عرف دیپلماتیک بر این اصل است که سیاحت اجمالی و بعضا خرید سوغاتی و اموری از این دست برای دولتمردان در لابلای زمان جلسات و دیدارها و یا شبانه انجام می گیرد ولی یک صد و شصت نماینده بی صلاحیت افغانستان در انگلیس تازه شروع به اروپاگردی کرده اند و بدین زودی ها قصد برگشت ندارند.
از این رو که نهادهای مدنی فعال و موثر جامعه نیز در این سفر اشرف غنی و عبدالله و دیگر ارگ نشینان را همراهی می نمایند صدایی از مردم ملکی به گوش نمی رسد و کسی ندا نمی دهد که ای قوم سفر کرده کجایید کجایید، این ارگ همینجا است بیایید بیایید.
هزینه گزاف و سرسام آور هر شب اقامت اضافی این کاروان عریض و طویل در هتل و خریدهای خورد و کلان خزانه ای و رفت و آمد و سیاحت در لندن و بروکسل و باکو و فرمایشات و سفارشات شان از محل همان نداری ها و فقر و فلاکتی است که چادرنشینان اطرف کابل بدان دچارند.
انتهای پیام