زمان انتشار : ۱۳ عقرب ,۱۳۹۷ | ساعت : ۱۲:۰۴ | کد خبر : 297701 | چاپ

آخرین تیر خلاص پارلمان مصر به جریان سلفی/ ممنوع المنبری تمامی شیوخ سلفی در مساجد این کشور

شفقنا افغانستان_کمیته دینی مجلس نمایندگان مصر با ارائه درخواست نهایی ممنوع المنبری تمامی شیوخ سلفی در مساجد این کشور، آخرین تیر خلاص را نیز به جریان سلفی وارد کرد.

به گزارش سرویس ترجمه شفقنا به نقل از عربی ۲۱، دکتر عمر حمروش دبیرکل کمیته دینی در مجلس نمایندگان مصر به روزنامه «الیوم السابع» گفت که روز گذشته درخواستی در خصوص ممنوع المنابری تمامی شیوخ سلفی و وابستگان آنها در همه استان های مصر به رئیس مجلس این کشور ارائه کرده است.

حمراش با اشاره به اینکه چنین درخواستی از مختار جمعه وزیر اوقاف خواسته شده است، از جمعه در این خصوص و دعوت وی به لزوم نظارت برمساجد و ممنوع المنابری جریان هایی نظیر جریان سلفی تمجید کرد.

سلفی ها چه کسانی هستند؟

سلفی‌گری در معنای لغوی به معنی تقلید از گذشتگان، کهنه پرستی یا تقلید کورکورانه از مردگان است، اما “سلفیه” در معنای اصطلاحی آن، نام فرقه‌ای است که تمسک به دین اسلام جسته، خود را پیرو سلف صالح می‌دانند و در اعمال، رفتار و اعتقادات خود سعی بر تابعیت از پیامبر اسلام(ص)، صحابه و تابعین دارند.

آنان معتقدند که عقاید اسلامی باید به همان نحو بیان شوند که در عصر صحابه و تابعین مطرح بوده است، یعنی عقاید اسلامی را باید از کتاب و سنت فراگرفت و علما نباید به طرح ادله‌ای غیر از آنچه قرآن در اختیار می‌گذارد، بپردازند. در اندیشه سلفیون، اسلوب‌های عقلی و منطقی جایگاهی ندارد و تنها نصوص قرآن، احادیث و نیز ادله مفهوم از نص قرآن برای آنان حجیت دارد.

از آغاز قرن چهاردهم هجری بود که مکتب “سلفیه” بر سر زبان‌ها افتاد و گروهى آن را به عنوان “دین” برگزیدند و خود را “سلفى” نامیدند و برخى آن را “روش فکرى” براى رسیدن به حقیقت اسلام دانستند.

سلفى‌ها خود را پیرو مکتب “اهل حدیث” مى‌دانند که در عصر عباسیان و پس از اختلاف با معتزله و اهل کلام و شیعیان پدید آمدند.

پس از درگذشت “احمد بن حنبل” در سال۲۴۱ هـ.ق که بنیانگذار مذهب اهل حدیث است، این شیوه در میان “حنابله” ادامه داشت. حنابله در اصول و فروع و عقیده و احکام، خود را پیرو اهل حدیث می‌دانستند و تا مدتى خلفاى عباسى به ترویج این مکتب پرداختند.

در سال ۳۰۵ “ابوالحسن اشعرى” تحت عنوان “احیاى مکتب اهل حدیث” بالاخص احمد بن حنبل، مکتبى را پاىه‌گذا‌رى کرد و خواست اصلاحاتى در عقیده اهل حدیث ایجاد کند، زیرا عقیده آنان با خرافات زیادى آمیخته شده بود و پیوسته مى‌گفتند “قرآن، قدیم است” و بشر در زندگى خود فاقد “اختیار” است و خدا دست و پا و چشم و دیگر اعضا دارد. او براى اصلاح این مکتب، قد علم کرد و تاحدى توانست اصلاحاتى انجام دهد، ولى متعصبین اهل حدیث او را از خود طرد کردند.

با پیدایش مکتب اشعرى شکاف عمیقى بین اهل حدیث و این گروه از اهل سنت پدید آمد و این دو پیوسته در جنگ و جدال بودند که گاهى به خون‌ریزى مى‌انجامید، زیرا همان‌طور که گفته شد، اشعرى اصلاحاتى در عقیده اهل حدیث انجام داد و براى خود در مسائل عقیدتى مقامى قائل شد.

خبر را در عربی ۲۱ ببینید

انتهای پیام

af.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | فیسبوک | تلگرام

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here