شفقنا افغانستان-در جام جهاني 2014، تيم هاي آمريكاي جنوبي و حتي مركزي عملكردي بهتر از حريفان اروپايي خود داشته اند. تيم هايي چون شيلي، مكزيك،اروگوئه، كلمبيا و حتي كاستاريكا موفق به صعود از مرحله گروهي رقابت ها شدند، در حالي كه تيم هايي نظير انگليس، ايتاليا و اسپانيا از رسيدن به مرحله يك هشتم نهايي بازماندند.
شايد براي بسياري از فوتبال دوستان شرايط آب و هوايي حاكم بر برزيل و عادي بودن چنين شرايطي براي تيم هاي منطقه آمريكاي جنوبي، دليل اصلي پيروزي اين تيم ها و ضعف حريفان اروپايي آنها باشد. اما اين دليل به تنهايي مي تواند توجيهي براي عدم موفقيت تيم هاي اروپايي در اين رقابت ها باشد؟
بي ترديد دلايل تاثيرگذارتري نيز براي ضعف تيم هاي اروپايي وجود دارند، شرايط ليگ هاي داخلي اين كشورها مي تواند مهم ترين اثر را چه مثبت و چه منفي، بر روي عملكرد تيم ملي آن كشور داشته باشند.
اسپانيا
از زمان هاي گذشته بيشترين بازيكنان تيم ملي اسپانيا از بازيكنان باشگاه بارسلونا تشكيل مي شدند. در اين جام جهاني نيز چنين موضوعي همچنان برقرار بود، در حالي كه بيشتر اين ستارگان دوران اوج خود را پشت سرگذاشته اند. در آينده نيز بي ترديد بيشتر اميد تيم ملي اسپانيا بر روي استعدادهاي بارسلونا و لاماسيا، مدرسه فوتبال اين اشگاه استوار خواهد بود.
سالانه بيش از نيمي از درآمدهاي ناشي از حق پخش تلويزيوني رقابت هاي لاليگا در اختيار بارسلونا و رئال مادريد قرار مي گيرد و هيجده تيم باقي مانده مي بايست مابقي پول را ميان خود تقسيم نمايند، علاوه براين ساير تيم ها از قدرت مالي كافي براي سرمايه گذاري موثر در فوتبال پايه برخوردار نيستند. البته فدراسيون فوتبال اسپانيا در اين خصوص نمي تواند حسابي بر روي باشگاه رئال مادريد باز نمايد. اين باشگاه پايتخت نشين به عنوان يك باشگاه بازيكن ساز در دنياي فوتبال مطرح نيست و بيشتر انتخابي از بهترين هاي دنياي فوتبال است.
البته وجود حريفاني قدرتمند نظير هلند و شيلي در گروه اسپانيا را نبايد دليل اصلي حذف اسپانيا از جام جهاني 2014 دانست. هر دوي اين تيم ها با تركيبي انعطاف پذير و استفاده از يك دفاع مياني سه نفره، به مصاف ماتادورها رفتند و به همين دليل توانستند با تجمع بازيكنان در خط مياني، قدرت بازي سازي را از خط مياني اسپانيا بگيرند و در حقيقت نقطه قوت اين تيم را محدود نمايند.
انگليس
در ليگ برتر باشگاه هاي قدرتمندي وجود دارند كه مركز توجه اكثر فوتبال دوستان مي باشند، بر طبق آمار سايت بين المللي Transfermarkt،بيش از نيمي از بازيكنان تيم هايي برتر اين ليگ نظير منچسترسيتي، منچستريونايتد، چلسي، ليورپول و آرسنال را بازيكنان خارجي تشكيل مي دهند.
اين تيم ها بيشتر ترجيح مي دهند تا ستارگان آموزش يافته ساير كشورها را به خدمت گيرند كه البته اين اقدام آنها به قيمت قرباتي شدن سرمايه گذاري در فوتبال پايه تمام مي شود. براي بازيكنان انگليسي شانس بسيار كمي براي پيشرفت در اين تيم ها وجود دارد و حتي اين تيم ها براي جذب بازيكنان جوان نيز به خارج از جزيره نظر دارند و در مجموع در ليگ برتر تيم ها بر روي استعدادهاي جوان داخلي ارزش زيادي قائل نمي شوند.
اين موضوع با توجه به نحوه مالكيت باشگاه ها شدت بيشتري يافته است. سرمايه گذاران جديد باشگاه هاي ليگ برتري بيشتربه دنبال موفقيت سريع هستند و براي رسيدن به هدف خود بيشتر سرمايه خود را به جاي پرورش استعداهاي جوان، به خريد ستاره هاي فوتبال اختصاص مي دهند و به همين دليل بخش آموزشي و تربيت استعدادهاي باشگاه نقشي فرعي را در فرآيند باشگاه بازي مي كند. اين موضوع در بلند مدت با توجه به اهميت داده نشدن به بازيكنان بومي به ضرر تيم ملي انگليس تمام خواهد شد كه شايد عدم موفقيت تيم ملي انگليس در سال هاي اخير بي ربط با اين موضوع نباشد.
ايتاليا
رقابت هاي سري آ ايتاليا در سالهاي اخير بيشتر تحت تاثير جنجال هايي نظير كالچوپولي، فساد اقتصادي مديران باشگاه ها بوده است و از كيفيت اين رقابت ها تا اندازه زيادي كاسته شده است. چنين جنجال هايي تاثيرات اقتصادي منفي زيادي نيز بر سري آ داشته است. بر اساس گزارش فدراسيون فوتبال ايتاليا، تيم هاي حاضر در ليگ فوتبال اين كشور حدود 2.9 ميليارد يورو بدهي دارند.
از ديگر موضوعات چالش برانگيز فوتبال ايتاليا وجود جوي نژادپرستانه در استاديوم هاي اين كشور است كه باعث دوري برخي بازيكنان و حتي تماشاگران از اين مسابقات شده است.
با توجه به مشكلات مالي فراوان باشگاه هاي ايتاليايي، آنها كمتر ترجيح مي دهند كه در فوتبال پايه سرمايه گذاري نمايند، آريگو ساچي سرمربي اسطوره اي ايتاليا در اين خصوص با نگاهي منتقدانه مي گويد:”حتي كشورهايي نظير سوئيس و اتريش هم در سرمايه گذاري در فوتبال پايه از ايتاليا سبقت گرفته اند.” به نظر مي رسد فوتبال ايتاليا براي نو سازي نياز به زمان بيشتري دارد.
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com