زمان انتشار : ۱۹ عقرب ,۱۳۹۸ | ساعت : ۱۰:۴۴ | کد خبر : 351856 | چاپ

دانشجویان مهاجر رتبه‌های زیر صد کانکور ایران همچنان بلاتکلیفند؛ بررسی مسائل و مشکلات دانشجویان افغانستانی در ایران در میزگرد شفقنا

شفقنا افغانستان-همه ساله با آغاز سال تحصیلی در دانشگاه ها و موسسات آموزشی عالی ایران، دغدغه پذیرش دانشجویان افغانستانی خبر ساز می شود.

دانشجویان افغانستانی در امتحان کانکور امسال ایران درخشش خیره کننده ای داشتند. بیش از ۴۰ دانشجوی افغان رتبه های زیر ۱۰۰ کانکور را کسب کردند که در نوع خود بی نظیر می باشد.

اما این دانشجویان زمانی که برای ثبت نام به دانشگاه های مربوطه مراجعه کردند برخلاف سال های گذشته اصلا خبری از بورس و تحصیل رایگان برای شان نبود.

ماجرا از آنجایی آغاز شد که نزدیک به ۴۰ دانشجوی افغان در نامه‌ای مشترک خبر از انصراف تحصیلی دادند. دانشجویانی که توانی برای پرداخت شهریه‌های سنگین دانشگاه ندارند.

حالا پس از گذشت یک ماه از این اتفاق دانشجویان می‌گویند بلاتکلیف‌اند و نمی‌دانند باید چه کنند. نماینده یکی از تشکل‌های دانشجویی مهاجر نیز می‌گوید وزارت علوم باید شرط بورسیه به دیپلم غیرایرانی‌ها را بردارد.

سال ۱۳۹۶، به‌دنبال خبر انصراف مهدی جعفری، دانشجوی افغان و نفر اول کنکور کارشناسی ارشد در رشته زمین‌شناسی، بدلیل شهریه سنگین دانشگاه، وزارت علوم اعلام کرد دانشجویان مهاجری که در کنکور ارشد، رتبه زیر صد می‌آورند، از پرداخت شهریه معاف شوند. این رویه در دو سال گذشته اجرا می‌شد. اما امسال، همه چیز بدون اطلاع قبلی به متقاضیان عوض شده است.

به همین منظور خبرگزاری شفقناافغانستان، میزگردی را با عنوان بررسی مسائل و مشکلات دانشجویان و دانش‌آموختگان افغانستانی مقیم ایران با حضور تعدادی از دانشجویان حائز رتبه زیر ۱۰۰ و نماینده مجمع دانشجویان افغانستانی استان قم برگزار کرد. هرچند قرار بود این  میزگرد با حضور مسئولانی از سفارت افغانستان در ایران به‌منظور پاسخگویی هرچه بهتر برگزار شود اما متاسفانه مسئولین در جلسه حضور پیدا نکردند.

«زینب حسینی» یکی از رتبه‌های دو رقمی کنکور ارشد ۹۸ است. او حائز رتبه ۴۹ ژنتیک دانشگاه تهران شده ولی هزینه‌های سرسام آور دانشگاه باعث شده به فکر انصراف بیفتد و قید ادامه تحصیل را بزند.

خانم حسینی در میزگرد اختصاصی شفقنا از سختی‌های دوران تحصیل خود گفت.

او یکی از دانش آموزانی است که در سال ۸۳ به دلیل مشکلات و قوانینی که برای ثبت نام مهاجرین افغانستانی در ایران پیش آمد، از رفتن به مدرسه بازماند.

خانم حسینی گفت: همانطور که می‌دانید سال ۸۳ دانش آموزان افغانی را در مدارس ثبت‌نام نکردند و اجازه ادامه تحصیل از آنان سلب شد من آن زمان سوم ابتدایی بودم پس از آنکه نتوانستم به مدرسه بروم به کمک مادرم در خانه مشغول به تحصیل شدم. سال بعد که شرایط بهتر شد امتحان دادم و دوباره وارد مدرسه شدم.

تبعیض همیشه وجود داشت

وی افزود: تبعیض همیشه در مدارس وجود داشت از جمله تفکیک و جداسازی دانش آموزان افغانستانی و ایرانی که متاسفانه هنوز هم وجود دارد. در طول سال تحصیلی بارها سر کلاس می‌آمدند و می‌خواستند که دانش آموزان اتباع یا افغان‌ها دست‌ها را بالا ببرند یا سر صف بمانند و بقیه سر کلاس بروند تا یک سری چیزها را فقط به ما بگویند در حالی که نیازی نبود کودکان را درگیر این نوع مسائل کنند و می‌توانستند مستقلاً با خانواده در میان بگذارند. این رفتار روی سلامت روانی ما تاثیر منفی می‌گذاشت.

هرچند در هر مقطعی معلمانی بودند که نه به چشم یک بیگانه؛ بلکه به چشم فرزندان خویش به ما می‌نگریستند و از هیچ کمکی فروگذار نمی‌کردند.

او همچنین ادامه داد: در دوران تحصیلی حق شرکت در بسیاری از آزمون‌ها و مسابقات را نداشتیم و اگر هم شرکت می‌کردیم حق راهیابی به مراحل بالاتر را نداشتیم چون ما افغانستانی و غیرایرانی بودیم.

در دوره دبیرستان رفتارهای منفی کمتر شد و هرچه به مراحل بالاتر می‌رفتیم کمتر رفتارهای منفی را حس می‌کردیم. شاید هم مقاومت ما نسبت به شرایط نامساعد بیشتر شده بود.

کودکان مهاجر مجبورند زود بزرگ شوند

حسینی گفت: من فکر می‌کنم کودکان مهاجر قبل از اینکه کودکی و نوجوانی کنند مجبورند بزرگ شوند و با مفاهیم دنیای بزرگترها مثل تبعیض، فرق داشتن، دغدغه ثبت نام هرساله(بخش نامه برای ثبت نام ما وقتی به مدارس می رسید که مدارس تقریبا پرشده بود یا مدارسی که از نظر آموزشی بهتر بودند پر شده بودند )هزینه مدرسه و……آشنا شده و در جریان قرار بگیرند.

مثلا یک کودک ۹ساله هیچ درکی از مهاجر بودن ندارد و نمی‌داند چون پدر ومادرش مهاجرند از حقوق شهروندی ساده هم محروم است چیزی که خودش دخالتی در انتخاب آن نداشته است.

چون افغانی هستی نمی‌توانیم شعرت را به جشنواره بفرستیم

او گفت: من در دوران دبیرستان با ضمیمه نوجوان روزنامه همشهری به‌عنوان خبرنگار افتخاری شعر می‌فرستادم یادم است در اواخر دوره دبیرستان شعرهایم را برای یکی از مسئولین فرستادم ایشان پس از بررسی اشعار بعد از یک هفته به من اعلام کردند خودشان یکی از داوران جشنواره دردوره‌های قبل بوده‌اند و بیان کردند که اشعار تو نسبت به سنت خیلی پخته است و محتوای خوبی دارد. مطمئنم اگر این شعر به جشنواره برود قطعا مقام خواهد آورد اما چون شما افغانی هستی امکان فرستادن مستقل آن وجود ندارد اگر راضی هستید به نام یک نفر ایرانی به جشنواره بفرستیم واگر جایزه نقدی بردی آن‌را باهم تقسیم کنید و اگر جایزه معنوی هم داشت که نصیب ایشان خواهد شد. این یکی از عواملی شد که من دیگر شعر نگویم. گفته شده بود افرادی که دراین جشنواره برنده می‌شوند می‌توانند بدون کنکور وارد دانشگاه شوند.

فرم سهمیه استعداد درخشان به افغان‌ها تعلق نمی‌گرفت

کنکور را با رتبه ۱۸۳۰ و رشته میکروبیولوژی در دانشگاه شهید بهشتی قبول شدم ورودی من روزانه بود ولی خدمات دانشگاه به من شبانه و باید ۸۰ درصد شهریه شبانه را پرداخت می کردم. دردانشگاه با اینکه رتبه برتر کلاس و معدل الف بودم حق دادن درخواست برای ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد بدون‌ کنکور را نداشتم. حتی از دادن فرم سهمیه استعداد درخشان به دلیل افغانی بودنم خودداری کردند. فقط سال آخر دانشگاه به عنوان رتبه برتر دانشجویان خارجی ودارای پیشرفت تحصیلی از من تقدیر کردند ومبلغ قابل توجهی هم هدیه دادند ۱۰۰هزار تومان !

دولت افغانستان از ما حمایت نمی‌کند

زینب حسینی حالا با رتبه ۴۹ در کنکور ارشد ژنتیک دانشگاه تهران قبول شده است و به‌دلیل بی‌اعتمادی به دولت افغانستان تا بحال برای مطالبه گری حقوق مربوط به دانشجویان به سفارت افغانستان مراجعه نکرده است.

خانم حسینی گفت: می دانم که سفارت کاری برای دانشجویان نخواهد کرد (کما اینکه درطول دوران تحصیل تا اینجا ما حمایتی ندیدیم ) صرفا با این توجیه که مهاجرین تحصیل کرده به افغانستان برنمی‌گردند. درحالی‌که از وقتی خبر بورس رتبه‌های زیر صد ارشد مطرح شد در طی دوسال این تعداد از حداکثر۸ نفر به حدود۴۰ نفر رسید وقتی یک روزنه امید این‌طور می‌تواند نخبه‌های مهاجررا دلگرم کند اگر از آنها حمایت مادی ومعنوی صورت بگیرد چه خواهند کرد؟

اگر حمایت شویم به افغانستان برمی‌گردیم

حسینی در ادامه خواستار حمایت دولت افغانستان از دانشجویان شد و گفت: اگر دولت افغانستان شرایط اشتغال و امنیت را برای نخبگان مهاجر فراهم کند و دانشجویان بدانند که بعد از تحصیل می‌توانند شغلی متناسب با رشته تحصیلی خود و درراستای اعتلا و آبادانی کشور داشته باشند حتما به افغانستان باز خواهند گشت.

وزارت علوم به وعده خود عمل کند

خانم حسینی گفت: امسال پس از کسب رتبه ۴۹ به ما اعلام شد ثبت نامتان را انجام دهید ولی بعد از ثبت نام و واریز هزینه‌ای که ثبت نام منوط به آن بود در کمال ناباوری شنیدیم که فقط رتبه‌های ۱تا۳ بورس می‌شوند. از وزارت علوم می‌خواهم به مصوبه خودشان متعهد بمانند. حداقل اگر امکان بورس کامل وجود ندارد تخفیف قابل توجه قائل شوند من دراین سیستم‌ آموزشی درس خوانده‌ام و در یک آزمون معتبر و سخت علمی رتبه آورده‌ام پس سطح علمی‌ام مورد تایید است. اگر این بورس به ما اختصاص پیدا نکند چون برنامه ریزی برای هزینه‌های بالای آن نکرده بودیم عمدتا هزینه زیادی به من و خانواده‌ام تحمیل خواهد شد. حتی به انصراف هم فکر کردم هرچند هزینه دارد و علاوه‌بر هزینه‌های مالی هزینه‌های اجتماعی و بازخوردهای منفی اجتماعی بسیاری برای ما خواهد داشت.

علاوه براین تصمینی وجود ندارد که اگر سال بعد رتبه ۱ تا ۳ را کسب کنم هم بورس به من تعلق بگیرد شاید سال بعد این حرف هم عملی نشود.

«روح‌الله محمدی»: سرگذشت ما شبیه سرگذشت بنجامین باتن است

«روح الله محمدی» رتبه ۴۰ مطالعات منطقه ای در دانشگاه تهران است. محمدی یکسال تمام برای کسب رتبه ی برتر تلاش کرده است. اما حالا ناامید است و بلاتکلیف!

«روح الله محمدی» در میزگرد شفقنا گفت: سرگذشت هر کدام از ما مهاجرین به‌خصوص دانشجویان سرگذشت خاصی است. چون در محیط خاص بزرگ شدیم شاید بتوان گفت سرگذشت ما شبیه سرگذشت بنجامین باتن است.

من در مشهد بدنیا آمدم و تحصیلات ابتدایی خود را آنجا گذراندم. کلاس پنجم که بودم به استان قم مهاجرت کردیم. بدلیل نداشتن مدارک اقامتی معتبر نتوانستم ادامه تحصیل بدهم. حدود ۴ الی ۵ سال از درس خواندن دور شدم و وارد بازار کار شدم. در طی این سالها همیشه حسرت درس نخواندن را می‌کشیدم و منتظر فرصتی بودم تا بتوانم دوباره به دوران تحصیلی و علم آموزی برگردم. شرایط خیلی بدی داشتیم و کفش آهنین به پا کردم. پس از چند سال با مدارس شبانه دوباره آغاز کردم و به پیشنهاد یکی از اساتید دوره راهنمایی را جهشی و با امتحان‌های فراگیر به پایان رساندیم. دوران دبیرستان را نیز در مدارس شبانه گذراندیم و رسیدیم به دانشگاه.

نور امیدی که در دل ما روشن شد

دوره کارشناسی را در رشته حقوق علوم سیاسی دانشگاه مفید قم گذراندم. هم کار می‌کردم هم درس می‌خواندم. از همان ترم اول به معدلم توجه می‌کردم و همیشه درس را جدی می‌گرفتم. به همین خاطر همیشه جزو رتبه‌های برتر بودم. سال ۱۳۹۶ و همزمان با مصاحبه آقای مهدی جعفری و وعده وزارت علوم مبنی بر بورس رتبه‌های زیر ۱۰۰ مقطع کارشناسی ارشد نور امیدی در دل ما روشن شد. فکر می‌کردیم دیگر دیدگاه دوستان ایرانی نسبت به مهاجرین تغییر پیدا کرده است و کم کم دنبال کسانی هستند که هم برای ایران مفید باشند هم برای افغانستان و بدنبال نخبه پروری‌اند.

محمدی گفت: سال ۱۳۹۷ در دانشگاه علامه قبول شدم اما تلاش کردم برای کنکور ۱۳۹۸ رتبه زیر ۱۰۰ کسب کنم. یکسال تمام وقت گذاشتم و برنامه ریزی کردم تا بتوانم رتبه تک رقمی یا دو رقمی کسب کنم. در تمام این مدت هم از افرادی که سال‌های قبل بورس شده بودند می‌پرسیدم که آیا هنوز هم این مصوبه اجرایی است و آنها می‌گفتند بله و ما را تشویق می‌کردند. حتی خودم اسفند ماه سال ۱۳۹۷ با وزارت علوم تماس گرفتم و پرسیدم آیا هنوز مصوبه بورسیه رتبه‌های زیر ۱۰۰ کنکور ارشد پابرجاست و وزارت علوم پاسخ دادند بله!

بدعهدی وزارت علوم

پس از کنکور ارشد و کسب رتبه ۴۰ رشته مطالعات منطقه ای دوستان دیگر با وزارت علوم تماس گرفتند و همچنان وزارت علوم اعلام کرد شما ثبت نامتان را تکمیل کنید مصوبه باقی است.

پس از ثبت نام در دانشگاه تهران و آغاز سال تحصیلی کم کم خبرهای ناامید کننده مبنی بر عدم بورسیه رتبه‌های دو رقمی به گوش رسید. در خلع قرار گرفتیم و نمی‌دانستیم باید چه کار کنیم آیا ادامه تحصیل دهیم یا ندهیم؟ باید هزینه تحصیل را فراهم کنیم یا نه؟ به حذف و اضافه انتخاب واحد رسیدیم آنجا با سایت بسته مواجه شدیم و وقتی با مسئول مربوطه صحبت کردیم گفتند نزدیک به ۳ میلیون تومان بدهکار هستید و باید تسویه کنید.

محمدی گفت: متاسفانه وزارت علوم پاسخگوی دانشجویان نیست و از طرفی دانشگاه فشار می‌آورد که شهریه را تسویه کنید یا نامه بورس شما از وزارت علوم بیاید. ما درخواست جلسه با دکتر علیزاده را هم داده‌ایم اما هنوز درخواست ما پذیرفته نشده است.

بررسی بورسیه دانشجویان با کارنامه محرمانه

وی افزود: در گفتگویی که با خانم سیلاخوری مسئول بخش دانشجویان غیرایرانی دانشگاه تهران داشتم، گفتند با معاون دکتر علیزاده درخصوص بورسیه رتبه‌های زیر ۱۰۰ صحبت کرده‌اند و ایشان موضوع کارنامه محرمانه را مطرح کرده‌اند و قرار است وضعیت بورسیه دانشجویان مهاجر براساس کارنامه محرمانه‌ای که توسط سازمان سنجش به وزارت علوم می‌رسد مشخص شود.

آقای محمدی گفت: تصمیماتی که برای دانشجویان افغانستانی گرفته می شود کاملا سلیقه‌ای است و مسئولان یکسال تصمیم به بورس می‌گیرند و یکسال تصمیم به تغییر رویه می‌گیرند. خواسته‌ ما از وزارت علوم کاملا مشخص است می‌خواهیم به قولی که به دانشجویان افغانستانی دادند متعهد باشند و اگر نمی‌خواهند سال بعد این مصوبه را اجرایی کنند در رسانه‌ها مشخصا اعلام کنند ولی حداقل امسال را برعهد خود باقی بمانند.

بلاتکلیفیم!

وی افزود: درحال حاضر دانشجویان بلاتکلیف‌اند و منتظرند تا وزارت علوم تکلیف آنها را مشخص کند. متاسفانه این اتفاق همه ما را تحت فشار قرار داده است. من متاهلم و هزینه‌های زندگی بالاست و پرداخت هزینه بالای شهریه دانشگاه از توان ما خارج است.

روح الله محمدی گفت : حدود سه هفته پیش جلسه‌ای با سفیر کبیر جمهوری اسلامی افغانستان در ایران جناب عبدالغفور لیوال و آقای جمال انصاری مسئول بخش دانشجویی سفارت افغانستان داشتیم در آن جلسه جناب سفیر و آقای انصاری به ما وعده دادند که با وزارت علوم جلسه‌ای می گذارند و در آن جلسه علاوه‌بر پیگیری مشکلات دانشجویان رشته پزشکی مشکلات بورسیه را نیز به‌طور ویژه مطرح خواهند کرد اما متاسفانه با گذشت ۳ هفته هنوز این وعده عملی نشده است.

این کارهایی که از طرف مسئولان ایران و مسئولان افغانستان صورت می‌گیرد بنظر من به گونه‌ای یک مسکن است که به این بدنه تزریق می‌شود و صرفا درد را آرام می‌کند اما درد به شکل کامل درمان نمی‌شود.

حداقل سنگلاخ‌های مسیر را بردارید!

محمدی با گلایه از عدم حمایت‌های سفارت افغانستان از مهاجرین گفت: سفارت افغانستان متولی امور مهاجرین است و باید با جهت‌دهی مشخص برای مهاجرین گام بردارد اما متاسفانه ما این جهت‌دهی را نمی‌بینیم. اگر سفارت افغانستان بخواهد جریان نخبه پروری را ایجاد کند و به مهاجرین اهمیت دهد مزایای بیشتری باید برای دانشجویان درنظر بگیرد. نمی‌خواهیم فضا کاملا هموار باشد حداقل سنگلاخ‌ها کمتر باشند. توقع داریم سفارت افغانستان از پتانسیل مهاجرین و دانشجویان استفاده کند. من از زمانی که تصمیم به ادامه تحصیل گرفتم به این امید بوده که به افغانستان برگردم و آنجا خدمت کنم. خلعی که وجود دارد این است سه سال پیش وعده‌ای داده شد دوسال انجام گرفت ولی حالا وعده عملی نمی‌شود و برای حدود ۴۰ خانواده مشکل ایجاد کرده است.

نقش تشکل‌های دانشجویی در پیگیری مشکلات دانشجویان چه بوده است؟

علیرضا خاوری فعال دانشجویی و نماینده مجمع دانشجویان افغانستانی استان قم (یکی از تشکل‌های دانشجویی مهاجرین افغانستانی) نیز در میزگرد شفقنا گفت: ما در مجمع دانشجویی دانشجویان افغانستانی استان قم درخصوص پیگیری مشکلات و مسائل اقامتی و بورسیه دانشجویان به‌خصوص کاهش هزینه صدور پاسپورت‌های الکترونیکی از دو یا سه سال پیش بشدت فعال بودیم و تقریبا هر جلسه‌ای که در سفارت برگزار میشد حضور داشتیم. در لوی جرگه مشورتی هم نماینده داشتیم و همواره مطالبات دانشجویی را هم به صورت مکتوب هم به صورت شفاهی چه در ایران و چه در افغانستان پیگیری کرده‌ایم.

وی افزود: درخصوص مهلت کوتاه پاسپورت‌های دست نویس دانشجویان، هیاتی به افغانستان فرستادیم و تیم صدور تذکره به ایران آمد و نهایتا تثبیت هویت انجام شد. پس از آن پیگیر پاسپورت‌های ۱۲۰ دلاری بودیم که خوشبختانه با پیگیری‌های سفیر سابق دکتر نصیر احمد نور و نمایندگان مهاجرین قیمت پاسپورت‌های الکترونیکی از ۱۲۰ به ۲۰ دلار رسید.

۲۰ درصد بورسیه وزارت علوم سهمیه مهاجران

 در لوی جرگه مشورتی نیز درخواست‌هایی را به وزارت تحصیلات عالی و دفتر معاونت ریاست جمهوری استاد دانش دادیم و نتیجه آن منجر به این شد که ۲۰ درصد از بورسیه تحصیلی وزارت علوم و ۲۰ درصد سهمیه بورسیه وزارت بهداشت که به افغانستان داده می‌شود سهم مهاجرین مقیم ایران باشد که این امر بعنوان یک حکم از سوی وزیر سابق تحصیلات عالی آقای خواجه عمری همین امسال صادر شد. این میزان شامل حدود صد بورسیه کامل وزارت علوم و صد بورسیه با تخفیف ۵۰ درصدی در دانشگاه‌های علوم پزشکی می‌شود. اما متاسفانه بعد از اینکه هیات وزارت تحصیلات عالی از افغانستان برای پیگیری ۲۰ درصد سهمیه بورس مهاجرین به تهران آمدند اتفاقات دیگری افتاد.

سهمیه بورس مهاجرین برای دیپلم غیرایرانی‌ها!

خاوری گفت: آقای سید عالم رحمتی مسئول تنظیم بورس و ارتباط خارجی وزارت تحصیلات عالی در جلسه سفارت به نقل از مسئولان وزارت علوم به ما گفتند وزارت علوم نمی‌تواند صد بورسیه‌ای که وزیر تحصیلات به مهاجرین مقیم ایران اختصاص داده است را به دیپلم ایرانی‌های مهاجر بدهد و طبق قانون صرفا با دیپلم افغانستان این امر صورت می‌گیرد. رایزنی‌هایی صورت گرفته است تا قانون دیپلم ایرانی برای ارائه بورسیه به مهاجرین اصلاح شود که این امر هنوز محقق نشده است. مطابق جلسه‌ای که هیات وزارت تحصیلات عالی افغانستان با وزارت علوم ایران داشته‌اند به این توافق رسیدند که بورسیه را با دو شرط به مهاجرین بدهند شرایطی که برای مهاجرین مقیم ایران تحقق پیدا نمی‌کند.

چون این شرایط برای کسانی است که حداقل یکسال از ایران رفته باشند و در افغانستان زندگی کنند. شرط دوم این است که خانواده دانشجو در ایران مهاجر باشد.

این فعال دانشجویی گفت: این شرایط و این توافق از نظر تشکل‌های دانشجویی توافقی نبود که مهاجرین مقیم ایران را بتواند به بورسیه برساند و عملا بورسیه‌ها به کسانی تعلق می‌گرفت که دیگر مهاجر مقیم ایران نیستند. در حال حاضر از آن ۱۰۰ سهم بورسیه ۸۴ نفر از افغانستان ثبت نام کرده‌اند و قرار است احتمالا از ترم بعد مشغول به تحصیل شوند.

وی افزود: ما در سفارت به این موضوع اعتراض کردیم و اعتراض ما به این بود که حکم وزیر جناب خواجه عمری به مهاجرین مقیم در ایران اختصاص پیدا کند نه کسی که داخل افغانستان است و به‌واسطه اینکه خانواده‌اش ایران هستند مهاجر تلقی شود و این مسئله از نظر حقوقی خلاف است. از طرف دیگر وقتی وزارت تحصیلات عالی می‌دانست که وزارت علوم صد بورس مهاجرین را نمی‌تواند به دیپلم ایرانی‌ها اختصاص دهد و آنها قول اصلاح دادند چرا از آنها نخواستند بعد از اصلاح این قانون صد بورس را نگه داشته و به مهاجرین بدهند.

 

وزارت علوم قانون اعطای بورسیه به دیپلم‌های غیر ایرانی را اصلاح کند

خاوری درخصوص چرایی مطالبه گری مهاجرین از وزارت علوم گفت: ما مهاجرین مقیم ایران دارای دیپلم ایرانی هستیم. وقتی صد بورس را از وزارت تحصیلات عالی گرفتیم و وزارت تحصیلات عالی این بورسیه‌ها را برای مهاجرین اختصاص داد مقامات ایران گفتند باید دیپلم غیر ایرانی داشته باشد.

وقتی دیپلم ایرانی داشته باشد عملا وزارت تحصیلات عالی نمی‌تواند بورسیه‌های وزارت علوم را به مهاجرین اختصاص دهد بنابراین در مقطع فعلی تا زمانی که وزارت علوم ایران نخواهد قانون دیپلم غیر ایرانی را برای مهاجرین مقیم ایران اصلاح کند ما هیچ توقعی نمی‌توانیم از وزارت تحصیلات عالی افغانستان داشته باشیم.

او گفت: این روند فساد آلود و همچنین مکانیزم غیرشفاف وزارت تحصیلات عالی در رابطه با اختصاص بورسیه به فرزندان مهاجرین افغانستانی در ایران باعث می‌شود آن کسانی که شایسته هستند نتوانند از بورسیه‌ها استفاده کنند.

درخواست ما مشخصا این است که وزارت تحصیلات عالی افغانستان از فرزندان مهاجرین افغانستانی در ایران در جهت بازگشت متخصصین به کشور موظف است از شهروندان خود چه در داخل افغانستان و چه در خارج افغانستان حمایت کند. چون شهروند افغانستانی چه مهاجر باشد چه نباشد باید حمایت شود.

بازگشت متخصصین به افغانستان هم آرزوی دیرینه دولت افغانستان است هم دولت ایران اینکه ما می‌گوییم از وزارت تحصیلات عالی در مقطع فعلی نمی توانیم درخواست بورسیه داشته باشیم دلایل مختلفی دارد اول اینکه دیپلم غیر ایرانی باید اصلاح شود، دوم اینکه روند اعطای بورسیه به مهاجرین غیرشفاف است، سوم اینکه سفارت هیچ مکانیزم مشخصی برای شناسایی نخبگان تدوین نکرده است، چهارم اینکه فعلا حکومت افغانستان هیچ برنامه ای برای بازگشت متخصصین ندارد از این جهت در مقطع فعلی ما نمی‌توانیم از وزارت تحصیلات عالی مطالبه گری کنیم.

نماینده مجمع دانشجویان افغانستانی استان قم گفت: در جلسه‌ای که نمایندگان ما در لوی جرگه و در دیدار با اشرف غنی رئیس جمهوری کشور ایشان اظهار داشتند تا رشد اقتصادی کشور به ۸ درصد نرسد مهاجرین نمی‌توانند به کشور برگردند و ما هیچ برنامه‌ای فعلا برای بازگشت متخصصین نداریم .

وزارت علوم به وعده‌ای که به مهاجرین داده متعهد باشد

وزارت علوم سال ۱۳۹۶ به دانشجویان این تعهد را داد که رتبه‌های زیر صد در مقطع کارشناسی ارشد بورس می‌شوند. توقع ما این است که وزارت علوم به وعده‌ای که به مهاجرین دادند پایبند باشند و رتبه‌های زیر صد امسال را چه شبانه و چه روزانه بورس کنند و علاوه‌بر این اگر قرار است رتبه‌های زیر صد را بورس نکنند حداقل این موضوع را اعلام کنند تا دانشجویان نیز از بلاتکلیفی خارج شوند.

هزینه بورسیه مهاجرین کمتر از بورسیه‌ای است که به وزارت تحصیلات عالی اعطا می‌شود

خاوری گفت: وزارت علوم بعنوان متولی این امر می‌تواند تسهیلاتی برای فرزندان مهاجرین افغانستانی در ایران بدهد با این دیدگاه که هزینه حمایت از مهاجرین افغانستانی در ایران با هدف بازگشت متخصصین بسیار کمتر از آن هزینه‌ای است که بورسیه‌ها را به وزارت تحصیلات عالی اعطا می‌کنند. چون این افراد با ساختار علمی دانشگاه‌های ایران بیشتر آشنا هستند و بهتر می‌توانند از نظر علمی پیشرفت کنند.

از سوی دیگر بارها مسئولان افغانستان گفته‌اند هیچ تضمینی برای بازگشت مهاجرین به کشور وجود ندارد. من بعنوان کسی که در تشکل‌های دانشجویی فعالیت می‌کنم میگویم هیچ‌گاه از مهاجرین افغانستانی مقیم ایران نپرسیده‌اند آیا اگر ما به شما بورسیه اختصاص دهیم تعهد بازگشت و تعهد خدمت دارید؟ قبل از اینکه سوالی از ما بپرسند از پیش خود قضاوت می‌کنند و می‌گویند شما بر نمی‌گردید و متاسفانه همین دیدگاه و ذهنیت را به وزارت علوم ایران نیز انتقال داده‌اند.در صورتی که وزارت تحصیلات عالی با شرط تعهد بازگشت افغانستان به فرزندان مهاجرین افغانستانی مقیم ایران بورسیه بدهد، ما به آنها دانشجو معرفی میکنیم.

وی درخصوص پیامدهای مثبت این بورسیه‌ها به مهاجرین گفت: اکثر اساتید افرادی‌اند که در ایران تحصیل کردند و متاسفانه برخی از دانشجویانی که از افغانستان برای ادامه تحصیل به ایران می‌آیند از نظر علمی ضعیف‌تر بوده‌اند و متاسفانه اخراجی هم داشته‌ایم.

بین فرزندان مهاجرین و خارجی‌ها استثناء قائل شوند

آقای خاوری گفت: مسئولان باید بین فرزندان مهاجرین افغانستانی در ایران و کسانی که از خارج از ایران به این کشور می‌آیند تفاوتی قائل شوند چون اینها یک خلع قانونی دارند اینها متولد ایران هستند ولی افغانستانی محسوب می‌شوند متولد ایران هستند ولی در افغانستان ایرانی محسوب می‌شوند از این جهت در بلاتکلیفی حقوقی قرار گرفته‌اند. آقای دکتر علیزاده بعنوان مقام مسئول و وزارت بهداشت و وزارت کشور باید نگاهشان را نسبت به مهاجرین تغییر دهند. علاوه‌بر این ما اشتراکات بسیاری داریم از جمله سابقه تاریخی ایران و افغانستان، اشتراکات فرهنگی، اشتراکات دینی و اشتراکات زبانی که ما فرزندان مهاجرین افغانستانی در ایران را  با یک خارجی متفاوت می‌کند.

درخواست ما از نهادها و مسئولان ایرانی این است که فارغ از مرزهای سیاسی نسبت به مهاجرین افغانستانی استثناء قائل شوید.

تهیه و تنظیم گزارش: فریبا قلی‌زاده

انتهای پیام

af.shafaqna.com

شفقنا در شبکه های اجتماعی: توییتر | فیسبوک | تلگرام

پاسخ به این نظر

Please enter your comment!
Please enter your name here