خبرگزاری قطری الجزیره در نوشتاری به زنان افغانستان و مشکلات آنان علیرغم حضور موفق و چشمگیر درانتخابات ریاست جمهوری این کشور پرداخته است . با اینکه زنان افغانی به شعور بالایی در سیاست و حضور اجتماعی خود دست یافته اند اما هنوز در جامعه خود دچار مشکلات و موانع پرشماری هستند.
یک روز پس از انتخابات ریاست جمهوری افغانستان و 13 سال پس از پایان سلطه طالبان بر این کشور نشانه های تغییر در میان زنان افغانی به شدت به چشم میخورد. 300 زن در سرتاسر کشور برای نشستن بر روی کرسی های شوراهای استانی نامزد شده اند و انتظار می رود 20 درصد کرسی به آنان برسد. سه زن در کابینه حامد کرزای بودند و این زنان بودند که فوج فوج به پای صندوق های رای شتافتند.
با این حال بسیاری از کارشناسان و فعالان حوزه زنان در افغانستان معتقدند به دلیل فشارهای ناشی از جنگ علیه طالبان، هنوز راه زیادی در احقاق واقعی حقوق زنان دراین کشور باقی مانده است . هنوز مشکلات زیادی پیش روی زنان افغانی قرار دارد. زنان افغانی هنوز نمی توانند بیرون از خانه کار کنند ، تحصیل آزاد داشته باشند، آزادانه رفت و آمد کنند و به شدت دچار خشونت های خانوادگی هستند. بسیاری از فعالیتهای اجتماعی زنان با قوانین سنتی و فرهنگی قدیمی افغانی ها در تعارض است و تا این تعارضات حل نشود مشکل زنان به قوت خود باقی است.
هنوز 80 درصد از دعاوی در سرتاسر افغانستان با رجوع به ریش سفیدان و شوراهای محلی صورت می گیرد که نمونه های بسیاری از تبعیض علیه زنان در آنها دیده میشود. ریش سفیدان افغان خودمی دانند که در بسیاری از موارد حقوق زنان نادیده گرفته می شود اما آن را به پای ناموس و آبروی خانوادگی گذاشته و از آن در می گذرند.
مسائل وحشتناکی مانند ازدواج دخترکان کودک ، ازدواج های اجباری با قضات محلی و یاحتی فروش زنان و همسران در شرق ایالت ننگرهار از نمونه های خشونت عریان علیه زنان است. نکته تاسف آور این است که هیچ سازوکار مطمئنی برای احقاق حقوق زنان در افغانستان وجود ندارد.
ازدیگر مشکلات و مصائب زنان در افغانستان به حوزه بهداشت و درمان مربوط می شود . عدم تامین زیرساخت های بهداشتی و درمانی ، مسافت های طولانی و طاقت فرسا و در نهایت فقر عمومی زنان ، به خصوص زنان بی سرپرست – که شوهرانشان در جنگ و اتفاقات مختلف از بین رفته اند – مسئله ای است که نمی شود به راحتی از آن گذشت . مشکل دیگر کمبود پزشکان و کادر درمانی زن در افغانستان است . بسیاری از مردان افغانی به زنان خود اجازه نمی دهند توسط یک پزشک مرد ویزیت شوند.
اما همیشه خبرهای خوشی هم وجود دارد ؛ بر اساس گزارش نهاد آمریکائی داوطلبان پزشکی سانز ، میزان مرگ ومیر حین زایمان درافغانستان که در سال 2000 به تعداد 1000 از هر صدهزار زایمان بوده است به 460 مورد رسیده است. اما هنوز افغانستان یکی از خطرناک ترین کشورها برای زایمان است . به گزارش سازمان ملل متحد میزان مرگ و میر زنان و کودکان بر اثر انفجارها و حملات نیز 34 درصد افزایش داشته است. براساس گزارش سازمان بهداشت جهانی بیش از 60 درصد از مردم افغانستان – عمدتاً زنان– به نوعی از بیماری روحی و روانی رنج می برند.
منبع: الجزیره
ترجمه: شفقنا
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com
