شفقنا افغانستان-چرا برخی فرقه های اسلامی از قبول سایر مذاهب اسلامی سر باز می زنند و بدتر از آن روز و شب همگان را به جهاد علیه پیروان یکدیگر فرا می خوانند تا به قول خود اسلام را از شر کفار نجات دهند.
گروه تکفیری داعش نمونه ای از این فرقه هاست که به شکل وحشیانه ای مسلمانان را به اتهام شرک و گمراهی می کشد.
متاسفانه القاعده و داعش و سایر گروه های تکفیری محدوده اختلاف نظر با سایر مذاهب اسلامی را زیر پا نهاده و به عملیات کشتار علیه کسانی فتوا می دهند که با آنان مخالفت کنند و آن را یک واجب دینی می دانند؛ این مساله یکی از دلایل افتخار این افراد به بریدن سرهای بی گناهان و نظامیان ، مثله کردن جسد آنان ، زنده به گور کردن شهروندان، تخریب مراقد و مقام های انبیاء و صحابه و کشتار هزاران تن از معتقدان به سایر ادیان غیر اسلامی می باشد .
اگر به فرض وهابیت که از سوی تمام مذاهب و فرقه های اسلامی مورد محکومیت قرار گرفته را تفکری صحیح بدانیم که پیروان آن « گره نجات یافته» می باشند جای این سوال مطرح است که آیا پیروان این مذهب حق دارند به زور شمشیر سایرین را به پیروی از اعتقاد خود قانع سازند؟ و آیا در قرن بیست و یکم می توان شهروندان را با چنین خشونتی به هیچ آیینی قانع کرد و علاقمند ساخت؟
وجود مذاهب و فرقه های متعدد اسلامی که در سایر ادیان آسمانی همچون مسیحیت دیده می شود، هیچ ایرادی ندارد ، این مساله نشان از خوانش های متفاوتی دارد که سایرین از دین اسلام دارند بدون این که از قواعد و ارکان ثابت آن خارج گردند در حالی که هیچ کدام از فرقه ها را نمی توان به دلیل داشتن درگ متفاوت از دین کشت و یا بی خانمان کرد .
وجود اختلاف میان افراد بشر به خواست و اراده الهی صورت گرفته و نشان از حکمتی بزرگ دارد که خداوند نیز در آیه « ولو شاء ربك لآمن من في الأرض كلهم جميعا أفأنت تكره الناس حتى يكونوا مؤمنين» به خوبی به آن اشاره کرده و آن را به یک حقیقت ازلی در سرشت بشر تبدیل نموده است.
حدیث معروفی از پیامبر اکرم (ص) وجود دارد که در کتب حدیث به شکل مختلفی روایت شده اما از سوی گروهی مورد انکار واقع گردیده زیرا منافع آنان را در خطر قرار می دهد؛ پیامبر اکرم (ص) در حدیثی فرموده اند که « اختلاف بین امت من رحمت است» با چنین حدیثی به اسلام و نظرات مختلف در مورد آن رسمیت داده شده و آن را از احتکار در دست یک گروه خاص خارج نموده است. با چنین حدیثی می توان دریافت که اختلاف در نگرش ها در اغلب اوقات یکی از نعمت های الهی است که می تواند دین را زندگی و جریان جدیدی ببخشد و در پایان این خداوند است که هدایت خود را نصیب کسانی می کند که خود اراده می کند.
منبع: شفقنا عراق
ترجمه: شفقنا فارسی
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com