منابع محلی اعلام کرده که برای محافظت از بناهای باستانی شهر غزنی شش کیلومتر دیوار در اطراف بناهای تاریخی شهر غزنی کشیده خواهد شد.
به گزارش شفقناافغانستان؛ منابع محلی در ولایت غزنی در جنوب افغانستان اعلام کرده که برای محافظت از بناهای باستانی شهر غزنی در اطراف بناهای تاریخی شهر غزنی شش کیلومتر دیوار کشیده خواهد شد.
اجرای طرح دیوار کشی روز دوشنبه( ۱۲ قوس/آذر) آغاز شد. هدف از اجرای این طرح جلوگیری از غصب زمینهای اطراف بناهای تاریخی عنوان شده است.
وحیدالله کلیمزی، والی ولایت غزنی درمراسم افتتاح این پروژه گفت که مناطق باستانی و زمینهای اطراف برخی از بناهای تاریخی این ولایت در معرض غصب قرار دارند و این دیوار کشیها مانع غضب این زمینها خواهد شود.
والی غزنی گفت که این دیوار در اطراف بناهای مهم تاریخی از جمله منارهای بهرام شاه و سلطان مسعود کشیده میشود که حدود هفتصد جریب زمین را احاطه خواهد کرد.
هزینه این طرح بیش از ۳۳ میلیون افغانی( حدود ۴۰۰ هزار دلار) خواهد شد که وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان آن را تامین خواهد کرد.
غزنین زمانی یکی از شهرهای شکوهمند منطقه بود و این دیار با نام محمود غزنوی ترکیبی فراموش نشدنی در ذهن تاریخ پدید آورده است.

والی غزنی گفت که این دیوار در اطراف بناهای مهم تاریخی از جمله منارهای بهرام شاه و سلطان مسعود کشیده میشود
در دوران سلطان محمود، غزنین به عنوان بزرگترین مرکز جهان اسلام شناخته میشد. به گفته طغیان ساکایی، استاد دانشگاه کابل “همه آنانی که با تاریخ و فرهنگ محشور اند، به عظمت تاریخی این شهر باستانی اقرار دارند.”
در سالهای اخیر متاسفانه توجه چندانی به این شهر نشده است. وزیران فرهنگ کشورهای اسلامی در اجلاسی در سال ۲۰۰۷ تصویب کردند که شهر غزنی در سال ۲۰۱۳ میلادی پایتخت فرهنگی جهان اسلام باشد. این نام نیز نتوانست به بازسازی آثار تاریخی این شهر کمک کند.
ارگ غزنی، مرکز فرمانروای غزنویان اکنون در آستانه فروپاشی است. بعد از حمله طالبان به این شهر بخشی از این ارگ آسیب دید. محمد اشرف غنی، رئیس جمهوری افغانستان به شهر غزنی رفت و وعده داد که ارگ غزنی را بازسازی خواهد کرد.
شهر غزنی (غزنه، غزنین) از شهرهای عمده خراسان قدیم و پایتخت سلسله غزنویان (۹۷۵-۱۱۸۷ میلادی) بود.
این شهر در آن زمان و به ویژه در زمان سلطنت سلطان محمود (۳۸۹-۴۲۱ هـ.ق) و پسرش سلطان مسعود (۴۲۱-۴۳۲ هـ.ق.) به اوج شهرت و آبادانی رسید و از شهرهای عمده آن زمان محسوب میشد.
