زمان انتشار : ۱۸ عقرب ,۱۳۹۷ | ساعت : ۰۹:۳۹ | کد خبر : 298287 | چاپ

دقّ الباب ۷ مسجد در پایان ماه صفر؛ خرافه ای که مستند روایی ندارد+ تصاویر

شفقناافغانستان- اعظم حاتمی: برخی مردم بر این باور هستند که با پایان ماه حزن انگیز صفر و در بامداد اولین روز ماه ربیع الاول، باید به سوی مساجد روانه شد و هفت مسجد را دقّ الباب زد و اینگونه به حضرت زهرا(س) آمدن ماه شادی اهل بیت(ع) را تبریک گفت، براستی این باور، خرافه است یا جزو شعائر؟

در سال‌های ابتدایی این مراسم، به کوبیدن در مسجد و سپس اقامه نماز صبح در آخرین مسجد اکتفا می‌شد. اما با گذشت زمان برخی کارهای دیگر مانند تضرع، ناله، گریه بر در مسجد، پخش نذورات، شیرینی، شکلات و خواندن دعای توسل و حتی روشن کردن شمع بر در آخرین مسجد و آب و جارو کردن مقابل آن اضافه شد.

این دسته از مردم بر این باورند که با این اقدام و خواندن ادعیه چون دعای پایان ماه صفر و توسل، در شادی اهل بیت شریک شده و به واسطه حضرت زهرا(س) حاجات آنها برآورده می شود.

این باور خرافی با ایجاد شبکه های مجازی و شکل گیری ارتباطات مجازی گسترده شده و شیوع پیدا کرده است، آن چنانکه در روزهای پایانی ماه صفر شاهد وفور مطالب تحت عناوین مختلف از دعای مخصوص تا فضیلت و خواص دقّ الباب مساجد در شبکه های مختلف اجتماعی چون اینستاگرام، توئیتر و تلگرام هستیم.

این شیوع بویژه در سالهای اخیر، برخی علما و مراجع عظام تقلید را بر آن داشت تا به مناسبتهای مختلف بر خرافی بودن آن تاکید کرده و از مومنین و مومنات خواست از این اقدامات پرهیز کنند.

 

نظر برخی علما و مراجع عظام تقلید

حضرت آیت الله خامنه ای هم در پاسخ به استفتائی در خصوص دق الباب مساجد در پایان ماه صفر گفت: عمل مذکور مستند روایى ندارد و شیوه‌اى قابل تأیید نیست. اگر چه اصل اذکار و ادعیه و طلب حاجات از خداوند متعال عمل پسندیده‌اى است، لکن اشکال در شیوه عمل به نحو یاد شده است، آقایان علماى اعلام (دامت افاضاتهم) و مؤمنین (ایدهم الله تعالى) با پند و اندرز و موعظه و نصیحت از رواج چنین رفتارهایى که چه بسا ممکن است منتهى به وَهْن مذهب گردد، جلوگیرى نمایند.

مرحوم آیت الله تبریزی نیز در این زمینه گفته است: زدن درب مسجد و حاجات خواستن از مسجد مستند شرعی ندارد و در روایات وارد نشده است. لکن نماز جماعت خواندن در مساجد و حاجت خواستن از خداوند با توسل به ائمه (علیهم السلام) شرعاً ثابت است.

حضرت آیت الله صافی گلپایگانی نیز با تصریح به اینکه این عمل، مستند روایی ندارد می گوید: با توجه به مستند نبودن این مساله،  تائید آن معنی ندارد و علمای اعلام باید مردم را در این زمینه آگاه کنند.

حضرت آیت الله مکارم شیرازی در برنامه زمزمه معرفت در سال ۹۲ به این مطلب اشاره کرده و بیان داشت: این که گفته می شود در پایان ماه صفر باید درده یا هفت مسجد را بزنند و به پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله آغاز ماه ربیع الاول را تبریک بگویند!یقیناً  این مطلب از خرافات است که در میان عده ای ترویج شده و اول ماه ربیع الاول در مساجد را می زنند تا با این کار به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم پایان ماه صفر را بشارت دهند؛ این خرافات است و مومنین و مومنات از این کار باید پرهیز کنند.

مرحوم آیت الله مشکینی هم در پاسخ به سئوالی در این باره بیان داشت: این کار ریشه مذهبی ندارد و اگر به عنوان دستور دینی انجام دهند اشکال دارد و چنانچه باعث زحمت و آزار دیگران باشد جایز نیست و خوب است به جای این اعمال از اوقاتی که شرعاً فیضیاتش ثابت شده استفاده کنند مانند شبهای جمعه، اعیاد، وفیات، آخرهای شب برای نماز شب، دعاهای دسته جمعی مانند توسل، ندبه، مکارم الاخلاق و غیره و بالجمله در شرع اسلام به ویژه عالم تشیع اوقاتی که در آنها اجتماع کنند و دعاهایی بخوانند زیاد است نیازی به اختراع عمل خاص که در روایات نیست، ندارند.

ریشه این اعتقاد کجاست؟

از ابن عباس نقل شده که گفت: روزی پیامبر (ص) به همراه تعدادی از اصحاب‌شان در مسجد قبا نشسته بودند،رسول خدا (ص) فرمود: اولین کسی که الان بر شما وارد می‌شود، مردی از اهالی بهشت است،برخی از اصحاب تا این سخن را شنیدند، برخاسته و از مسجد خارج شدند، تا دوباره وارد شده و اولین کسی باشند که بهشت بر او واجب می‌شود،پیامبر (ص) متوجه شده، و به بقیه اصحاب که نزد ایشان بودند، فرمودند: اکنون جماعتی در حال سبقت گرفتن از یکدیگر، بر شما وارد می‌شوند، (ولی از میان آنها) کسی که پایان یافتن ماه آذار (نام یکی از ماه‌های رومی معادل ماه خرداد و در آن زمان معادل ماه صفر) را بر من بشارت بدهد، اهل بهشت است،آن جماعت برگشتند و وارد شدند و ابوذر رضی الله عنه نیز همراه‌شان بود،پیامبر به آنها فرمود: ما در کدام‌یک از ماه‌های رومی هستیم؟ابوذر گفت: یا رسول الله! ماه آذار به پایان رسیده است. پیامبر فرمود: ای اباذر! من این مسأله را می‌دانستم ولی دوست داشتم قوم من بدانند که تو مردی از اهالی بهشتی، و چطور این‌گونه نباشد، در حالی که تو بعد از من به دلیل محبتت به اهل بیتم، از حرم من طرد (تبعید) می‌شوی، تنها زندگی می‌کنی و تنها می‌میری، و قومی که امر کفن و دفن تو را انجام می‌دهند، به واسطه‌ی تو خوشبخت می‌شوند، آنها دوستان من در بهشتی هستند که به پرهیزکاران وعده داده شده است.

ظاهرا این حدیث، مبنای این باور خرافی قرار گرفته و این روزها با ایمیل و پیامک بین افراد رد وبدل می شود، متأسفانه اصل و شأن حدیث، مورد غفلت قرار گرفته و سبب شده مفهوم آن وارونه جلوه داده شود.

 

دقّ الباب مساجد مبنای عقلانی و روایی ندارد

حجت‌الاسلام والمسلمین علی مخدوم رئیس مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی با بیان اینکه در منابع دینی هیچ زمینه‌ای برای نحوست ماه صفر ذکر نشده است، اظهار داشت: متاسفانه این رسمی که در برخی از مناطق جا افتاده است که با رفتن به در مساجد تا قبل از اذان صبح در اولین روز ماه ربیع‌الاول ادامه دارد، فاقد هر گونه مبنای دینی، عقلانی و روایی است.

وی با اشاره به اینکه هیچ نقلی روایتی در این باره از اولیا و ائمه وارد نشده است، افزود: از طرف دیگر از موارد احکام الهی که بر معنای آموزه‌های قرآنی و نبوی نباشد، ما چنین امری را روا نمی‌دانیم و به اصطلاح در دین ما بدعت شمارده می‌شود.

حجت‌الاسلام مخدوم با تاکید بر اینکه به راحتی نمی‌توان عملی را بدعت شمرد، تصریح کرد: منتها در زدن ۷ مسجد از اعمال خرافی است که زمینه مستندی ندارد، معمولاً خرافه‌های این چنینی زمینه‌های عرفی و اجتماعی دارند؛ یعنی یک مسئله‌ای در قومی دامن زده شده و آرام آرام تبدیل به یک رسم خرافی شده است و در همین راستا برخی از افراد آن را جدی می‌گیرند که کانه واجب دینی است!

سخن آخر

بر سخنرانان، خطبا و علمای دین به عنوان متولی حفظ و پاسدار دین و ارزشهای اصیل اسلام است تا هرگونه پیرایه ای را که فاقد سند روایی است از صورت دین زدوده و با شفاف سازی و بیان تبعات و آسیبهای چنین باورهای خرافی به دین برای مردم این آگاهی را بدهند تا کم کم این بدعت ها به حاشیه رفته و محو شود.

انتهای پیام

af.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | فیسبوک | تلگرام