شماری از بی‌جا شده‌گان جنگ‌های ولسوالی‌های مالستان و جاغوری غزنی می‌گویند که مردم در این ولسوالی‌ها در اوضاع بدی به سر می‌برند.

پس از چند شبانه روز، کاروانی از بی‌جا شده‌گان جنگ‌های ولسوالی‌های مالستان و جاغوری، به شهر غزنی رسیده‌اند.

بی‌جا شده‌گانی که به شهر غزنی رسیده‌اند می‌گویند که نبردها هنوزهم ادامه دارند و طالبان شب گذشته تا نزدیک بازار ولسوالی مالستان رسیده‌بودند.

نصیبه، باشنده ولسوالی جاغوری، گفت: «راه موتر را طالبان گرفته بودند و یک ساعت ما را آن‌جا معطل کردند و بعد از آن هم دیگر ما ندیدیم که چه شد.» 

محمد عیسی، باشنده ولسوالی مالستان، گفت: «دیشب طالبان تا نزدیک بازار ولسوالی رسیده بودند، جایی که آن را بازار کهنه می‌گویند، تا همان‌جا رسیده بودند.» 

بی‌جا شده‌گان می‌گویند که اوضاع در ولسوالی‌های مالستان و جاغوری وخیم است.

عبدالقادر، باشنده ولسوالی مالستان، گفت: «طفل‌ها سقط شدند در وسط راه و خانم‌های سقط کرده، پس رفتند در یک جای دیگر و گفتند اگر ما با این وضعیت برویم، در راه تلف می‌شویم.» 

در همین حال، در کابل، کار فرستادن کمک به هزار تن از این خانواده های بیجا شده، نهایی شده است.

در همین حال، امروز کاروان کمک‌ها به یک هزار خانواده بی‌جاشده مالستان و جاغوری، از کابل به سوی شهر غزنی حرکت کرد.

جمعیت هلال احمر افغانی می‌گوید که این کمک‌ها نزدیک به دو میلیون افغانی ارزش دارند و مشمول لباس، خوراک و ابزارهای دیگر مورد نیاز این بی‌جا شده‌گان جنگ استند.

نوروز علی علی‌زاده، معاون دبیر کُل جمعیت هلال احمر افغانی، گفت: «مواد غیرغذایی ما، شامل خیمه، کمپل، ترپال، بشکه و سیت آشپزخانه است؛ مواد غذایی ما شامل برنج، لوبیا، شکر، روغن، نمک است.» 

بر بنیاد آمارهایی که وزارت دولت در امور رسیده‌گی به حوادث پخش کرده است، جنگ‌ها و نیز خشک‌سالی‌ها در ولایت‌های غزنی، ارزگان و غور، باعث شده اند که امسال، بیش از بیست هزار خانواده از ولسوالی‌های ارزگان خاص، مالستان، جاغوری، چارسده، و پسابند این ولایت‌ها بی‌جا شوند.

جمعه‌شب، هجدهم عقرب، مالستان یک شب سرد خزانی را پشت سر می‌گذاشت. با تاریک شدن هوا، رفت و آمد موترهای که حامل آوارگان بودند، بیشتر و بیشتر می‌شد. من برای پوشش خبری حمله‌ی طالبان بر ولسوالی ارزگان خاص، شب را در میرادینه، مرکز ولسوالی مالستان گذراندم.

آن شب حرف و حدیث از حمله‌ی طالبان بر این ولسوالی داغ بود. بخشی از مردم مالستان همان شب و برخی دیگر فردای آن، خانه‌های‌شان را به مقصد کابل، شهر غزنی، جاغوری و ناهور ترک کردند. این همزمان بود با سومین روز حمله‌ی گسترده‌ی طالبان به جاغوری، ولسوالی‌ پر ‌جمعیت در همسایگی مالستان که برخی از ساکنان آن نیز پا به فرار گذاشته بودند.

مردم می‌گفتند که باشندگان مالستان از ترس جنگ به جاغوری پناه می‌برند و باشندگان جاغوری به مالستان. این یعنی مردم نمی‌دانند به کجا بروند تا در تیررس طالبان قرار نگیرند. روز شنبه که به سمت کابل می‌آمدم، کاروان‌های طولانی آوارگان این دو ولسوالی به سمت کابل و غزنی در حرکت بودند. در کنار این‌ها، بیش از ۶۰۰ خانواده از ولسوالی ارزگان خاص به ولسوالی‌های مالستان و جاغوری پناه آورده بودند،

شنبه‌شب، ۱۹ عقرب جنگی سختی در «حوتقول» جاغوری در گرفت و نیروهای ارتش و نیروهای خیزش مردمی تلفات سنگینی دادند. پس از این دامنه‌ی موج فرار در جاغوری و مالستان بیشتر شد.

آوارگان جنگ از ارزگان خاص، مالستان و دیگر نقاط جاغوری بیشتر به سنگ ‌ماشه، مرکز ولسوالی جاغوری پناه گرفته بودند. حرج و مرج در این شهر کوچک بیشتر شده بود و مردم به امن بودن این پناه‌گاه اطمنانی نداشتند و در جست‌وجوی پناه‌گاهای امن‌تری بودند.

موترهای آورگانی که به بهسود میدان‌وردک رسیده‌اند 
عکس از شبکه‌های اجتماعی

در جریان روزهای یک‌شنبه و دوشنبه، هزارها تن از این آوارگان مسیر بامیان، بهسود، ناهور، غزنی و کابل را در پیش گرفتند.

به گزارش شفقنا افغانستان به نقل از اطلاعات روز؛ داوود وکیلی، باشنده‌ی منطقه‌ی نوآباد در حومه‌ی شهر غزنی می‌گوید که روز دوشنبه صدها خانواده به این منطقه پناه آورده و اکنون مسجدها و خانه‌ها پر از آوارگان جنگ جاغوری‌اند.

او چشم‌دیدش را از آوارگان این گونه شرح می‌دهد: «اولین موترهای حامل آورگان جاغوری ساعت هفت صبح دوشنبه به غزنی رسید. [باتوجه به فاصله‌ی بین جاغوری تا غزنی از راه ولسوالی ناهور، آنان باید ساعات نخست شب حرکت کرده‌ باشند.] ساعات ۱۰ و ۱۱ صبح شمار آوارگان افزایش یافت و حدود ۳۰۰ موتر حامل آوارگان دنبال هم قطار بودند. در سه مسجد بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ خانواده و در اکثر خانه‌ها بین ۱۰ تا ۳۰ نفر جابه‌جا شده‌اند. در خانه‌ی خودم روز دوشنبه ۷۰ نفر بود و اکنون ۲۵ نفر باقی مانده‌اند. آوارگان فقط لباس به تن دارند و دیگر هیچ چیزی همراه‌شان ندارند.»

به گفته‌ی وکیلی، تنها در منطقه‌ی نوآباد حدود ۶۰۰ خانواده جابه‌جا شده‌اند که بیشتر‌شان با موترهای شخصی بدون نمبر پلیت به غزنی رسیده‌اند و نمی‌توانند با این موترها به کابل یا جای دیگری سفر کنند.

این آوارگان اکنون در آن‌جا زمین‌گیر شده‌اند و به گفته‌ی داوود، بیشتر‌شان هزینه‌ی سفر تا کابل را ندارند: «آنانی‌که موتر شخصی نداشته‌اند، نتوانسته خود را از جاغوری بیرون کنند.»

وکیلی می‌افزاید که آوارگان هیچ چیزی با خود آورده نتواسته و تاکنون از سوی حکومت نیز هیچ کمکی به آنان نشده است: «آنان در وضعیت بدی قرار دارند. همه‌ی دار و ندارآنان در جای‌شان مانده است.»

آوارگان جاغوری که در بامیان رسیده‌اند 
عکس از صدای امریکا

دفتر مطبوعاتی ولایت بامیان روز دوشنبه گفت که طی دو روز ‌۲۶۰ خانواده شامل یک هزار ۸۰۰ تن‌ از ولسوالی‌های جاغوری و مالستان به این ولایت رسیده‌اند. گزارش‌ها از بامیان می‌رساند که شمار آوارگان در این ولایت رو به افزایش و روز سه‌شنبه به ۴۰۰ خانواده رسیده است. این آوارگان مسیر‌۲۰ ساعته را از دل کوه‌های صعب‌العبور پیموده و خود را به بامیان ‌رسانیده‌اند. حالا در مسافرخانه‌ها، مسجدها و خانه‌های مسکونی باشندگان بامیان جابه‌جا شده و به گفته‌ی والی بامیان، به کمک فوری مواد غذایی، لباس زمستانی، سوخت و دارو ضرورت دارند.

کاروانی از آوارگان جاغوری که به سمت بامیان در حرکت‌اند 
عکس: شبکه‌های اجتماعی

اوچا: ۴۶۰۰ تن از جاغوری و مالستان آواره شده‌اند

با آن که شمار دقیق آوارگان جنگ‌های اخیر ارزگان خاص، مالستان و جاغوری مشخص نیست، اما دفتر هماهنگی کمک‌های بشری سازمان ملل متحد (اوچا) در گزارشی می‌گوید که در اثر درگیری‌های اخیر از ولسوالی جاغوری دو هزار و صد تن و از ولسوالی مالستان سه هزار و ۶۰۰ تن آواره شده‌اند.

منابع محلی می‌گویند که تنها در منطقه‌ی حوتقول جاغوری یک هزار ‌۵۰۰ خانواده زندگی می‌کردند که اکنون اکثر این خانواده‌ها این منطقه را ترک کرده‌اند. اگر حد اوسط هر خانواده را پنج نفر بشماریم ۷ هزار و ۵۰۰ نفر تنها از این منطقه آواره شده‌اند.

باشندگان ولسوالی جاغوری می‌گویند که نه تنها از منطقه‌ی حوتقل، بلکه از قسمت‌های مختلف جاغوری بسیاری از مردم منطقه را ترک کرده‌ و آواره شده‌اند.

از رانندگان زن تا افزایش کرایه‌ی موتر

با تشدید جنگ و افزایش آوارگی، کرایه‌‌ی موتر از جاغوری تا کابل و غزنی پنج‌ ـ شش برابر گران‌تر شده است.

حنیفه (نام مستعار) می‌گوید که او موتر کوچک مسافربری را به ۱۵ هزار افغانی از جاغوری تا کابل به کرایه گرفته و خانواده‌اش را به کابل رسانده است. پیش از این کرایه‌ی یک موتر مسافربری نوع سراچه از جاغوری تا کابل سه تا سه و نیم هزار بود.

رانندگان شماری از موترها که آوارگان را به غزنی منتقل کرده، زنان بوده‌اند. این موضوع نشان‌گر آن است که در نبود مردان راننده و حضور آنان در جبهه‌های جنگ، زنان راننده، شماری از آوارگان را به غزنی رسانده‌اند.

آوارگان جنگ‌های ارزگان، مالستان و جاغوری به کمک‌های فوری ضرورت دارند

در جاغوری برخلاف مناطق دیگر افغانستان زمینه برای رانندگی زنان فراهم است. محمد ‌شریف، باشنده‌ی نوآباد غزنی به اطلاعات روز می‌گوید که در کاروانی از موترهای حامل آوارگان، ‌حداقل  هفت یا هشت راننده‌ی موتر زنان بوده‌اند.

انسداد تنها جاده‌ی باز ولسوالی‌های مالستان و جاغوری

پس از آغاز جنگ در ولسوالی جاغوری دو جاده‌ی مواصلاتی این ولسوالی از سوی طالبان مسدود شد. مردم مجبور بودند که از مسیر ولسوالی ناهورـ تنها مسیر باز- به غزنی رفت و آمد کنند. این مسیر، راه مواصلاتی ولسوالی‌های ناهور و مالستان نیز است.

داوود وکیلی می‌گوید که روز سه‌شنبه طالبان این مسیر را نیز در دره‌ی «قیاق» مسدود کرده و به کسی اجازه‌ی رفت و آمد نمی‌دهد. به گفته‌ی او، این امر سبب شد که روز سه‌شنبه آوارگان به غزنی نرسند.

کمک هلال احمر افغانستان به یک هزار خانواده‌ی آواره

هلال احمر افغانستان روز سه‌شنبه از فرستادن کمک‌های بشری برای یک هزار خانواده‌ی بی‌جاشده،‌ در ولسوالی‌های مالستان و جاغوری ولایت غزنی خبر داد.

کامیون‌های حامل کمک به یک هزار آواره در جاغوری و مالستان

این نهاد در خبرنامه‌یی گفت که این کمک‌ها به منظور کاهش آلام بشری برای حدود هفت هزار نفر از آسیب‌دیدگان و قربانیان جنگ در ولسوالی‌های مالستان و جاغوری فرستاده شده است.

این کمک‌ها شامل خیمه، کمپل،‌ ترپال،‌ وسایل آشپزی، برنج، لوبیا،‌ روغن، شکر، چای و… می‌باشد که در دو مرحله به بی‌جاشدگان توزیع می‌شود.

سرور دانش معاون دوم ریاست جمهوری تاکید می‌کند که دیری نخواهد گذشت که بهای سرکشی و تجاوز خود را متقبل خواهند شد و آرزوی تسخیر مناطق امن هزاره‌جات را به گور خواهند برد.

آقای دانش در دیدار با شماری از بزرگان، علما، استادان دانشگاه و دانشجویان ولایت غزنی، تظاهرات مردمی ۲۱ عقرب را بهترین اعتراض مدنی و مردمی خواند.

وی گفت که خواست‌های اساسی که از سوی تظاهرات‌کنندگان مطرح شده بود همه عملی و منطقی بود و از سوی رئیس جمهور نیز پذیرفته شده است.

صدها باشنده شهر کابل،‌ روز دوشنبه ۲۱ عقرب در اعتراض به حمله گسترده طالبان به ولسوالی‌های جاغوری و مالستان ولایت غزنی و ارزگان خاص ولایت ارزگان در مقابل ارگ ریاست جمهوری دست به تظاهرات زده و خواهان اعزام فوری نیروهای کمکی به این مناطق شدند.

آقای دانش در این دیدار تأکید کرد که طالبان درست به این دلیل به این چند ولسوالی امن حمله کرده است که تحمل مدنیت و صلح‌پذیری شما را ندارد. وی گفت که ایستادگی مردم در سنگرهای جنگ با تروریستان نیز این واقعیت را مشخص کرد.

وی افزود که تدابیر جدی امنیتی گرفته شده و نیروهای حکومتی در امر مبارزه با طالبان قاطع و جدی است و نباید فریب وسوسه‌های عده ای را خورد که بین مردم و حکومت فاصله و بی اعتمادی ایجاد می‌کنند. حکومت تنها حامی مردم است و مردم هم باید در کنار حکومت باشند.

وی بار دیگر از مقاومت و پایداری مردم در ولایت‌های غزنی و ارزگان قدردانی کرد و گفت که مردم ما در طول تاریخ در برابر تجاوز مخصوصا تجاوزات طالبان از خود دفاع کرده و در راه باورها و آرمان های انسانی خود قربانی داده اند و اکنون هم مردم باید همگام با حکومت و نیروهای امنیتی علیه طالبان به پا خیزند و مقاومت کنند.

معاون رئیس جمهور تأکید کرد که طالبان در برابر اتحاد و همدلی مردم مقاومت نمی‌توانند و دیری نخواهد گذشت که بهای سرکشی و تجاوز خود را متقبل خواهند شد و آرزوی تسخیر مناطق امن هزاره‌جات را به گور خواهند برد.