شفقنا افغانستان–بی بی سی نوشت: تصمیم دو دختر نوجوان اهل منچستر در انگلستان برای سفر به سوریه به اندازه کافی مقامات این کشور را نگران کرده است. در این گزارش، خبرنگار بی بی سی به سراغ این دو دختر و تعدادی دیگر از دختران و زنان اروپایی می رود که قصد دارند برای مشارکت در جهاد خود را به سوریه یا عراق برسانند.
هیکل ریزه میزه اش را کامل در برقعی سیاه پوشانده است. بیرون یک مرکز اسلامی در لوتون ایستاده و منتظر دوستش تا هر دو برای نماز داخل شوند. وقتی از او درباره درگیری های سوریه بین شورشیان و دولت بشار اسد می پرسیم بدون هیچ ترس و تردیدی می گوید: «اگر می توانستم همین امروز می رفتم. چه برای کمک به برادران و خواهرانم و چه برای جنگیدن. انشاءالله».
او بیست سال دارد. در حالیکه از ذکر نامش خودداری می کند هوشمند و پر سرو زبان است و حاضر است درباره آنچه می خواهد کاملا توضیح دهد. او می گوید، همه مسلمانان متعلق به «یک پیکر هستند و اگر عضوی از آن ها به درد آید کل بدن را به درد می آورد». وی می افزاید «من شخصا می خواهم با آن ها بجنگم. چون آن چیزی که برای برادرانم اتفاق افتاده حق آنها نبوده است. اگر می توانستم همین امروز بروم… می رفتم».
مرکز بین المللی مطالعه رادیکالیسم که در کالج سلطنتی لندن مستقر است می گوید تاکنون 40 زن را شناسایی کرده است که از اروپا در ماه های اخیر برای مبارزه به سوریه رفته اند. اکثر این ها البته فرانسوی و دست کم 8 تای آنها از انگلستان بوده اند.
ملینا اسمیت، یکی از پژوهشگران این مرکز می گوید: «این روشن است که تعدادی از این زنان که برای جنگ به سوریه سفر کرده اند بعد به ازدواج گروه های جهادی یا ستیزه جویان خارجی در آمده اند». وی اما می افزاید: «لکن من عقیده ندارم که ازدواج انگیزه اصلی آنها در این سفرها باشد. به نظر می رسد این ها انگیزه های بالاتری دارند و نسبت به فراخوان رهبر گروه داعش یعنی ابوبکر البغدادی خود را مسوول می دانند. او از همگان خواسته بود در تشکیل یک مرکز خلافت اسلامی جدید سهیم باشند و به وظیفه خود در قبال امت اسلامی یا اسلامی جهانی عمل کنند».
خانم اسمیت همچنین مدعی است بخش اعظمی از این زنان، مهاجرت می کنند که به معنای سفر برای یافتن یک زندگی بهتر است. آنها می خواهند به وظایف شان در قبال ستیزه جویان مرد عمل کنند. وظایفی که شامل تمیز کردن منزل، غذا پختن و یا کمک ها ی اولیه می شود.
ستیزه جویان زن
این مساله البته بحث برانگیز است که تصویر یک زن مسلمان سلاح به دست یا با پوششی نظامی در فضای اینترنت کمتر دست به دست می شود. تقریبا چنین اتفاقی به ندرت می افتد. ما تقریبا با یک دوجین از این زنان در لوتون صحبت کردیم. اکثر آنها می گفتند دوست دارند بروند سوریه و کمک های انسان دوستانه کنند. خانواده های شان البته درباره چنین سفرهایی سخت گیری زیادی دارند. الیزابت پیرسون یک پژوهشگر مستقل که درباره جنسیت و اسلام گرایی تحقیق می کند می گوید: «مطالعه بر روی زنان مسلمان بریتانیا نشان می دهد که آنها بهتر می توانند با هویت های دیگر گفت وگو کنند و یا نسبت به مردان احساس بهتری به دلیل هویت بریتانیایی شان دارند. مساله ای که یک نوع مصونیت را به آنها می دهد».
در یک سالن آرایشی کوچک یکی از مشتریان این طور توضیح می دهد: «اگر آنها می خواهند بروند آنجا و از خانواده شان حمایت کنند، خب بروند. این خیلی هم خوب است. اگر شما بتوانید در این زمان به کسی کمک کنید که احتیاج دارد ازجمله پانسمان کردن یا کمک به آنها چرا نکنید؟ چنین کاری بهانه خوبی دارد».
مورد زهرا و سلما هالن البته خیلی استثنایی است. این دو دختر دو قلوی 16ساله اهل منچستر اعتقاد داشتند برای کمک به گروه های جهادی باید به سوریه سفر کنند. این مساله زنگ خطر بزرگی را در بریتانیا به صدا در آورد. تاکنون حدود 140 امام جماعت اهل بریتانیا پیوسته در مساجد از مسلمانان خواسته بودند که برای جهاد به سوریه یا عراق نروند. اما تعدادی از زنان مسلمان که ما با آنها صحبت کردیم می گفتند: «ما به این امامان پیر گوش نمی دهیم».
البته بین بسیاری از زنان لوتون درباره گروه های جهادی و سیاست هایی که آنها را احاطه کرده است تردیدهایی نیز وجود دارد. تعدادی از آنها بخصوص دراین باره تردید دارند که کمک کردن به مسلمانان چطور می تواند به معنای جنگ با سایر مسلمانان باشد. اعتقاد آنها بر این است که باید از پیروان مذهب حمایت کرد. اما دراین باره که آنها نیروهای دولتی هستند یا شورشیان هنوز مسایلی روشن نیست.
وقتی از آنها می پرسی رفتن به سوریه یا عراق مطابق آن چیزی که دولت بریتانیا اعلام کرده نوعی جرم محسوب می شود می گویند در این باره آگاهی نداشتند و نمی دانستند که دولت نسبت به آن هشدار داده است. با این حال یکی از زنانی که مورد پرسش قرار گرفت گفت قصد بازگشتن به کشورش را به هیچ وجه ندارد. او گفت: «من احساس نمی کنم وقتی می خواهم بروم به جنگ جرمی مرتکب شده باشم. من دراین باره نمی خواهم بحث کنم چون اطلاعات زیادی ندارم. لیکن می خواهم بگویم به اینجا دیگر برنمی گردم».
بیش از 500 جهادی بریتانیایی برای جنگیدن به سوریه سفر کرده اند. مرکز بین المللی مطالعه رادیکالیسم می گوید دشوار می توان شناسایی کرد که چه تعداد از آنها بازگشته اند. هم اکنون بیشتر بحث بر سراین است که بازگشت آنها می تواند یک تهدید جدی باشد. مقامات دولتی می گویند «تلاش ما این است که افراد را از سفر به مناطقی که درگیری هست منصرف کنیم. آنها بر این باورند که بهترین راه کمک به سوریه اعطای کمک های داوطلبانه از طریق موسسات خیریه ثبت شده است. بنابراین نیازی به سفر دیگر نیست».
با این حال قوانینی کمی وجود دارد که بتواند مانع سفر این افراد باشد و از یک حرکت بزرگ تر جلوگیری کند. برای این کار باید قوانینی جدید تدوین کرد و قوانین جدید نیز نیازمند بازتعریف برخی اصول و معیارهاست. در مجموع صحبت کردن با این زنان است که مشکلات دولت بیشتر آشکار می شود بخصوص اینکه آنها پیام رهبران دینی را هم جدی نمی گیرند.
منبع: بی بی سی
ترجمه: شفقنا
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com