زمان انتشار : ۶ حوت ,۱۳۹۷ | ساعت : ۱۴:۵۶ | کد خبر : 317186 | چاپ

آینده دنیای خلبانی در دست زنان است/ گزارش نیویورک تایمز از خلبانان زن تاریخ‌سازی که با دشواری مواجه شده‌اند

شفقنا افغانستان-سال‌های سال می‌شود که درباره مشاغل مختص یا مناسب برای زنان و مردان در رسانه‌ها صحبت می‌شود. این یعنی که رسانه‌ها- و مردم برخی از مشاغل را برای زنان یال مردان مناسب نمی‌دانند. بی‌شک یکی از این مشاغل برای زنان، خلبانی هواپیماهای جنگنده است. یعنی جامعه زنان را برای خلبانی هواپیماهای جنگنده مناسب نمی‌داند. واقعیات بیرونی اما حکایت از موضوعی دیگر می‌کنند. همین سال گذشته بود که گاردین در گزارشی به این موضوع اشاره کرد که تحقیقات دانشمندان و روان‌شناسان به این نتیجه رسیده که در مشاغلی چون خلبانی، در هر سطحی و با هر هواپیمایی، زنان از استعداد و قدرتی بیشتر از مردان برخوردارند و در صورت وجود شرایطی برابر، گام‌ها در رقابت با مردان جلوتر خواهند بود…

به‌گزارش سرویس ترجمه شفقنا به‌نقل از نیویورک تایمز؛ خبر می‌رسد که در ارتش آمریکا زنان خلبان از اوضاع مناسبی برخوردار نیستند و حداقل این‌که برای رقابت با همکاران مردشان با شرایطی نابرابر مواجهند. شاهد این مدعا صحبت‌های چند نفر از زنان خلبانی است که هر کدام در زمینه‌ای تاریخ‌سازی کرده‌اند. زنانی که به کلی کندی خبرنگار نیویورک تایمز می‌گویند زن بودن باعث شده طی کردن مدارج ترقی برایشان دشوارتر از مردان شود.

Amy McGrath with an F/A-18 fighter jet in 2006.CreditCourtesy photo

وقتی کاپیتان تامی جو شولتز روز هفدهم آپریل گذشته با هواپیمایش که یک بوئینگ ۷۴۷ بود، مجبور به فرود اضطراری شد، تازه آن‌وقت بود که دنیا متوجه کارنامه شگفت‌انگیز این زن خلبان شد- که یک زمانی به‌عنوان خلبان هواپیماهای جنگنده در نیروی دریایی آمریکا پرواز می‌کرده. شولتز ۵۶ ساله که از زمان نوجوانی رویای پرواز داشته، قبل از این‌که به‌عنوان خلبان به استخدام نیروی نظامی ایالات متحده دراید، چندباری در این کار ناکام مانده بود. بعد از پذیرش نیز مدت‌ها به‌عنوان استاد آموزش پرواز مشغول پرواز با هواپیماهای آموزشی شده؛ تا زمانی که بالاخره اجازه پرواز با جت‌های جنگنده را به‌دست آورده و بدل شده به یکی از نخستین زنانی که به‌عنوان خلبان هواپیماهای جنگنده فعالیت می‌کنند. اما به‌دلیل زن بودن در ورود به اسکادران رزمی با مشکلات زیادی روبرو شده، و بعد هم پس از مدتی که به‌عنوان خلبان رزرو اسمادران رزمی فعالیت کرده، به یک شرکت هوایی مسافری منتقل شده. جالب این‌که درست دو روز بعد از منتقال شولتز به شرکت مسافربری هوایی، نیروی دریایی از بیل کلینتون، رئیس‌جمهور وقت آمریکا خواست اجازه حضور زنان در اسکادران‌های رزمی را بدهد؛ و این اتفاق در همان سال رخ داد.

شولتز یکی از گروه کم‌شمار خواهران رزمی است. زنانی که در هواپیماهای جنگی کار کرده‌اند. به‌رغم این‌که ممنوعیت اداری حضور و پرواز زنان در اسکادران‌های رزمی بیست‌وپنج سال است که از بین برداشته شده؛ اما هنوز هم درصد خلبان‌های زن در نیروی هوایی و دریایی آمریکا- در اسکادران‌های رزمی- از شش درصد تجاوز نمی‌کند. تقریبا در همان حد و حدود پروازهای تجاری- با این توضیح که همین درصد کم‌شمار نیز به‌عنوان خلبان‌های جنگی آموزش دیده و سپس به شرکت‌های مسافربری هوایی منتقل شده‌اند.

بعد از این‌که فرود قهرمانانه کاپیتان تامی جو شولتز نگاه‌ها را متوجه او کرد، دیگر زنان پیشروی خلبان از دشواری‌های خلبان زن بودن، به‌خصوص در فضای تمام مردانه پایگاه‌های هوایی با رسانه‌ها سخن گفتند.

Kyleanne Hunter with an AH-1W Super Cobra in Iraq in 2007.CreditCourtesy photo

ایمی مک‌گرات که سال گذشته بعد از دو دهه پرواز بازنشسته شد، خلبان هواپیماهای جنگنده اف ۱۸ بوده. او در سال ۲۰۰۲ به‌عنوان اولین زنی که توانسته در یک ماموریت نظامی مربوط به تفنگداران دریایی موفق شود، تاریخ‌ساز شده بود. ایمی می‌گوید: «در این حرفه فقط چند زن حضور دارند. شاید فکر کنید این‌جوری ما می‌توانیم با هم نزدیک‌تر باشیم و به‌عنوان مثال باند تشکیل دهیم، ولی در بسیاری از مواقع تنها چیزی که ما می‌خواهیم، پذیرفته شدن در آن فضای مردانه است و بنابراین فرصتی برای نزدیک شدن به هم نداریم. ما حتی از آمار هم اطلاعی نداریم، مثلا نه تنها کسی، که حتی خودم هم نمی‌دانستم که من اولین زن بوده‌ام که در یک ماموریت نظامی هوایی موفق شده‌ام. ما اسکادرانی مستقر در افغانستان بودیم و کسی نمی‌دانست کی قرار است چه‌کار کند؛ تا این‌که بعد از چند ماموریت یکی از همکاران بهم رو کرد و گفت که فکر می‌کنم تو اولین زنی هستی که این نوع ماموریت را برای تفنگداران دریایی انجام داده‌ای. حتی آن‌موقع هم نخواستم از این موضوع استفاده کنم و مثلا خودم را نشان دهم. ما در جنگ بودیم و سرمان شلوغ بود و تازه بعد از پایان جنگ بود که درباره من این آمار و ارقام را ساختند و اعلام کردند».

کایلین هانتر که در عراق خلبان یک هلی‌کوپتر سوپرکبرا بود و به این دلیل هم نامی به‌دست آورده (به‌عنوان اولین خلبان زن سوپرکبراهای شکاری)، یکی از افسران نیروهای تفنگداران دریایی بوده که از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۲ در اسکادران‌های رزمی خدمت کرده. او می‌گوید: آیا واقعا باید به‌خاطر کارهایی که کرده‌ایم مورد ستایش قرار گیریم؟ نمی‌دانم. اما این‌که فعالیت‌هامان دیده شده و تا حدی به‌عنوان چهره‌هایی که برای مردم جذابیت دارد کارکرد رسانه‌ای یافته‌ایم، تقصیر خود ما نبوده و به‌عبارت بهتر ما خلبانان زن خودمان نخواسته‌ایم توی چشم رسانه‌ها برویم. در اسکادران‌مان این خبرها نبود و ما هم یکی از خلبانان آن‌جا بودیم. یعنی خلبان بودیم، نه خلبان زن. دیگران را کاری ندارم، اما خودم هم اصلا نمی‌خواهم به‌عنوان یک خلبان زن شناخته شوم. دوست دارم مرا به‌عنوان خلبان کبرا بشناسند، نه خلبان زن».

Lisa Clark with a T-38 trainer aircraft in 1998.CreditCourtesy photo

لیزا کلارک  که در حال حاضر بازنشسته شده، اولین زن آمریکایی بود که توانست بمب‌افکن‌های غول‌پیکر بی‌۵۲ را هدایت کند. او نیز در مورد خلبان زن بودن حرف‌هایی دارد: «من نیز مثل بقیه زنان همکارم درباره عنوانی که قرار بود داشته شوم چیزی نمی‌دانستم، تا آن زمان که وظیفه‌ای بهم محول شد و بهم گفتند که در صورت موفقیت در این کار اولین زنی خواهم شد که به این امر موفق شده. در طول کارم واقعا به چنین عناوینی اهمیت نداده‌ام و تمام تلاشم این بوده که سرم را پایین انداخته و کارم را درست انجام دهم. بزرگ‌ترین افتخار برایم همین بود که کارم را درست انجام دهم؛ و به‌هیچ‌وجه به فکر خودنمایی نبودم. فکر می‌کنم تاکنون برای تغییر دادن این طرز فکر که زنان سر کار باعث حواس‌پرتی هستند، تلاش زیادی کرده‌ام و فشار زیادی روی دوشم بوده است».

تری پولتون که در سال ۲۰۱۰ در افغانستان یک جت جنگی را هدایت کرده، می‌گوید که «من در سال ۱۹۹۲ از آکادمی نیروی هوایی فارغ‌التحصیل شده و آموزش خلبانی را نیز از سال ۱۹۹۳ آغاز کرده‌ام. آن زمان چون زن بودیم کسی ما را به‌عنوان خلبان جنگی قبول نداشت. بعد از آن البته خیلی چیزها عوض شده؛ اما باز هم اوضاع برای زنان مثل مردان منناسب نیست. من همه کارنامه کاری‌ام را تلاش کرده‌ام سرم را پایین بیندازم و حتی در مواقعی هم که حق با من بوده، اما بازهم کوشیده‌ام جلب توجه نکنم، مبادا متوجه من شوند. البته شاید هم اشتباه کرده‌ام و اگر الام ازم بپرسید به زنانی که تازه وارد این کار می‌شوند می‌گویم که اشتباهات مرا تکرار نکنند و بدانند بسیار بیش از آن چیزی که فکر می‌کنند، می‌توانند تاثیرگذار باشند».

Teri Poulton flying a C-17 Globemaster III to Afghanistan in 2010.CreditCourtesy photo

جنت گودری که در جریان عملیات آزادسازی عراق در سال ۲۰۰۳ خلبان کبرا بوده، اولین زن خلبان کبرا در بین نیروهای تفنگداران دریایی است. او درباره راز موفقیتش به‌عنوان یک خلبان زن می‌گوید: «تا مدت‌ها فکر می‌کردم اگر دهانم را ببندم و سعی کنم کارم را خوب انجام دهم، می‌توانم احترام همه را جلب کنم. اما وقتی مادر شدم این طرز فکر تغییر کرد و چنین چیزی اهمیتش را برایم از دست داد. من حالا می‌دانم هر کاری بکنم و هر دستاوردی داشته باشم، چون زن هستم در مواجهه با مردم اول باید به این پرسش پاسخ دهم که یعنی تو اسکادران رزمی هم می‌تونی بری؟ بله؛ این را فهمیده‌ام که مردم فکر می‌کنند نوع تعلیمات خلبانان زن و مرد با هم تفاوت دارد و این مهم‌تر از تمام عناوینی است که یک زن می‌تواند به‌دست آورد».

 

انتهای پیام

af.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | فیسبوک | تلگرام