شفقنا افغانستان-اگرچه که در حال حاضر نرخ تورم و روند نزولی ارزش پول مصر غوغا می کند اما ظاهرا دغدعه های واقعی و فرضی در مورد مفهوم “تروریسم” بر این نگرانی ها پیشی گرفته است. این روزها نام اخوان المسلمین در مصر مترادف تروریسم است. اخوان المسلمین همان جنبشی است که در سال 2011 پس از تردیدهای بسیار به انقلاب مصر پیوست و سپس در راس انقلاب جای گرفت و در اولین انتخابات پارلمانی بیش از پنجاه درصد رای مردم را به خود اختصاص داد و سپس در اولین انتخابات دموکراتیک ریاست جمهوری پس از انقلاب نخستین رییس جمهور منتخب تاریخ مصر را به کاخ ریاست جمهوری این کشور روانه کرد.
و حال همین گروه لقب تروریست گرفته است و این تحولی شگفت آور به شمار می آید. رادیوها و تلویزیون ها یکصدا از اخوان المسلمین به عنوان تروریست ها یاد می کنند و روزنامه های مصری هر روز خبر از این می دهند که نیروهای امنیتی در این یا آن محله قاهره یا در مناطقی مابین استان های اسکندریه و آسوان به محل های تجمع تروریست ها یورش برده و آنها را که قصد آشوب و اغتشاش داشته اند متواری یا بازداشت کرده اند.
عبدالفتاح السیسی، فرمانده مستعفی ارتش و رییس اسبق سازمان اطلاعات و امنیت ارتش و کودتاچی بعدی و کاندیدای فعلی انتخابات ریاست جمهوری در یکی از مصاحبه های تلویزیونی خود گفت:” مصر در معرض تهدید فروپاشی قرار دارد اما این کشور هرگز سقوط نخواهد کرد”. از مدت ها پیش رسانه های مصر از این ژنرال به عنوان “رییس جمهور آینده ” یاد می کنند و حال پا را این نیز فراتر گذاشته و تنها رقیب وی یعنی حمدین صلاحی را تنها “چهره ای تزیینی” برای رعایت اصول آن دموکراسی دروغین و صوری می دانند. ظاهرا تصمیم قطعی در مورد انتخابات و رییس جمهور آینده از قبل و در جایی دیگر گرفته شده است.
از سوی دیگر ژنرال عبدالفتاح السیسی خود را به عنوان ناجی مصر نشان می دهد و در یک مصاحبه تلویزیونی می گوید:” بزرگ ترین نگرانی ما مساله تروریسم است”. و مجری برنامه آن تلویزیون خصوصی این پرسش را مطرح می کند:” اما شما چگونه می خواهید با این تروریسم مقابله کنید؟”. و در این جا است که گویی جناب ژنرال می شکفد و یک سخنرانی طولانی در باب مضرات تروریسم و لزوم مقابله با آن ارائه می دهد. السیسی تا چندی پیش اشاره هایی کوتاه و مبهم در مورد برنامه های خود برای رشد و توسعه اقتصادی و به ویژه در مورد طرح هایش برای مناطق دورافتاده ای چون صحرای سینا و وادی الجدید و بیابان های غرب مصر داشت اما مساله مورد علاقه او چیز دیگری است. کاملا مشخص است که السیسی همه توجه و حواس خود را بر قلع و قمع و ریشه کن کردن آن چه که خود تروریست می داند معطوف کرده است.
او از شهروندان مصری می خواهد که از نیروهای پلیس حمایت و پشتیبانی کنند:” البته شهروندان باید این را درک کنند که پلیس به هنگام برخی ماموریت های تجسس و جستجوی خانه به خانه گاه امکان دارد که از حدود خود تجاوز کند. اما رسانه ها و افکار عمومی باید از نیروهای امنیتی حمایت کنند”. و این در حالی است که “کلر تالون” روزنامه نگار فرانسوی شواهد تکان دهنده ای از سوء استفاده های جنسی ماموران پلیس از جوانان زندانی که در بازداشتگاه های پلیس محبوس هستند، در یک ماهه اخیر ارائه داده است.
السیسی در آن مصاحبه با تاکید زیاد از خطری که مصر در تابستان 2013 با آن روبرو بوده است می گوید. او در حالی که بازوانش را می گشاید با انگشت اشاره بر روی یک ماشه فرضی فشار می دهد و از جلسه ای می گوید که ظاهرا یک هفته پیش از سقوط پرزیدنت محمد مرسی و دولت اخوان المسلمین برگزار شده و شخص السیسی در آن جلسه حضور داشته است. السیسی ادعا می کند که در آن جلسه که در ژوئن 2013 و برای گفتگو در مورد بحران های کشور تشکیل شده بود ، “خیرات الشاطر” یکی از نمایندگان برجسته اخوان المسلمین به صورت ضمنی او را تهدید می کند:” الشاطر به نوعی از تهدیدهای بالقوه ای که مصر با آن مواجه است گفت و سپس تهدید کرد که در صورت لزوم از جهادی های سوری و افغانی و لیبیایی خواهد خواست که برای دفاع از اخوان المسلمین به مصر بیایند”. بی تردید طرح چنین سناریوهای وحشتی از سوی السیسی و همفکران او است که امروزه این سپهبد ارتش را در چشم اکثر مردم مصر به یک ناجی بدل کرده و مردم به این نتیجه رسیده اند که کشورشان برای رهایی از این وضعیت به چکمه پوشانی چون او نیاز دارد.
مرسی در ادامه صحبت های خود ادعا می کند:” متاسفانه و به گزارش رسانه ها ظاهرا تروریست هایی که در لیبی به حال تبعید بسر می برند طرح جدیدی برای حمله به مصر دارند. این تروریست ها در هفتاد کشور جهان از جمله در اروپا نیز پایگاه هایی دارند”. السیسی با طرح این ادعاها چنان نشان می دهد که گویی رای ندادن به او در حکم خیانت به کشور است و می داند که از حمایت کامل مردم برخوردار است و خود را یک ناجی شمشیر به دست می بیند. او با تاکید از محدود شدن حق تظاهرات و تجمعات دفاع کرده و می گوید:” این تظاهرات ها به هرج و مرج منتهی می شود”.
این روزها در میدان تحریر یعنی همان میدانی که در ژانویه 2011 تظاهرات های میلیونی علیه رژیم خودکامه حسنی مبارک در آن برگزار می شد و از همین رو شهرت جهانی یافت، بولدوزرها و ماشین آلات راهسازی تمام وقت مشغول به کار بوده و مساحت بزرگی از کف میدان را زیر و رو کرده اند. در سراسر میدان مته های بزرگ مستقر شده و کارگران با جدیت مشغول به کارند و بدین ترتیب امکان هیچ تجمعی در این میدان وجود ندارد و در حال حاضر مردم عادی نمی توانند وارد میدان تحریر شوند. و جالب آن که این تقریبا تنها عملیات بازسازی و عمرانی شهرداری در سراسر قاهره است.
البته این به معنای آن نیست که هیچ ساخت و سازی در مصر انجام نمی شود. در حال حاضر از زمین های باریک و کوچک میان ساختمان های اجاره ای موجود، پشت سرهم ساختمان هایی کوچک از زمین می روید و گاه طبقات جدیدی به آپارتمان های قدیمی افزوده می شود و گاه حتی آسمان خراش هایی سر از زمین درمی آورند اما این گونه ساخت و سازها ربطی به دولت و شهرداری ها ندارد و اصولا هیچ طرح و نقشه ای هم برای آنها در دست نیست. بر پایه اطلاعات موجود در حال حاضر دو سوم از جمعیت 20 میلیونی قاهره در ساختمان ها و خانه هایی که کاملا بدون مجوز ساخته شده و هیچ سندی برای آنها صادر نشده است زندگی می کنند. یکی از استادان معروف رشته برنامه ریزی شهری می گوید:” قاهره شهری کاملا خارج از کنترل به شمار می رود”.
اما جناب السیسی اصولا وقتی برای پرداختن به این مشکلات ندارد. البته او اقرار می کند که 12 میلیون نفر در مصر بیکار هستند اما فقط می گوید:” همه باید به سر کار بروند”. السیسی اهمیتی برای مسایل اقتصادی و اجتماعی قایل نیست و از نظر او مشکلات “به پایان راه خود نزدیک می شود”. او در همه صحبت ها و مصاحبه ها این جمله را تکرار می کند:” نمی توان در عرض یک شب همه مشکلات را حل کرد. مدارس و مساجد و رسانه ها وظیفه دارند که نظم و قانون را در جامعه اشاعه دهند و همه ما باید برای به وجود آوردن انسان نوین مصری تلاش کنیم”. و جالب آن که لیبرال ها و سندیکالیست ها و ناصریست ها و حتی سلفی ها هم پیشاپیش حمایت و وفاداری خود به ژنرال السیسی را اعلام کرده اند.
حتی آن نویسنده مصری یعنی “حامد عبدالصمد” نیز اخوان المسلمین را “فاشیست های اسلامی” می داند و ظاهرا از زمان آغاز بحران اوکراین استفاده از واژه فاشیسم در تریبون های جهانی مد روز شده است. با این حال استفاده از عبارت “بازتولید مبارک” برای تشریح وضعیت امروز مصر چندان مناسب نمی نماید و برای توضیح و تشریح وضعیت امروز این کشور در آستانه انتخاب السیسی به ریاست جمهوری، بهتر آن است که در مورد “فاشیسم مصری” هشدار داده شود.
منبع: قنطره
ترجمه: محمدعلی فیروزآبادی- شفقنا
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com