زمان انتشار : ۱۵ حوت ,۱۳۹۷ | ساعت : ۰۹:۳۹ | کد خبر : 318350 | چاپ

خصوصیاتی که اسلام از یک انسان با تقوا انتظار دارد

شفقنا افغانستان-تقوا باعث افزایش روزی و مرتفع شدن مشکلاتی است که در سر راه کارآفرینان قرار می گیرد و سبب دوری از گناه و تهذیب اخلاق می شود. افراد با تقوا پشتکار و تلاش زیادی دارند و بر همت والای خود می افزایند که باعث بشوند در جهت یاری رساندن به دیگران از هیچ تنبلی و سستی پیروی نکنند از سویی دیگر تقوا سبب برکت و فزونی مال می شود و بر شجاعت انسان می افزاید چراکه می داند حق کجاست و باطل کجاست و مسیر خود را درک می کند و با آگاهی و هوشیاری کامل به سوی کسب و کار حرکت می کند و در این مسیر پیروزی را از آن خود خواهد نمود.‏

جهان اقتصاد نوشت: با توجه فرمایشات موجود در قرآن و احادیث، دین اسلام مردم را به انجام کار دعوت می کند و از انسان ها می خواهد که از کار خویش دیگران را نیز بهره مند سازند و به طور مستقیم و غیر مستقیم مردم را تشویق به کارآفرینی و ایجاد شغل می کند تا از فقر و گرسنگی در یک جامعه اسلامی جلوگیری شود. در نتیجه افکار دینی یک فرد می تواند تاثیر گذار بر کارآفرینی او باشد.‏
با یک نگاه کلی به ویژگی های یک فرد کارآفرین و خصوصیاتی که اسلام از یک انسان با تقوا انتظار دارد می توان فهمید که انسان مومن به تمام معنا می تواند یک کارآفرین باشد چون مسئولیت پذیری، دستیابی به درجات بالاتر اجتماعی و تحمل شکست و امید و فعالیت که از ویژگی های یک کارآفرین است در اسلام نیز به انسان ها توصیه شده است تا بتوانند به موفقیت و کامیابی دنیوی و اخروی دست یابند اسلام انسان ها را به داشتن امید و مثبت بودن تشویق می کند و هرگز منفی گرایی را قبول نمی کند. کارآفرینی از دیدگاه دین اسلام یک کار مقدس به شمار می آید. در جامعه اسلامی، یک کارآفرین حق ندارد از طریق رشوه، بهره کشی، ظلم، کلاهبرداری، چاپلوسی و تملق، ورشکستگی و آمادگی رقیبان و به طور کلی از راه نامشروع به کسب و کار بپردازد
حقیقت تقوا از منظر حضرت جوادی آملی عبارتند از : حیات عقلی و انسانی انسان که حیّ متألّه است او را به پیروی از اصولی معین که برگرفته از عقل ، یا نقل است ، وا می دارد به گونه ای که ناچار است در چهارچوبی معین حرکت کند و از آن تجاوز نکند. لازمه این تقید و پایبندی آن است که نیرویی درونی هنگام تحریک هواها و هوس های درونی و بیرونی او را نگهداری کند. این نیروی نگهدارنده را اصطلاحاً تقوا می نامند. که برای افراد مختلف، گوناگون است؛ عصمت ، مرتبه نهایی ملکه تقوا و عالی ترین مرحله آن است(ایرجی نیا، اعظم ،۱۳۹۷ ) تقوا در اصل به معناى قرار دادن خویش در پناهگاه است و در اصطلاح شرع، به معناى خویشتن دارى در برابر گناهان است. ( راغب اصفهانى، ۱۴۱۲ ق)‏
بعضى از بزرگان، تقوا را به حالت کسى تشبیه کرده‏اند که از یک سرزمین پر از خار عبور مى‏کند، سعى دارد دامن خود را کاملا برچیند و با احتیاط گام بردارد مبادا نوک خارى در پایش بنشیند، و یا دامنش را بگیرد(رازی ،۱۴۰۸ ق) از این تشبیه به خوبى استفاده مى‏شود که تقوا به این نیست که انسان انزوا و گوشه گیرى انتخاب کند، بلکه باید در دل اجتماع باشد و اگر اجتماع آلوده بوده خود را حفظ کند.( تفسیر نمونه، ج ‏۲۲، ص ۲۰۴)‏
معنای اصطلاحی تقوا در سخن امام صادق علیه‌السلام خلاصه می‌شود: یعنی آنجا که خداوند دستور داده حاضر باشی، تو را غایب نبیند و آنجا که نهی کرده، تو را مشاهده نکند.( بحارالانوار، ج ۶۷، ص ۲۸۵).‏
از متون اسلامى مى توان دریافت که تقوا در کنار عمل دو اثر مهم در توسعه اقتصادى دارد:‏
‏۱- تقوا سبب مى شود که کار داراى برکت گردد و نتایج و دستاوردهاى آن فراتر از محاسبات عادى شود . به تعبیر قرآن کریم ، در این حال برکات خداوند از آسمان و زمین فرود آمده ، از هر سو جامعه را دربرمى گیرد ایمان و تقوا دو عامل مهم معنوی برکت و گسترش آن در زندگی انسان و حیات اجتماعی است قرآن می فرماید:اگر اهل قریه ها (سرزمین ها) ایمان بیاورند و تقوا پیشه کنند، هرآینه ما درهای برکت را از آسمان و زمین به روی آنان می گشاییم. (اعراف ۹۶)‏
‏۲- آن گاه که سبب هاى مادى از رسیدن به مقصود در مى مانند و تلاش ها به جایى نمى رسد ، تقوا همچون پنجره اى از غیب به روى انسان باز مى شود و چون هدیه اى از آسمان فرود مى آید و روزى انسان را از طریقى غیر عادى فراهم مى کند . بدین سان ، تقوا در کنار عمل ، نه تنها مانع توسعه اقتصادى نیست ، بلکه از مبانى ارزشى آن به شمار مى رود ، همان گونه که در قرآن کریم بدان اشارت رفته است . از این گذشته ، گاه حکمت خداوند اقتضا مى کند که بدون کار و تلاش ، کسى به روزى دست یابد تا مردم روزى دهنده حقیقى خود را بهتر بشناسند . شاید نیز خداوند اقتضا مى کند که بدون کار و تلاش ، کسى به روزى دست یابد تا مردم روزى دهنده حقیقى خود را بهتر بشناسند . شاید نیز خداوند سبحان حکمت دیگرى از این کار داشته باشد. در روایتی از امیرمؤمنان علی علیه السلام نقل شده که فرمود: “النفس ان لم تشغله شغلک”؛(غرر الحکم، ص ۳۱۸) “اگر تو نفس خود را به کار مشغول نسازی او تو را مشغول خواهد کرد”. پس برای اینکه نفس خویش را تربیت و پرورش دهیم بهتر آن است که او را سرگرم کاری کنیم. از این رو کسانی که بیکار هستند شیطان به سادگی بر ایشان مسلط می‎‌‎شود و آنان را به گمراهی و گناه و ناهنجاری سوق می‎‌‎دهد.‏

انتهای پیام

af.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | فیسبوک | تلگرام