شفقناافغانستان (خبرگزاری شیعیان افغانستان) – آیا سن هیلاری کلینتون می تواند مانعی برای رای دادن به او باشد؟ زیرا او با رسیدن به سال 2016 به حدود 69 سالگی خواهد رسید اما سابقه داشته است که برای مثال در انتخابات سال 2008 نیز افراد زیادی به جان مک کین رای دادند. فردی که در آن زمان 72 سال داشت.
البته آن زمان کسانی بودند که همین مساله را به او تذکر می دادند اما ستاد تبلیغاتی او بدون توجه به این مساله راه دیگری را در پیش گرفت. هم اکنون کسانی هستند که همین مساله را درباره هیلاری کلینتون عنوان می کنند. هرچند کسانی نیز هستند که این مساله برای شان اهمیتی ندارد و می گویند تا سال 2016 هنوز زمان زیادی باقی مانده است.
معمولا آمریکایی ها فرصت آن را ندارند که در یک انتخابات به نسل و تبار نامزدی بپردازند که می خواهند به او رای بدهند. آنها بارها به روسای جمهوری رای داده اند که عمرشان بیشتر از رییس جمهور قبلی بوده است. با این حال در چهار انتخاباتی که بعد از دوران جنگ سرد در آمریکا برگزار شد و بین نامزدها شکاف سنی زیادی وجود داشت مردم به کسانی رای دادند که به لحاظ سنی هربار کوچک تر از دیگری بوده است.
در دو مورد از این انتخاب ها ، شکاف سنی بسیار زیاد بود تا آنجا که می شد در باره آنها نظر سنجی کرد. در سال 1996 باب دال که در آن زمان 73 سال داشت در برابر بیل کلینتون که در دوران پنجاه سالگی خود بود شکست خورد. درسال 2008 نیز مک کین در برابر باراک اوباما شکست خورد. با وجودی که دموکرات ها هربار به مساله سن نامزدهای جمهوری خواهان ایراد می گیرند، نظر سنجی های موجود نشان می دهد که رای دهندگان آمریکایی به سن نامزد خود خیلی بها نمی دهند. در سال 1996 نظرسنجی ها حکایت از آن داشت که وقتی از مردم درباره باب دال پرسیده شد آیا سن او بر کارآمدی اش اثر خواهد گذاشت حدود 64 درصد از پرسش شوندگان گفته بودند « نه ». درسال 2008 نیز نظرسنجی های دقیق تری به عمل آمد که باز این بار هم پرسش شوندگان گفته بودند « خیر ».
به رغم همه این توضیحات باید گفت به هرحال هستند کسانی که به مساله سن نامزدها نیز توجه می کنند. به گونه ای که برخی می گویند همین مساله سن زیاد نامزدها تاکنون بار سنگینی را بر حزب جمهوری خواه در آمریکا تحمیل کرده است. در دو انتخابات مورد اشاره وقتی از مردم پرسیده شد چند در صد سن بالای نامزدها برای شان مهم است درمورد باب دال 79 درصد و درمورد مک کین 66 درصد پاسخ مثبت داده بودند اما از کسانی که گفتند این موضوع اهمیتی ندارد درباره دال 58 درصد و درباره مک کین 55 درصد بر آورد شد.
با این حال باید گفت چنین آمار و ارقامی تا حدود زیادی فریبنده است. زیرا برخی از افراد از روی قطب بندی های حزبی به سن نامزدهای رقیب خود می نگرند. به عبارت دیگر کسانی که با « دال » به خاطر سن زیادش مخالفت می کردند ، اگر او سن کمتری هم داشت برای مخالفت با او بهانه دیگری را پیدا می کردند. کما اینکه جمهوری خواهان نیز که می گویند سن افراد برای شان اهمیتی ندارد قطعا در مورد هیلاری کلینتون خواهند گفت یک نامزد69ساله برای ورود به کاخ سفید مناسب نیست.
دو تن از استادان دانشگاه « استانفورد » به نام های « هربرت آبرامز » و « ریچارد پرودی » که به طور مشخص در باره عمر باب دال و تاثیر آن بر روی مراحل مختلف رقابت های سیاسی سال 1996 کارکرده اند و کوشیدند در این باره فراتر از احساسات و گرایش های حزبی رفته و داوری منصفانه ای درباره موضوع داشته باشند در نهایت به این نتیجه روشن رسیدند که : « تردیدی وجود ندارد » سن باب دال در عمل به او ضربه ای سنگین وارد آورده است.
یک نامزدی که سن بالایی دارد یا حامیانش از سن بالایی برخوردار هستند در آمریکا این امکان را خواهند داشت که مساله سن و نگرانی های آن را از ذهن مخاطبانشان دور کنند و بگویند تنها محض احتیاط باید به این مساله توجه کرد. با این حال چنین خطی مشی ای نیز تا حد معینی می تواند استمرار داشته باشد. آبرامز و پرودی در نهایت تحقیقات خود به این نظریه رسیدند که : « آمریکایی هایی که به باب دال رای دادند به تجربه او و سلامتی اش توجه کرده بودند ». گاه آدمی فکر می کند وقتی یک نامزد مسن باشند بهتر می تواند نظر موافقانش را جلب کند اما وقتی به کنه این قضیه فرو می روی می بینی موضوع کاملا برعکس است. نتیجه ای که این دو محقق به آن رسیدند این بود که انتخاب کنندگان و رسانه ها کمتر از آنچه لازم است به مساله عمر یک رییس جمهوری که قرار است انتخاب شود توجه می کنند. آن دو می گویند همه کسانی که درباره عمر باب دال گفته بودند برایشان این مساله اهمیت ندارد درواقع به این موضوع فکر نکرده بودند که « تا 20 درصد این احتمال وجود داشت که این نامزد در طول دوران ریاست جمهوری اش وفات پیدا کند ». اما تقریبا کمتر کسی در آن زمان به این مساله توجه می کرد.
اگر همه این نظرها را مورد توجه قرار دهیم می توان به یک باور کلی رسید و آن اینکه : اگر سن زیاد همراه با برخی مشکلات بهداشتی باشد و نامزدی را عیب دار کند این مساله به طور قطع بر موفقیت یا عدم موفقیت او تاثیر خواهد گذاشت. اما درعین حال نباید در همین مورد نیز زیاده روی به خرج داد. نکته دیگر اینکه در باره هر کسی می تواند احتمالاتی را در نظر گرفت و این مساله دیگر خیلی با سن افراد ارتباطی ندارد. به نحوی که مثلا درمورد باب دال باید اشاره کرد او « جاک کمپ » را به عنوان معاون خود برگزید تا به این وسیله شادابی و نشاط را به کمپین انتخاباتی اش بازگرداند. زیرا جاک کمپ یک فوتبالیست سابق بود و می توانست در بین جوانان محبوبیت خوبی داشته باشد. با این حال واقعیت های بعدی حکایت از ماجرای دیگری داشت. زیرا جاک کمپ درسال 2009 درگذشت حال آنکه باب دال همچنان در قید حیات است !
منبع : الاتحاد به نقل از بلومبرگ
ترجمه: شفقنا
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com