یکشنبه 27 ثور 1405

آخرین اخبار

پیشرفت در هوش مصنوعی؛ تحلیل تومور حالا در چند دقیقه ممکن شد

شفقنا افغانستان – پژوهشگران دانشگاه سدارس-سینای لس‌آنجلس ابزار هوش...

اکونومیست: جهان در آستانه «آخرالزمان شغلی» هوش مصنوعی قرار دارد

شفقنا افغانستان- نشریه اکونومیست در گزارشی نوشته که دنیا...

فریاد عدالت‌خواهی در کلام امام جواد(ع)؛ مناجاتی علیه ظلم و فساد

شفقنا افغانستان- امام جواد(ع) در مناجات کشف ظلم بیان...

ربایش ده‌ها دانش‌آموز در نیجریه؛ بازگشت سایه وحشت به مدارس

شفقنا افغانستان– ساکنان ایالت بورنو در شمال شرقی نیجریه...

العرب: جنگ ایران محصولات زراعتی مصر را نابود می‌کند

شفقنا افغانستان - جنگ جاری در منطقه خاورمیانه فشارهای...

طالبان: ترکیه برای ۲۰ هزار افغان ویزای دامداری صادر می‌کند

شفقنا افغانستان _ وزارت مهاجرین طالبان اعلام کرده است...

محقق از افزایش فشارهای مذهبی بر شیعیان هشدار داد

شفقنا افغانستان _ محمد محقق، رهبر حزب وحدت اسلامی...

مقام ارشد آمریکایی: افغانستان همچنان در خط مقدم تهدیدهای تروریستی قرار دارد

شفقنا افغانستان- یک مقام ارشد نظامی ایالات متحده اعلام...

بازگشت اجباری بیش از ۵ هزار مهاجر افغانستانی در یک روز؛ تشدید بحران انسانی

شفقنا افغانستان– معاونت سخنگوی طالبان اعلام کرد که روز...

نرخ اسعار خارجی در برابر پول افغانی/ شنبه ۲۶ ثور ۱۴۰۵

شفقنا افغانستان – بر اساس اعلام سراسری شهزاده، بازار...

نیویورک تایمز مدعی شد؛ احتمال ازسرگیری جنگ ایران و آمریکا ظرف چند روز آینده

شفقنا افغانستان– روزنامه نیویورک تایمز بامداد شنبه ادعا کرد...

ایندیپندنت:کودکان غزه، جراحت هایی که یک عمر باقی می ماند

شفقنا افغانستان

ابراهیم خطاب، 9 ساله، در بیمارستان شفای غزه، یک اسباب بازی پلاستیکی زردرنگ را از داخل جعبه اش بیرون می کشد. مادرش، با ناراحتی، به یاد می آورد که چگونه لحظاتی پیش از اصابت موشک اسرائیلی به محله، مجادله مختصری با برادر بزرگتر ابراهیم داشته است.

وسیم، 15 ساله، روی تخت مجاور برادرش ابراهیم بستری است. او هم جراحات شدیدی دارد. خطام، مادر 39 ساله آنها، ماجرای جمعه گذشته را این گونه تعریف می کند: “به پسرها گفتم صبحانه تا چند دقیقه دیگر حاضر می شود. ابراهیم می خواست بیرون برود و بازی کند اما وسیم گرسنه بود و می خواست داخل خانه باقی بماند تا صبحانه حاضر شود. در نهایت، ابراهیم او را متقاعد کرد که بیرون بروند. ای کاش در خانه باقی می ماندند.”

اندکی پس از آنکه پسرها در کوچه به دوستان شان ملحق شدند، موشکی که از یک پهپاد اسرائیلی شلیک شده بود، به کوچه اصابت کرد. یک هفته بعد، وسیم در بخش جراحی بیمارستان شفا بستری شده بود، با یک آتل فلزی که روی پای راستش نصب شده بود تا استخوان را ثابت نگه دارد. ابراهیم اما پای چپش را از زانو به پایین از دست داده بود.

بیمارستان شفا، بزرگترین بیمارستان غزه، این روزها با سیلی از کودکان آسیب دیده در جریان تهاجم اسرائیل روبروست. دکتر قسان ابو سیته، از نیروهای داوطلبی که از طریق موسسه خیریه “امداد پزشکی برای فلسطینی ها” به غزه اعزام شده، می گوید 80 درصد از کودکانی که به بیمارستان شفا آورده شده اند، با یک یا چند نقص عضو دائمی روبرو هستند. بعضی از آنها، پیش از آغاز دوره نقاهت و توانبخشی، باید تا 5 عمل جراحی را از سر بگذرانند.

در همین حال، بیمارستان شفا با کمبود تجهیزات اساسی روبروست و وسایلی در اختیار ندارد که بتواند تا حدی از فشار روحی-روانی پرسنل بیمارستان بکاهد. اگرچه بیمارستان شفا در تلاش است تا موارد بسیار وخیم را به بیمارستان های مصر، اردن و کرانه باختری انتقال دهد، اما همین کار هم با تاخیرهای بوروکراتیک ناشی از مسدود بودن مرزهای غزه با اسرائیل و مصر روبروست.

حنین البکری 9 ساله و خواهر 11 ساله اش یاسمین، روز دوشنبه در خانه سه طبقه شان در اردوگاه آوارگان، به مادرشان در پخت نان کمک می کردند که خانه آنها مورد اصابت بمب های یک جنگنده اف 16 اسرائیلی قرار گرفت. این حادثه، جان مادر 38 ساله آنها و دو خواهرشان، عما – 4 ماهه- و اصیل – 7 ساله- را گرفت. خود آنها نیز که به شدت مجروح شده بودند، در بخش سوانح سوختگی بیمارستان شفا بستری شدند. حنین، علاوه بر سوختگی، دچار شکستگی بازو هم شده بود.

حنین البکری، 9 ساله، بستری در بخش سوانح سوختگی بیمارستان شفا، شهر غزه.

دکتر ابو سیته، عمل جراحی پیچیده ای را روی بازوی وی انجام داد اما هشدار داد که ممکن است این دختر نوجوان دچار یک معلولیت همیشگی شود: این احتمال وجود داشت که حنین، دیگر نتواند دست خود را از آرنج تکان دهد.

فارس عوده، نوجوان 11 ساله، هر از گاهی لبخند به لب می آورد، با این که می داند باید به خاطر جراحات خود زیر چاقوی جراحی برود. روز آخر ماه رمضان بود، فارس خوشحال بود که قرار است همراه با پدر و عموی خود، از خانه شان در منطقه زیتون شهر غزه بیرون بروند و چرخی بزنند.

فارس ماجرا را چنین تعریف می کند: “قرار بود من، پدرم و عمویم برای افطار خرید کنیم و همین طور برای عید فطر، به سلمانی برویم و موهای خود را اصلاح کنیم. من صدای تیراندازی شنیدم و بعد، یک راکت از راه رسید. نمی توانستم پای خود را حس کنم. بعد از آن دیدم غرق در خون هستم.”

فارس به یاد می آورد که پدرش جمیل، 31 ساله – از پرسنل یک اداره فلسطینی در رام الله که خود مجروح شده بود اما تمام حواسش متوجه پسرش بود – فریاد می زد تا آمبولانس خبر کنند: “پدرم من را در بغل گرفته بود و بعد، همه ما وارد یک خانه شدیم.”

در این لحظه، پدر فارس، بیهوش شد. آمبولانس حدود 30 دقیقه بعد، رسید.

فارس، عاشق پلی استیشن و فوتبال است. او جزو طرفدارهای پر و پا قرص بارسلوناست. اما دکتر ابو سیته می گوید ساق پای چپ فارس، در حال حاضر با دو خطر جدی روبروست: “جدا شدن استخوان از مفصل، و التهاب ناشی از یک زخم عمیق که در اثر ورود خاک و غبار آوار به داخل آن، عفونی و کثیف شده است. پای چپ او که هم اکنون گچ گرفته شده، باید با یک آتل فلزی، ثابت نگاه داشته شود اما بیمارستان شفا به شدت با کمبود این تجهیزات روبروست.

فارس می گوید: “می خواهم از غزه خارج شوم تا در بیمارستانی مجهزتر، درمان شوم و بتوانم دوباره راه بروم.”

شحاد البایومه، 9 ساله، در واحد مراقبت های ویژه (ICU) بیمارستان شفا بستری است. او پس از اصابت بمب یک جنگنده اف16 به منزل شان در اردوگاه آوارگان، به کما رفته است. این بمب، جان 12 نفر را گرفت، از جمله سه خواهر شحاد.

شحاد البایومی، 9 ساله، بستری در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان شفا، غزه.

دکتر حسن خلف، سرپرست تیم پزشکی بیمارستان شفا که از قضا، دایی شحاد نیز هست، می گوید او هم دچار ضربه مغزی شده و هم از ناحیه ریه مجروح شده است. شعاد، یک بار زیر تیغ جراحی رفته تا دیافراگم سوراخ شده اش، ترمیم شود و خون و هوا از داخل ریه آسیب دیده اش، خارج شود.

دکتر خلف می افزاید: “ما نمی دانیم مغز وی تا چه حد آسیب دیده است.”

منبع: دونالد مکنتایر- ایندیپندنت

ترجمه: فرهاد فرجاد- شفقنا

انتهای پیام

www.afghanistan.shafaqna.com

اخبار مرتبط