شفقنا افغانستان- با تایید ابتلای سه نفر دیگر در هرات، حالا آمار مبتلایان به ویروس کرونا به چهار تن رسیده است، که همگی آنها فعلا باشنده شهر هرات می باشند.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، فیروزالدین فیروز وزیر صحت عامه کشورمان با تایید این خبر گفته است که کرونا ویروس تحت مدیریت است و انتقال این ویروس از طریق چهارتن مبتلا به کرونا غیرممکن است! پرسش اینجاست که چطور وزیر بهداشت کشورمان با این قطعیت از عدم انتشار ویروس کرونا که سرعت انتشارش بسیار بالاست و با لمس اشیاء و یا کوچکترین عطسه ممکن است چندین نفر را مبتلا کند، سخن می گوید؟
روزانه هزاران نفر از ایران وارد هرات می شوند
چین، ایران، ایتالیا و کره جنوبی از جمله کشورهایی هستند که آمار بیشترین مبتلایان و مرگ و میر ناشی از ابتلا به کرونا را دارند، از این میان چین و ایران دو کشوری هستند که با افغانستان نزدیکی جغرافیایی دارند. روزانه هزاران نفر از مرزهای ایران وارد افغانستان می شوند و اولین کسی که تست کرونای مثبت داشت نیز از ایران به افغانستان برگشته بود.
امروز شمار مبتلایان به ویروس کرونا از مرز ۱۰۰ هزار نفر گذشته است و بسیاری از کشورها یا با این مساله مستقیما درگیر هستند و یا تمهیدات پیشگیرانه سنجیده اند. اما آیا افغانستان توانایی روبرو شدن با ویروس کرونا را دارد؟ چهارتن از مبتلایان از جمله کسانی هستند که به مراکز بهداشتی مراجعه کرده اند، چه بسا افرادی که ناقل این بیماری هستند و خود از بیماری شان مطلع نیستند، از سوی دیگر باورهای غلط رایج در افغانستان باعث می شود تا اگر فردی مبتلا به ویروس کرونا باشد، حاضر به گذراندن طول درمان در قرنطینه نشود. در یک گزارش از هرات گفته شده که فرد مبتلا به کرونا از بیمارستان گریخته و معلوم نیست کجاست، پدر این بیمار کرونایی گفته: اگر پسرم را تحویل بدهم ممکن است او را بسوزانند.
اگر به تجربه ایران در برخورد با ویروس کرونا نگاهی بیندازیم، به این مهم پی می بریم که سیاستهای پیشگیرانه و آگاهی رسانی به موقع می تواند تا حد زیادی آسیبهای این بیماری واگیردار را کاهش دهد. اگر ایران در روزهای اولیه شهر قم(مبدا شیوع کرونا در ایران) را قرنطینه می کرد، قطعا مشکلات بعدی در ابعاد کمتری رشد می کرد، اما می بینیم که امروز اکثر شهرهای ایران مجبور به تمهیدات شدید بهداشتی و امنیتی شده اند، با این وجود دولت تلاش دارد تا از شیوع بیشتر این ویروس جلوگیری کند و اماکن زیارتی، مدارس، دانشگاهها و کلیه مجامع عمومی را تعطیل کرده است.
دیگر کشورها مثل کانادا، نروژ و سوئد با پیدا شدن اولین تست مثبت کرونا، وضعیت اضطراری اعلام کرده و شرایط را بخوبی کنترل کرده اند. مرزها را بشدت زیر نظر دارند و تلاش می کنند تا از شیوع ویروس نادیدنی کرونا جلوگیری کنند.اما ما که در متن ماجرا و در میان همسایگان درگیر(چین و ایران) هستیم، توجهی به این نکته نداریم و اکثرا آنرا با شوخی و مزاح برگزار می کنیم. در حالیکه اگر چهار تن کرونای مثبت ثبت شده است، قطع به یقین قبل از اعلام تست در منزل، محیط کار و جامعه ویروس را انتقال داده اند و چه بسا کسانی که ناقل ویروس هستند اما رصد نشده اند.
با توجه به شرایط کنونی و خطر اپیدمی شدن کرونا در افغانستان، بهترین کار قرنطینه کردن شهر هرات بعنوان مبدا این ویروس و بستن مرزها تا اطلاع ثانوی است. ویروس کرونا شوخی ندارد و بسرعت پخش می شود. مسئولان وزارت صحت عامه نباید با سهل انگاری و لاپوشانی سعی در کتمان وضعیت داشته باشند، تجربه نشان داده است که در این مورد بخصوص صادق بودن و قاطعانه رفتار کردن، بهترین گزینه است.
قرنطینه کردن با تمام هزینه های اجرایی که در برمیگیرد، بهتر از مرگ و میر ناشی از بیماری و فلج شدن کل کشور و بروز شرایط بحرانی است. ما در آستانه یک بحران قرار داریم، چیزی که بسیاری از مسئولان آنرا برنمی تابند و تصورشان این است که مرگ فقط برای همسایه هاست.
افغانستان با وجود مشکلات عدیده بهداشتی در شهرهای بزرگ، زمینه مساعدی برای رشد بیماریهای ویروسی و میکربی است. از سوی دیگر باورهای غلط و ترس از سوزانده شدن و مرگ باعث شده تا بسیاری با وجود علایم بیماری، از مراجعه به مراکز بهداشتی خودداری کنند.
دولت افغانستان ۲۵ میلیون دلار برای مقابله با ویروس کرونا تخصیص داده است، رییس جمهور گفته مبلغ دیگری نیز برای پیشگیری در نظر گرفته شده تا در صورت لزوم در دسترس مسئولان قرار بگیرد. با این وجود زمینه برای قرنطینه و گسیل کردن تجهیزات و نیروهای متخصص فراهم است، همه چیز بستگی به این دارد که آیا ما کرونا را جدی گرفته ایم؟ یا تصور می کنیم چون دیده نمی شود، تحت مدیریت است؟
سیدجمال الدین سجادی، خبرنگار
