آیت الله سیدان: از بهترین اوقات برای نجات و موفقیت توبه شب و سحرگاه است

شفقناافغانستان- استاد درس خارج حوزه علمیه خراسان گفت: باید همت کنیم از این ذات مقدس، فیاض، ارحم الراحمین و پر لطفی که لطف اش به وصف نمی آید بهره ببریم و ریشه بهره گرفتن همان دعا و تضرع در پیشگاه الهی است.
به گزارش خبرنگار شفقنا در مشهد، آیت الله سید جعفر سیدان با سخنرانی در جلسه هفتگی که با حضور جمعی از طلاب، علما و عموم مردم مشهد در بیت ایشان برگزار گردید در رابطه با موضوع دعا و با اشاره به آیات آخر سوره فرقان گفت: خداوند به نبی مکرم اسلام فرموده است ای پیامبر ما به مردم بگو اگر دعای شما نباشد خداوند به شما هیچ اعتنایی نمی کند. از بیان شریف قرآن درمی یابیم که چقدر مسأله دعا مهم است زمینه عنایت الهی دعا بوده که همان ارتباط با خداست.
وی ادامه داد: از نظر کسانی که اهل دعا هستند ادعیه به سه دسته ورد، ذکر و دعا تقسیم می شود. ورد یعنی انسان یک ذکر خاص را به تعداد خاص و در زمان خاص بخواند. اگر این زمان و عدد خاص مطرح نباشد از آن به عنوان ذکر یاد می شود که با آن فقط خدا را با عظمت یاد می کنیم و آن زمانی که در حین ذکر گفتن از خدا چیزی می خواهیم و درخواستی داریم از آن به دعا تعبیر می شود و به طور معمول این تقسیم سه گانه وجود دارد.
سیدان در ادامه با بررسی عقلی و نقلی مسأله ی دعا افزود: کاملا مشخص است که این ارتباط با پروردگار از کمال اهمیت برخوردار است. یک انسان عاقل معتقد است خدایی وجود دارد که عمل اش بدون جهل بوده، قدرت اش عجز نداشته و لطف اش به تصور ما نمی آید و ارتباط گیری با چنین خدایی برای انسان شرافت و افتخار است و هر آنچه که می خواهد باید از او درخواست کند. در نقل و قرآن و حدیث هم که مکررا و بسیار از دعا یاد شده است. اعتنای خدا به دعا کردن ما به معنی اعطای قدرت، شهرت، پول و امکانات نیست که البته در جای خود خوب است اما در واقع منظور از آن اعتنا هدایت گری است که نتیجه ی هدایت گری اش این است که انسان برای همیشه رستگار و سعادتمند خواهد بود.
استاد درس خارج حوزه علمیه خراسان در ادامه توصیه کرد: عزیزان همت کنید از خداوند متعال بهره بگیرید. باید همت کنیم از این ذات مقدس، فیاض، ارحم الراحمین و پرلطفی که لطفش به وصف نمی آید بهره ببریم و ریشه ی بهره گرفتن همان دعا و تضرع در پیشگاه الهی است. دستگیری خدا از ما آنگونه است که برای ابد رستگار و مشمول عنایت خاص حضرت حق می شویم. از مجموعه های بی نظیر بسیار مهم در مسأله ی دعا صحیفه سجادیه است که به ما یاد داده چگونه با خدا سخن بگوییم و حقایق موجود در آن قابل توصیف نیست.
آیت الله سیدان در ادامه با اشاره به دعای دوازدهم صحیفه ی سجادیه بیان کرد: در این دعا این گونه بیان شده که خدایا من سه صفت دارم که مانع آن می شود از تو چیزی بخواهم و با وجود آنها حیا می کنم از تو درخواستی داشته باشم ولی در مقابل یک مطلب هست که با وجود آن از تو درخواست می کنم. آن صفت های مانع و مایه ی شرمندگی من یکی این است که چیزهایی که تو امر کردی من با کندی انجام داده و با شوق و ذوق و نشاط انجام نمی دهم. دوم اینکه چیزهایی که نهی کردی وقتی زمینه اش پیش آمد به سرعت انجام دادم. صفت سوم من این است که در شکر نعمت هایت کوتاهی کردم و با این حالات خجالت می کشم از تو چیزی بخواهم.
وی افزود: اما با این همه وجود یک مطلب باعث می شود که باز هم از تو درخواست کنم و آن این است که فهمیده ام تو مهربانی و مرا گرچه بسیار نافهمی کرده باشم رد نمی کنی و این سبب می شود که از تو درخواست کنم چراکه تو کسی که با امیدواری به نزدت روی آورد را رد نمی کنی. اینک عنایت کردی و من گرفتار معصیت کار به در خانه ی تو آمده ام تا توبه کنم. من خالصانه آمده ام و جز تو راهی برای نجات نمی یابم. در ادامه ی این دعا اینگونه آمده است که خدایا با قلبی پاکیزه آمده ام مقصود از این قلب پاکیزه این است که در این آمدنم به سوی تو حالم اینگونه شده که فهمیده ام راهی جز تو ندارم و با حقیقت و راستی به سویت آمده ام یک آدم معصیت کار وقتی به جایی رسید که فهمید راهی جز پناه بر خدا ندارد و حقیقتا به سوی خدا برود با آنکه معصیت کار است اما در عین حال آمدنش به سوی پروردگار با قلب پاکیزه خواهد بود و از خدا درخواست لطف دارد.

این استاد حوزه ی علمیه خراسان در ادامه با اشاره به موضوع توبه و نقل حدیثی از امام علی (ع) گفت: در حدیث شریفی از امیرالمومنین (ع) قواعد و ارکان توبه آمده است که انسان باید شش چیز را رعایت کند تا توبه اش از گناهان مختلف توبه ای راستین و حقیقی باشد. اول اینکه از کارهای گذشته و گناهان خود پشیمان بوده و احساس ندامت کند که اگر اینگونه نباشد به تعبیر امام رضا (ع) خود را مسخره کرده است. شرط دوم برای توبه ی راستین این است که اگر ترک واجبات کرده آنها را اعاده کند. سوم اینکه اگر مظلمه و یا حقی به گردنش است آن را ادا کند مثلا اگر مال کسی را بی جهت در اختیار گرفته یا آبروی کسی را برده آن مظالم را رد کند و اگر چنانچه از دسترس اش خارج بود راه اش این است که از خداوند بخواهد تا این حق را با عنایت خود برطرف کند.
وی افزود: شرط چهارم برای توبه ی حقیقی این است که انسان تصمیم بگیرد به گناه برنگردد و شرط پنجم این است که همچنان که انسان در گناه پرورش یافته باید سعی کند در طاعت پروردگار هم خود را جریان بدهد که آنچه در معصیت رشد کرده از بین برود و ششمین شرط این است که همچنان که حلاوت معصیت را چشیده باید سعی کند سختی طاعت را نیز بر خود تحمیل نماید که توبه اش کامل باشد.
سیدان در پایان با اشاره به روایتی از امام حسن عسگری گفت: از بهترین اوقات برای نجات و موفقیت توبه شب و سحرگاه است. امام حسن عسگری (ع) جمله ای دارند که راهنمای ما برای اوج گرفتن، ترقی و تکامل است و آن این است که هیچ کس موفق به سفر به سوی پروردگار و وصول به قرب حضرت حق نمی شود مگر اینکه شب را مرکب خود قرار دهد یعنی از شب و مخصوصا از اوقات سحر استفاده کند که با توجه به استفاده از آن اوقات می تواند به سوی مقصد خلقت حرکت کند.
انتهای پیام

www.af.shafaqna.com