شفقنا افغانستان(خبرگزاری شیعیان افغانستان) – “تونس با وجود آنکه کشور کوچکی بوده که تنها 163 هزار کیلومتر مربع مساحت و 11 میليون نفر جمعیت دارد، اما به عنوان کشوری کهن در شمال قاره آفريقا و مهد آنچه بهار عربی نامیده می شود، از اهميت زیادی برای ثبات منطقه ای برخوردار بوده و امروزه درگیر نبردی برای زنده نگه داشتن دموکراسی نوپای خود می باشد، هر چند که این کشور هم اکنون در حال حرکت به سوی تبدیل شدن به نخستین داستان موفقیت آمیز در منطقه می باشد، اما تا زمانی که اقتصاد ضعیف خود را تقویت نکرده، تهدیدهای دوگانه تروریسم و جرم و جنایت را متوقف نساخته و به اصلاحات دولتی مورد نیاز ادامه ندهد، نمی تواند به این مهم دست یابد.”
به گزارش سرویس ترجمه “شفقنا”، “جوآن لیدوم آکرمن”، نویسنده و تحلیلگر سیاسی آمریکایی و نایب رئیس “انجمن جهانی قلم” (International PEN) در مقاله ای تحلیلی که ترجمه عربی آن تحت عنوان “تونس، داستان موفقیت آمیزی که هنوز تکمیل نشده است” روی پایگاه اینترنتی روزنامه اماراتی “الاتحاد” قرار گرفته، ضمن اشاره به وضعیت کنونی تونس پس از گذشت بیش از سه سال از انقلاب مردمی این کشور، تاکید کرده که با وجود پیشرفت های قابل توجه تونس و گام های بزرگ این کشور به سوی دموکراسی، مشکلاتی امنیتی و اقتصادی از قبیل تهدیدهای ناشی از تروریسم و تبهکاری و همچنین فقر و بیکاری جوانان باعث شده داستان موفقیت آمیز تونس تاکنون تکمیل نشود، جایی که در مقاله خود آورده است:
«در دوران روم باستان، حیوانات وحشی درنده در میدان آمفی تئاتر “الجم” در تونس (دومین آمفی تئاتر بزرگ رومیان که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است) با یکدیگر گلاویز شده تا خود را برای آغاز نبردی آماده کنند که با مرگ یکی از دو جنگجو پایان می یافت، جنگجویانی که معمولا بردگانی بودند که برای حفظ جان خود و یا به دست آوردن آزادی می جنگیدند و نزدیک به 30 هزار تن در سه طبقه این آمفی تئاتر نظاره گر نبرد آنها بودند.
در این اواخر از آمفی تئاتر “الجم” بازدیدی به عمل آوردم و هنگام قدم زدن در آنجا، تلاش کردم تاريخ تونس و البته آینده این کشور را تصور کنم.
در واقع من بر این باورم که تونس امروزه درگیر نبردی برای زنده نگه داشتن دموکراسی نوپای خود می باشد و با وجود آنکه این کشور کوچک تنها 163 هزار کیلومتر مربع مساحت دارد و جمعیت آن نیز 11 میليون نفر می باشد، اما از اهميت زیادی برای ثبات منطقه ای برخوردار است.
در همین حال، این کشور کهن واقع در شمال قاره آفريقا و مهد آنچه “بهار عربی” نامیده می شود، هم اکنون در حال حرکت به سوی تبدیل شدن به نخستین داستان موفقیت آمیز در منطقه می باشد، اما تا زمانی که اقتصاد ضعیف خود را تقویت نکرده، تهدیدهای دوگانه تروریسم و جرم و جنایت را متوقف نساخته و به اصلاحات دولتی مورد نیاز ادامه ندهد، نمی تواند به این مهم دست یابد.
پس از گذشت سه سال از حادثه خودسوزی یک جوان فروشنده دوره گرد (محمد البوعزیزی) در اعتراض به برخورد نامناسب مسئولان دولتی و فساد در تونس که به انقلاب مردم این کشور و بیرون راندن رهبری منجر شد که برای مدت زمانی طولانی به صورت خودکامه حکمرانی می کرد، حال تونس پایه های آینده خود را پیریزی کرده است.
در ماه ژانویه سال جاری میلادی نیز نمایندگان مجلس ملی موسسان تونس قانون اساسی جديد این کشور را تصویب کردند، قانونی که در سطحی گسترده مورد بحث و بررسی قرار گرفته و در پایان با موافقت اکثریت 90 درصدی نمایندگان مجلس مذکور که مسئول وضع این قانون بودند، به تصویب رسید.
در همین راستا، گروه ها و اقشار مختلف جامعه تونس از قانون اساسی جدید این کشور حمایت کرده و به این قانون پیشرفته که میان سکولارها و اسلام گراها تعادل برقرار کرده و الگویی برای منطقه به شمار می آید، افتخار می کنند.
به عنوان یک نشانه دیگر بر پیشرفت تونس، مجلس ملی موسسان این کشور در این اواخر قانونی را به تصویب رساند که بر اساس آن، یک نهاد قضایی جدید جهت تشخیص قانونی بودن قوانين جديد ایجاد شده و پس از انتخابات آینده ریاست جمهوری و پارلمانی که قرار است طی سال جاری میلادی برگزار شوند، جایگزین دادگاه قانون اساسی خواهد شد.
قانون جدید که در این اواخر به تصویب مجلس ملی موسسان تونس رسیده، راه را بر روی نمایندگان مجلس باز خواهد گذاشت تا قانون انتخابات را به تصویب برسانند، قانونی که پیش بینی می شود طی سال جاری میلادی به تصویب برسد.
در همین حال، بسیاری از پشتیبانان مالی و سرمایه گذاران به ویژه در جهان غرب و کشورهای عرب حوزه خلیج (فارس) همچنان منتظر برگزاری انتخابات آینده ریاست جمهوری و پارلمانی تونس هستند تا میزان کمک های مالی و سرمایه گذاری های خود در این کشور را مشخص کنند.
این در حالی است که شهروندان تونس امیدوار هستند بار دیگر شاهد آن قطب بندی های حزبی نباشند که پس از انقلاب مردمی “14 ژانویه” سال 2011 میلادی، این کشور را دچار شکاف کرد، جایی که یکی از رهبران اتحادیه های بازرگانی در تونس به من خبر داد که این سرخوردگی شهروندان این کشور و نارضایتی آنها نسبت به احزاب سیاسی بود که کمک کرد راه برای تشكيل دولت جديد متشکل از افراد مستقل و تكنوکرات هموار شود، دولتی که به عنوان دولت انتقالی مورد پذیرش قرار گرفت.
با وجود تمامی مسائل مذکور، چالش های بزرگی وجود دارند که همچنان در انتظار تونس هستند و گمان می رود که شاخص ترین این چالش ها همان مشکلات و سختی های اقتصادی باشند، جایی که اقتصاد این کشور همچنان در دستان دولت بوده و به حمایت و پشتیبانی بزرگی وابسته است که دولت توان تحمل آن را ندارد.
در همین راستا، برخی ها بر این باورند که خزانه عمومی تونس در آستانه ورشکستگی قرار گرفته و این در حالی است که “مهدی جمعه”، نخست وزیر موقت این کشور نیز در ماه آوریل سال جاری میلادی به آمریکا و کشورهای عرب حوزه خلیج (فارس) سفر کرده تا بتواند از این کشورها کمک های مالی از جمله وام هایی با تضمین بازپرداخت آنها را دریافت کند.
در حالی که نخست وزیر کنونی تونس با نهادهایی از قبیل “صندوق بین المللی پول” بر سر کاهش و یا پایان برنامه های یارانه های دولتی به توافق، اما با این حال افزایش ناگهانی قیمت سوخت و مواد غذایی و همچنین کاهش نرخ اشتغال دولتی در این کشور، هزینه های سياسی و اجتماعی زیادی به دنبال خواهد داشت.
در همین حال، نرخ بیکاری در تونس عملا از 15 درصد فراتر رفته و 40 درصد افراد بیکار در این کشور نیز جوانان هستند، این در حالی است که در موضعی جهت نشان دادن حسن نيت خود، “المنصف المرزوقی”، رئيس جمهوری موقت تونس در این اواخر اعلام کرد که دستمزد خود را به میزان دو سوم کاهش داده است.
در این میان، آینده تونس بدون حمایت های بین المللی قابل اطمینان نخواهد بود، جایی که “مصطفى بن جعفر”، رئيس مجلس ملی موسسان این کشور در جمع شماری از ناظران بین المللی به من گفت: ما نیازمند یک “طرح مارشال” (موفقیت آمیزترین طرح سیاست خارجی آمریکا پس از جنگ جهانی دوم که به بسیاری از کشورهای اروپای غربی کمک کرد تا اقتصاد خود را پس از جنگ بازسازی کنند) برای تونس و سایر کشورهای مغرب عربی (مراکش، الجزایر، لیبی و موریتانی) هستیم.
از سوی دیگر، یکی دیگر از تهديدهای پدیدار شده در تونس همان خطر تروریسم می باشد، به ویژه آنکه سلاح های زیادی از بازار سیاه و به صورت قاچاق از طریق مرزهای این کشور با دو کشور همسایه الجزایر و ليبی، وارد خاک توننس شده اند.
در همین راستا، “سهام بن سدرين”، روزنامه نگار برجسته و فعال حقوق بشر تونسی به من خبر داد که گروه های تبهکار بر قاچاق اسلحه و مواد مخدر در این کشور تسلط پیدا کرده و این مسئله به افزایش خشونت و فعالیت های غیر قانونی در کشور منجر شده است.
این فعال حقوق بشر تونسی ضمن بیان اینکه “ما نمی خواهیم پوششی دینی برای جهادی ها که در اصل جنایتکار هستند، فراهم کنیم”، تاکید کرد که مسائلی از قبیل گسترش فقر و به حاشیه رانده شدن نسل جوان باعث افزایش خشونت ها در تونس شده و این در حالی است که دولت این کشور پول چندانی در اختیار ندارد، چرا که بیشتر سرمایه موجود در تونس در اقتصاد سایه قرار گرفته که نزدیک به 60 درصد از کل اقتصاد این کشور را تشکیل می دهد.
بر این اساس، برای متوقف ساختن تهديدهای ناشی از افراط گرایی خشونت آمیز و پیوند آن با جرم و جنایت، دولت تونس باید به فعالیت خود با هدف مبارزه با فقر ادامه دهد و پس از آن، دست به اصلاحات اقتصادی و دریافت کمک های مالی خارجی جهت حمایت از رشد اقتصادی خود بزند، چرا که این مسئله از اهميت دوچندانی برای آینده این کشور برخوردار است.
علاوه بر این، دولت تونس باید ساختارهای استبدادی قدیمی از جمله سرویس های پلیس را تجزیه و اصلاح کند و در همین حال ناظران آگاه به اوضاع این کشور نیز بر این باورند که موفقیت تحول دموکراتیک در تونس در نهایت به توانایی دولت در رهایی از تمرکزگرایی بستگی دارد.
در همین راستا، همان گونه که “سهام بن سدرين” توضیح داد، تمرکزگرایی دولتی در تونس باعث افزایش فساد در سطح کشور شده و مدیریت در این کشور تا زمانی که متمرکز باشد، از اختیارات زیادی برخوردار خواهد بود، این در حالی است که تمرکززدایی مورد تصویب قرار گرفته در قانون اساسی جدید تونس این اجازه را می دهد که ثروت و قدرت به صورت عادلانه تری توزيع شوند.
از سوی دیگر، با وجود چالش های پیش روی تونس، این کشور از امتيازات و مزایای زیادی که نویدبخش ممکن بودن پیشرفت هستند، برخوردار است، از جمله اینکه نرخ باسوادی در تونس بسیار بالا بوده و در میان مردان و زنان این کشور به 90 درصد می رسد و زنان تونسی نیز در میان نیروهای کار بخش های دولتی و خصوصی این کشور، سمت های زیادی در اختیار دارند.
علاوه بر این، نزدیکی جغرافيایی، فرهنگی و تاريخی تونس به اروپا، به صادرات و صنعت این کشور کمک می کند و این در حالی است که تونس پلی تاريخی میان اسلام گرایی و سکولاریسم نیز به شمار می آید، مسئله ای که نقشی اساسی در تحول دموکراتیک این کشور ایفا کرده و به محافظت از ادامه حمایت های بین المللی کمک خواهد کرد.
در حالی که در میدان آمفی تئاتر مشهور “الجم” در تونس ایستاده بودم، دو مسئله به ذهنم خطور کردند، مسئله نخست اینکه هیولاهای فقر، تروریسم و تبهکاری در زیر زمین منتظر نابودی رویای دموکراتیک این کشور هستند، اما تونس نیز در حال حرکت به سوی آن است که نشان دهد نیروهای میانه رو و سخاوتمند از جمله شهروندان معمولی مصمم به برقراری دموکراسی در این کشور، می توانند پیروز میدان باشند.
مسئله دوم نیز اینکه جهانیان نباید تنها موضع تماشاگر را اتخاذ کنند، بلکه باید حامی و پشتیبان پیشرفت های سياسی و اقتصادی در تونس باشند.»
ترجمه از “شفقنا”
انتهای پیام