در رسم قرقیزیها، مهمانی دادن به معنای «غونوغتو اویدو غوتبر» یعنی خانه پر از مهمان، خانه پر از برکت است بوده و حفظ روابط خانوادگی از واجبات است.
به گزارش شفقنا افغانستان به نقل از فارس، در فرهنگ و آداب و رسوم مردم قرقیزستان پذیرایی از مهمان امری مهم و ضروری به شمار میرود و مهماننوازی یکی از بهترین آداب و رسوم محلی در نظر گرفته میشود.
روزهای تعطیل قرقیزها به بازدید نزدیکان و بستگان خود میروند و معمولا همراه خود شیرینی و یک نان سنتی به نام «لیپییاشکا» را به منزل بازدیدشونده میبرند.
نان نماد رفاه در زندگی قرقیزها به شمار میرود و اگر به خانه نان آورده شود به این معنی است که شما میخواهید در این خانه همیشه برکت وجود داشته باشد.
حتی اگر به خانه قرقیزها آمدید و فرصت نشستن در خانه را نداشتید به شما میگویند «نان اوس تیگیله» یعنی (حداقل نان را امتحان کنید) و یک تیکه نان یا بیسکویت را به شما تعارف میکنند.
معمولا وقتی قرقیزها میهمانی میدهند غذاهای مختلفی میپزند. گوسفند قربانی میکنند و از گوشت آن یک غذای سنتی با نام «پبجانگوشت» میپزند.
همچنین میهمانی دادن در قرقیزستان نشان صلح و دوستی بین نزدیکان نیز محسوب میشود.
در زمانهای قدیم اعتقاد بر این بود که از غذای فردی که مورد احترام همه است به کودکان میدادند و معتقد بودند که خوردن لقمهای از غذای فرد مورد احترام باعث میشود که ویژگیهای آن شخص به غذا منتقل میشود و انتظار میرفت که آن کودک ویژگیهای رفتاری و موقعیت آن فرد را از طریق خوردن غذای باقیمانده به خود بگیرد.
همچنین در میان مردم قرقیزستان یک سنت دیگر نیز برای میهمانی دادن وجود دارد به نام «شیرینه» که شامل میهمانیهای فامیلی است.
«شیرینه» برای حفظ رابطه بین خانوادهها و دوستان برگزار میشود در این کشور سنتی رایج است.
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com